Winst in een kleine kermiskoers kan soms veel betekenen. Gust Lootens (22) zette zondag de regionale wedstrijd in Oostnieuwkerke, deelgemeente van Staden, op z’n naam. Nadat hij begin mei een ingreep aan het hart onderging, was het vorige zondag z’n 1e koers. De Gullegemnaar zag de wedstrijd als training. Altijd leuk als je op training de handen in de lucht kunt gooien.
Akelig
“Voor mij was het vooral een mentale overwinning”, benadrukt de pion van het Soudal Quick-Step Devo Team. “Ik was benieuwd hoe mijn hart op de inspanningen in koers zou reageren. Alles liep goed. Dat is leuk en ook een hele grote geruststelling na een bijzonder moeilijke en onzekere periode.”
Nochtans was de 4e jaars belofte niet onaardig aan het seizoen van de waarheid begonnen. Hij opende met een 9e plek in Brussel-Opwijk, voor U23-renners de 1e belangrijke proef van het seizoen. Een week later reed hij met z’n team in Noord-Frankrijk de Grand Prix Lillers. Daar werd hij voor het eerst geconfronteerd met een bijzonder akelig gevoel.
“Gedurende 8 tot 9 minuten sloeg mijn hart gemiddeld 215 keer per minuut”, vertelt Lootens. “Gelukkig was dat van voorbijgaande aard en kon ik de koers in Lillers zelfs uitrijden. Na de wedstrijd zocht ik meteen contact met trainer Roman Vanstaen. Ik ging naar het ziekenhuis in Kortrijk en kreeg een hartrecorder. Na 3 dagen was daar niets op te zien en kreeg ik groen licht om weer te koersen.”
Brugada
Nadien werd de West-Vlaming nog 6e in de kletsnatte Wim Hendriks Trofee en bracht hij Tour du Loir et Cher tot een goed einde. In de Ronde van Bretagne doken de hartritmestoornissen opnieuw op. “Zowel in de 3e als de 5e rit kreeg ik weer zo’n pieken van 210 tot 215 slagen per minuut”, aldus Lootens. “De laatste keer voelde ik me echt slecht, zat ik draaierig op de fiets. Toen had ik schrik. En haalde ploegleider Kevin Hulsmans mij uit koers.”
Voor Lootens het signaal om zich grondig te laten onderzoeken. “Ik reed naar huis met onze teammanager Bart Roosens”, gaat de West-Vlaming verder. “Via zijn contacten raakte ik bij de bekende hartspecialist Brugada. Ik mocht 2 weken later al op visite. Na onderzoek bleek dat ik in mijn hart een zenuwbaan te veel had. Die werd weggebrand. Na 1 week rust mocht ik weer rustig opbouwen.”
Na enkele weken trainingsarbeid trok Lootens op hoogtestage naar de Sierra Nevada, samen met ploegmaat Warre Vangheluwe. “Daar heb ik aan mijn basis gewerkt”, verduidelijkt Lootens, die in 2021 de 5-daagse Ronde van Oost-Vlaanderen op z’n naam zette. “Bij de terugkeer in België heb ik vooral intensiteit getraind. Vorige zondag reed ik mijn 1e koers en kon ik totaal onverwacht winnen.”
Profwaardig
Een ideale hervatting voor de laatste jaars belofte. Lootens geeft zichzelf nog 3 maanden om de stap naar een profcontract te zetten. “Dit is het jaar van de waarheid”, beseft hij heel goed. “Ik woon al een tijdje op mezelf. Als ik geen prof kan worden, ga ik eind dit jaar een job zoeken. Dat heb ik voor mezelf al uitgemaakt. Het moment is aangebroken om centen te gaan verdienen.”
Dus moeten er de resterende maanden van het seizoen prestaties komen. Zondag trekt Lootens naar Kemmel Koerse, een kermiswedstrijd voor profs. Daarna rijdt hij in Tubeke de SD Worx Classic. Ook de Grand Prix van Pérenchies (23/7) staat op zijn kalender. “De selecties nadien staan nog niet vast”, weet Lootens. “Neen, in topvorm ben ik op dit moment zeker nog niet. Ik hoop die later op het seizoen te krijgen.”
“Want het is de bedoeling dat ik de resterende maanden van het seizoen kan tonen dat ik profwaardig ben”, benadrukt Lootens. “Door podia te halen in UCI-wedstrijden of door 1’tje te winnen. Als het niet lukt, gaat de fiets langs de kant. Eigenlijk is dit al het 2e seizoen op rij dat ik niet kan presteren zoals het moet. Vorig jaar was er altijd iets: valpartijen, een coronabesmetting en dergelijke zaken. En dit jaar het probleem met mijn hart. Als je zoiets meemaakt, zie je van alles passeren. Onder meer dat het gedaan zou zijn met koersende Gust en dat het werkende Gust zou worden.”
