WielerVerhaal
  • Disciplines
    • Weg
    • Veld
    • Gravel
    • Mountainbike
    • Baan
    • Para Cycling
    • Vrouwen
    • Mannen
  • Routes en hellingen
    • WielerVerhaal Fietsroutes
    • GPX Fietsroutes
    • Cols en Hellingen
  • Materiaal
    • Materiaal
    • Reviews
  • Nieuwsbrief
  • Leestips
  • Fotospecials
  • Extra
    • Blik onder de motorkap
    • WielerVerhaal Giveaway Winnaars
    • WielerVerhaal team
    • Boekenshop
    • Contact

Beste Fietscontentplatform 2025 – België

WielerVerhaal

Meer resultaten...

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors
WielerVerhaal
  • Disciplines
    • Weg
    • Veld
    • Gravel
    • Mountainbike
    • Baan
    • Para Cycling
    • Vrouwen
    • Mannen
  • Routes en hellingen
    • WielerVerhaal Fietsroutes
    • GPX Fietsroutes
    • Cols en Hellingen
  • Materiaal
    • Materiaal
    • Reviews
  • Nieuwsbrief
  • Leestips
  • Fotospecials
  • Extra
    • Blik onder de motorkap
    • WielerVerhaal Giveaway Winnaars
    • WielerVerhaal team
    • Boekenshop
    • Contact
  • België
  • Elite
  • Geen categorie
  • Interview
  • Mannen
  • Wielrennen op de weg
  • Decock-Van Eyck-Van Mossel Devos Capoen
  • Koen Demuynck

West-Vlaamse ezc-renner wint op zijn 42e allereerste interclub in eigen land: “Maar moet vroeg thuis zijn”

  • Hans Fruyt
  • juli 8, 2023
  • 3 minute read

Geef de moed nooit op! Het zou de les kunnen zijn die Koen Demuynck elke jonge wielrenner geeft. De 42-jarige West-Vlaming won zaterdag Dwars door Wingene. Een speciale overwinning. Niet alleen gezien z’n leeftijd, maar ook omdat de renner van Decock-Van Eyck-Van Mossel Devos-Capoen in België nooit eerder een interclub won. In Afrikaanse rittenkoersen deed hij dat wel. 

Koen Demuynck met ploegmaat Lars Van Coppenolle en Ploegvoorzitter Luc Courtens. Foto: Hans Fruyt.

Alles op alles

Het verhaal van Dwars door Wingene: op het volledig vlakke parcours, met amper wind, was het moeilijk om afscheiding te krijgen. Rond halfweg leek het toch te lukken voor circa 15 renners, maar in 2 schuifjes kwam het peloton terug. Kobe Vanoverschelde, vorige maandag winnaar van de Schaal Schoeters in Beveren-Waas, muisde er in de voorlaatste ronde vanonder met Kenneth Verstegen. Deze laatste liet zich uitzakken tot bij een groep van circa 15 achtervolgers. Vanoverschelde werd anderhalve km van de meet ingerekend. 

“Wij waren niet mee met die groep, we zijn er nog met 4 man naartoe moeten poefen”, vertelt Koen Demuynck. “Op zowat 5 km van de streep sloten we aan bij die grote kopgroep. Wat er vooraan gebeurde, weet ik niet zo goed. Toen we uitdraaiden op de grote baan hadden we net enkele aanvallers gepakt en viel het stil. Omdat ik in een sprint toch kansloos ben, zette ik alles op alles.” 

Met succes. De eliterenner zonder contract uit Oedelem hield stand en won met 3 tellen voorsprong op Jonas Volkaert, Artuur Torney, Kamiel Notebaert en de Nederlander Piotr Havik. “Pas op 500 meter van de streep keek ik een 1e keer om”, beweert Demuynck. “Ik gaf er de voorkeur aan alles te geven in plaats van vaak om te kijken. Toen ik omkeek, besefte ik dat de buit binnen was.” 

Zalige verrassing

Mooie zege voor Demuynck én z’n team. Nochtans staat de naam van de man die geboren is in Oostkamp vaak in de uitslagen van de nevenbond LWU, de Landelijke Wielerunie. In de categorie B voert hij dankzij 8 zeges met ruime voorsprong de zegestand in deze federatie aan. 

“Eigenlijk is het vooral in het voorjaar dat ik bij de LWU koers”, verduidelijkt Demuynck. “Het ging daar zo goed dat ik toch weer wat meer bij Cycling Vlaanderen begon te rijden. Al is het bij de elite zonder contract toch al 4 jaar geleden dat ik een wedstrijd kon winnen. Deze interclubzege is een hele aangename verrassing. Zalig eigenlijk.” 

In het seizoen 2019 mocht Demuynck niet minder dan 5 keer de handen in de lucht gooien. In Haringe, Ledegem, Moorslede, Sinaai en Bulskamp. “Het jaar nadien kwam corona en in 2021 moest ik een operatie aan de knie ondergaan”, verduidelijkt hij. “Vorig jaar kwam ik terug in competitie, dit seizoen gaat het een stuk beter. Al had ik nooit gedacht dat ik er nog zou in slagen een interclub op mijn naam te zetten.” 

Burkina Faso

Demuynck, voltijds aan de slag bij Vinçotte als keurder van liften en hefwerktuigen, boekte z’n voornaamste successen in 2012. Dat jaar slaagde hij erin om in de Ronde van Burkina Faso 3 etappes te winnen. In 2015 kon hij in de Ronde van Ivoorkust, ook een rittenwedstrijd op UCI-niveau, 2 etappes winnen. 2 jaar voordien won hij 2 ritten in de Ronde van Madagascar. De krachtpatser uit Oedelem houdt van een zijsprongetje. Want hij deed in het verleden ook wel eens aan powerliften en betwistte eveneens de Hel van Kasterlee, de allerzwaarste duatlon ter wereld. Ook als 42-jarige is hij nog tot veel in staat. Onder meer enkele halve profs afhouden met een snedige demarrage op anderhalve kilometer van de streep, zoals in Wingene. 

“Ik sport graag, ik blijf graag in vorm”, glundert Demuynck terwijl hij het zegt. “Dat vraagt een beetje discipline. Zowel van mij als van m’n gezin. Ik ben mijn vrouw dankbaar dat ik zoveel mag trainen en koersen. Benedicte en mijn 2 kindjes Thor (bijna 6) en Febe (3 jaar) gaan er volledig in mee. Maar deze interclubzege hebben ze jammer genoeg niet meegemaakt. Zij gaan liever mee naar de LWU-koersen. Die wedstrijden duren maar 1 uur en 20 minuten.” 

Met de entourage van Decock-Van Eyck-Van Mossel Devos-Capoen lang in Wingene blijven hangen om de overwinning te vieren zat er voor Demuynck niet in. “Mijn vrouw moet de nacht op, ik moet vroeg thuis zijn”, lacht de krachtpatser. 


Lees meer artikels

2 Belgische veelwinnaars (25 en 31) ruilen West-Vlaams clubteam voor continentaal avontuur
LEES MEER

 

West-Vlaamse ezc-renner werd prompt achtergelaten op de koers: “Voor 2024 wil ik een echt profcontract”
LEES MEER

 

Na veel te korte profcarrière: jongste Planckaert (26) vindt plezier bij amateurploeg – en heeft job bij Defensie
LEES MEER

 

Share
Tweet
Share
Hans Fruyt

De voetbalmicrobe kreeg Hans Fruyt van zijn vader maar toen hij zijn dorpsgenoot Eddy Planckaert bij de jeugd de ene koers na de andere zag winnen, wilde hij meer over wielrennen weten. Beide interessevelden werden breder. Na zijn universiteitsstudies kreeg hij de kans erover te schrijven. Zowel regionaal als nationaal. Een collega leerde hem het baanwielrennen kennen en loodste hem mee naar Europese en wereldkampioenschappen. Vanop de eerste rij beleefde hij enkele topmomenten. Blij dat hij dit altijd kon delen met lezers.



WielerVerhaal

Input your search keywords and press Enter.