In 2019 in Anzegem 3e, in 2020 in Lokeren 2e. Simon Dehairs is wat men noemt een kampioenschapscoureur. De laatste jaars belofte uit Zoutleeuw mocht in Putte aan het einde van het Belgisch kampioenschap op het hoogste schavotje plaatsnemen. Voor de sprinter van het Alpecin-Deceuninck Development Team is met BK-brons, zilver en goud de cirkel rond. Volgend jaar rijdt hij in Zottegem het BK bij de profs.
Profcontract
Het nationale kampioenschap voor junioren in Anzegem in 2019 herinneren we ons levendig. Het was 1 van de mooiste jeugdkampioenschappen ooit. Net als zondag in Putte op een hele warme zomerse namiddag. Maar met veel meer wind. Met Arnaud De Lie als laureaat voor Simon Dehairs en Lars Van Ryckeghem. Ook Ben Squire hoorde op 2 juni 2019 tot de hoofdrolspelers. Zij koersten ruim 3 kwart van dat BK samen in de aanval en bleven in de finale net uit de greep van de renners van Balen BC.
Een jaar later ging Dehairs zijn kans op het coronakampioenschap voor U23 in Lokeren. Een titelstrijd die het seizoen afsloot. En waarin Dehairs in de spurt botste op Jordi Meeus en Arne Marit. De Lie, Meeus en Marit functioneren ondertussen op het hoogste niveau van het professioneel wielrennen. Dehairs volgt?
“Volgend seizoen blijf ik bij het Development Team van Alpecin-Deceuninck, maar word ik wel prof”, verduidelijkt de 22-jarige spurter. “Dit jaar ben ik zowat halftijds prof. Wat het vervolg van dit seizoen betreft zal ik vooral nog profkoersen rijden. Onder meer de Grote Prijs van Fourmies op 10 september 2023 en een week later de GP d’Isbergues, 2 wedstrijden in Frankrijk, staan op mijn kalender. Deze 3-kleur zal ik wellicht niet veel kunnen showen.”
Minderheid
Want Dehairs mag het shirt enkel dragen in beloftenwedstrijden. Voor de Vlaams-Brabander was het BK in het Antwerpse Putte de 1e koers in ongeveer 1 maand. Na de SD Worx Classic in Tubeke op 19 juli 2023 bouwde hij een rust- en trainingsperiode in. Met succes, want hij was de snelste spurter.
“In dit kampioenschap heb ik nooit echt afgezien”, beweert hij. “In het 2e deel van de maand juli heb ik even gerust. Daarna bouwde ik gedurende een 3-tal weken mijn conditie weer op. Voor de start wist ik niet goed hoe het gevoel in wedstrijd zou zijn. Maar dat viel ondanks de hoge snelheid goed mee. Het was ook vrij warm, maar daar kan ik redelijk goed tegen.”
Van de belangrijkste blokken, de opleidingsploegen van profteams, was Alpecin-Deceuninck tijdens dit BK voor beloften numeriek in de minderheid. Bovendien werd Ryan Cortjens door een val uitgeschakeld. Toen het West-Vlaamse trio Vermoote-Harteel-Lambrecht vroeg in de koers voorop raakte, moesten enkele ploegmaats van Dehairs aan het werk. Want het trio liep tot iets meer dan anderhalve minuut uit. Onder impuls van Emiel Verstrynge en Witse Meeussen, 2 veldrijders, en met de hulp van enkele mannen van het Soudal-Quick.Step Devo Team werd dat gaatje gedicht. Misschien een beetje te snel want 60 km van de finish was alles te herdoen.
Gokken
“Emiel en Witse zijn stuk voor stuk sterke renners”, benadrukt Dehairs. “Ik ben heel dankbaar dat zij voor mij hun kansen opofferden. Zij hebben heel hard moeten rijden want die 3 waren redelijk ver uitgelopen. Daarbij kregen ze de hulp van enkele mannen van Soudal-Quick.Step. In de finale raakten opnieuw 5 sterke renners voorop. Ik besefte dat zij ofwel nipt zouden voor blijven of dat we hen dicht tegen de streep nog zouden pakken.”
Alex Vandenbulcke, Ramses Debruyne, Jasper Dejaegher – deze 3 waren ook op het BK voor junioren in Anzegem 4 jaar geleden hoofdrolspelers, Warre Vangheluwe en Michiel Nuytten werden pas binnen de slotkilometer door het peloton gegrepen. Onder meer door toedoen van Siebe Roesems, maar ook de renners van Mini Discar, Bingoal WB Devo Team en Urbano-Vuylsteke deden in de slotronde hun duit in het zakje. Terwijl bij de 5 leiders de laatste 5 km net iets te veel werd gespeculeerd.
Bij Alpecin-Deceuninck kreeg Aaron Dockx de opdracht Simon Dehairs naar de laatste rechte lijn te loodsen. Maar hij kwam in de slotronde ten val en kon niet meer terugkeren. “Ik denk niet dat er in de finale nog iemand over een echte sprintloods beschikte”, aldus Dehairs. “Toen ik Floris Van Tricht, met wie ik soms ga trainen, zag aangaan, besefte ik dat ik niet lang meer mocht twijfelen. In zo’n finale moet je altijd een beetje durven gokken. Ik denk dat ik uiteindelijk met duidelijk verschil Floris en Gianluca Pollefliet voor blijf.”
Schrijf je in op onze nieuwsbrief en maak kans op een gesigneerd boek over de comeback van Remco Evenepoel! (winnaar wordt op 1/9/2023 bekendgemaakt)
