In de Elfstedenronde Brugge was er afgelopen zondag heel wat aandacht voor de vroege vluchters. Bij gebrek aan andere grote verhalen konden we dus genieten van Olivier Godfroid. De 28-jarige renner van Baloise-Trek Lions is ‘gene gewone’, zo klinkt het in het peloton. Na omzwervingen over voetbalvelden en door schoenenwinkels doet hij nu eindelijk wat hij het liefste doet en het beste kan: heel lang heel hard met de fiets rijden.
Impulsief naar triatlon
Bij provincialer KSK ’s Gravenwezel zullen ze zich wel eens in de ogen wrijven. Daar trapte hij tot zijn 22e nog wekelijks tegen een bal en leidde hij het leven van een amateurvoetballer. Pas nadat hij impulsief deelnam aan een halve triatlon en vervolgens de wereld van de Granfondo’s veroverde, besefte hij dat er voor hem een toekomst was weggelegd in het wielrennen. Zijn meest spraakmakende prestatie was de dubbele zege op de Ventoux, hoewel hij zijn drinkbussen vergeten was en pas na 35 km de bevoorrading kon opzoeken.
Ook in de Mallorca 312 had Godfroid al van zich laten spreken. De wedstrijd is even lang als de naam doet uitschijnen en de renner uit Merksem won de race waaraan ook onder meer Alberto Contador, Miguel Induraín, Sean Kelly, Ivan Basso en Joseba Beloki deelnamen. Dat deed hij overigens na een solo van meer dan 100 km voor een andere Belg, Job Sueters.
Vorig jaar vertelde Godfroid bij ons over zijn contacten met Baloise Trek Lions. “Omdat ik ook al testen heb afgelegd bij Energy Lab konden ze over die resultaten beschikken en blijkbaar zit dat wel goed”, vertelde hij toen aan WielerVerhaal. Vervolgens trok hij ook mee op stage naar Mallorca en ondertussen werkt hij hard aan de omschakeling van Granfondo-renner naar wielerprof. Zijn wielerbestaan combineert hij met een job als schoenenverkoper, al ligt de focus in de drukke maanden wel degelijk op de fiets.
Voorbereiding
Naar goede gewoonte ligt het zwaartepunt in de wegcampagne van Baloise-Trek Lions in deze periode. De veldrijders nemen immers eerst wat rust na een drukke winter en komen dan richting de zomer in actie. In de tussentijd stoomde Godfroid zich klaar met wedstrijden verspreid over heel Vlaanderen. Van Sint-Maria-Lierde ging het naar Bredene, Hakendover en Retie. In de GP Vermarc reed hij midden mei naar een verdienstelijke 19e plaats.
De afgelopen weken ging het er steeds wat ambitieuzer aan toe bij de Lions. In de Flèche du Sud won Pim Ronhaar de proloog en het eindklassement. Godfroid verdedigde samen met Van der Haar, Nieuwenhuis, Mariën en Huybs de leiderstrui met succes. Het was een 1e succes voor de veldritploeg op de weg.
Afgelopen zaterdag werd Ronhaar afgestopt door pech in Dwars door het Hageland. Godfroid beëindigde de wedstrijd niet. Een dag later slaagde hij er wel in om mee te geraken met de vroege vlucht. Hij reed voorop samen met Louis Blauwe en Frank van den Broek. Blauwe moest als eerste de anderen laten rijden. In de finale hield ook Godfroid de benen stil en was het de Nederlandse hardrijder die het langst in beeld bleef rijden, al was een sprint onafwendbaar.
Baloise Belgium Tour
Logischerwijze waren er veel complimenten voor Godfroid, die voor het eerst op dit niveau van zich liet spreken. De Granfondo’s zijn enorm populair onder Belgen en wie zo’n wedstrijd op zijn naam kan schrijven, krijgt vanzelf een naam. Dat hij nu de overschakeling maakt naar de profcategorie, is op zijn minst opmerkelijk.
Godfroid stond normaal gezien ook aan de start van de Baloise Belgium Tour. Maar dat gaat niet door, want zijn vrouw is hoogzwanger en Godfroid wil uiteraard geen seconde missen van het geboortespektakel. Het spreekt wel voor zich dat de BBT voor de ploeg, met dezelfde sponsor als de rittenwedstrijd, belangrijk is. Met Ronhaar hebben de Lions zelfs een outsider in de rangen voor een hoge eindnotering. Godfroid liet deze winter al verstaan dat hij droomt van een dagje in de vlucht. Dat zal dus voor volgend jaar zijn.
En wat brengt de toekomst nog? Wellicht zou Godfroid heel graag eens deelnemen aan een wedstrijd over de Ventoux, toch zo’n beetje zijn berg. Vorig jaar won hij er nadat hij al na 8 km ten aanval ging. Met een 3e plaats in de Marmotte bevestigde hij trouwens zijn klimbenen. De Franse hellingen zijn voor later, eerst deze week beginnen in het Hageland en de (Vlaamse) Ardennen. Afspraak in de vroege vlucht!
