Moet er nog zand zijn? Dat is de logische en niet bijster originele ‘binnenkopper’ voor elke fietser die een keertje op het parcours van de Zilvermeercross gereden heeft. Op het recreatiedomein loopt de omloop voortdurend rond het water en rijd je van zandstrook naar zandstrook. Vrijdag staat er een schitterend deelnemersveld aan de start in Mol en dat is niet verrassend, want voor veel renners is dit steeds meer dé zandcross bij uitstek.
Zandfestijn
In de Play Sports-podcast vatte Laurens Sweeck goed samen hoe de veldrijders tegenwoordig over de zandcrossen denken. Waar Koksijde vroeger die stempel droeg, is Mol tegenwoordig het grote zandfestijn. “Koksijde heeft wat van zijn pluimen verloren, want het is niet meer echt in het zand en het is ook veel lopen. Daarom is Mol – samen met Hofstade van vroeger – 1 van de mooiste zandomlopen”, zei de man van het seizoen onomwonden.
Op de erelijst in Mol staan dan ook heel wat zandspecialisten, zoals Klaas Vantornout die er in 2013 Belgisch kampioen werd, terwijl Sweeck toen bij de beloften won. Later volgden alleskunners Mathieu van der Poel en Wout van Aert, die deze vrijdag ook weer als favoriet aan de start zullen staan. Op de erelijst bij de vrouwen vinden we met Sanne Cant en Laura Verdonschot ook 2 zandspecialisten van eigen bodem terug. Beide dames zijn afkomstig uit de buurt en boekten er een halve thuisoverwinning.
Aan het parcours werd de laatste jaren nauwelijks nog wat veranderd. In het verleden fungeerde dit ook al als omloop voor het WK voor masters. Het zwaartepunt is ongetwijfeld gelegen op het strand aan de dubbele materiaalpost. Vooral de passage op de terugweg is cruciaal. Deze ligt dicht bij de aankomst en is 1 van de langste zandstroken van de winter. Er helemaal door rijden, is quasi onmogelijk omdat het laatste gedeelte bergop loopt en je ook nog op een stoepje moet springen. De regenval van de laatste dagen heeft de omloop vooralsnog niet erg aangepast. Daarvoor is het zand te nadrukkelijk aanwezig.
Verraderlijke passages
Verder zitten er heel wat verraderlijke passages verstopt in de omloop. Na de geasfalteerde start- en aankomststrook gaat het op snelle wegjes tussen de bomen tot aan de trapjes, waar je aan de zijkant ook via een heel smal stukje kunt fietsen. Vervolgens trek je tussen de sportvelden en speeltoestellen in een razende vaart naar het strand. Omdat je naar beneden rijdt en vervolgens op het harde strandgedeelte aan het water uitkomt, kan je hier nog op de fiets blijven.
Het verharde zand bolt niet goed, maar biedt wel mogelijkheden om even adem te halen zodat je aan een hoog tempo de bocht naar rechts kunt aansnijden. Ook deze zandstrook is voor de renners haalbaar op de fiets. Vervolgens maak je een aantal lusjes op een heuvel, waar het lastiger is om op de fiets te blijven en afstappen wellicht zelfs sneller gaat. Hierop volgt een steile zandheuvel waar we in het verleden enkelingen tot boven zagen rijden. Ook op training woensdag werd dat de grote uitdaging van een aantal jongeren. Goed gelanceerd is het mogelijk om de top te bereiken, maar dat vergt een combinatie van kracht en techniek.
Via de afdaling van de zandheuvel en enkele stoepjes gaan de renners opnieuw naar het strand. Het 1e stuk is nog doenbaar op de fiets, maar wanneer je de materiaalpost nadert, is het duwen om zo lang mogelijk op de fiets te blijven. We zagen woensdag renners die het einde van de post net niet haalden, vermoedelijk komen de grote specialisten nog wat verder, al lijkt een looppassage onvermijdelijk.
Neus in de wind
Richting de taverne en frituur moeten de renners nog eens door een korte zandstrook en over een verharde trap. Het is het laatste wapenfeit, want de aankomststrook ligt daar al om de hoek. Toch mag je niet te vroeg victorie kraaien, want wie te vroeg met de neus in de wind zit, kan in een sprintje zeker nog geremonteerd worden. Op dat vlak doet het wat denken aan de Krawatencross in Lille, nog zo’n zandklassieker.
De Zilvermeercross mag dan wel geen deel uitmaken van de Wereldbeker, heel wat grote namen willen er toch graag hun zandskills komen tonen. We zijn erg benieuwd naar wat Sweeck kan op zijn favoriete omloop. Misschien kan hij zich wel mengen om de zege of slaagt hij erin om wereldkampioen Pidcock een keertje achter zich te houden. De terugkerende Quinten Hermans is natuurlijk ook interessant om volgen. Dat geldt bij de vrouwen ook voor Worst en Brand.
Met Mol begint de kerstperiode in het veldrijden officieel en met dit deelnemersveld wordt het meteen een stevige waardemeter. Iedereen zit graag met een goed gevoel aan de kersttafel, dus er worden geen vervroegde cadeautjes uitgedeeld. Met Koksijde en Zonhoven op komst wordt het voorlopig geen witte kerst, maar wel een zandbruine. Benieuwd wie het beste door het zand klieft.
WINACTIE voor de feestdagen: voor- en achterlicht van Lezyne twv €115,-
