Na een interview van Marco Brenner met ‘Augsburger Allgemeine’ is het management van Team DSM opnieuw in het oog van de storm verzeild. De Duitser werd naar eigen zeggen thuisgelaten van de Vuelta omdat hij zonder medeweten van de ploeg zijn fietspositie had aangepast. Is dergelijke top-down-benadering van het team nog wel van deze tijd? Of is het ‘over the top’? Feit is wel dat enkele renners juist bij dit team de beste versie van zichzelf werden.
Vroegtijdige vertrekkers
Brenner legt bij de Duitse collega’s aan dat hij last had van zijn rug en bijgevolg besloot om op eigen houtje te gaan sleutelen aan zijn fietspositie. Dat had hij echter niet aan de ploeg laten weten en volgens het interview aan de Duitse krant kostte dat hem zijn plaats in de selectie voor de Vuelta. Het is onduidelijk wat dat betekent voor zijn toekomst. Een artikel van WielerFlits waarin wordt gesuggereerd dat een vertrek van de Duitser niet uitgesloten is, werd verwijderd van de site.
In elk geval is het een feit dat men bij Team DSM een speciale manier van werken heeft. Zelf zullen ze het zo niet beschrijven, maar in de bedrijfswereld klinkt het als een top-down-benadering, waarbij beslissingen genomen worden door de leidinggevenden en de teamleden weinig tot geen inspraak hebben. Dat zal in zekere zin overdreven zijn, maar er loopt de laatste jaren ergens toch iets mis.
Het lijstje van vroegtijdige vertrekkers is haast niet meer bij te houden. Het begon ooit bij Tom Dumoulin en later volgden toppers als Warren Barguil, Marc Hirschi, Marcel Kittel, Michael Matthews, Edward Theuns, Tiesj Benoot en Ilan Van Wilder. Toch klinken er ook positieve stemmen, want onder meer Bert De Backer, Louis Vervaeke en Zico Waeytens zijn overwegend positief over hun ex-ploeg. Die laatste moest naar eigen zeggen – met enige zin voor overdrijving – wel een dozijn telefoontjes plegen om zijn zadel enkele millimeter te verhogen.
Harm Vanhoucke
Ook Harm Vanhoucke verliet dus recent het Nederlandse team. De 26-jarige Vlaming zou er nog tot eind volgend jaar rijden, maar in een persbericht werd uitgelegd dat hij graag voor eigen resultaten wilde rijden, terwijl men bij DSM een andere rol voor hem zag. Zo trok Vanhoucke terug naar het oude nest bij Lotto Dstny, evenwel zonder giftig te zijn ten opzichte van zijn oude werkgever.
Aan de andere kant: veel renners hebben nooit zo sterk gereden als bij Team DSM. Neem nu Marc Hirschi. De Zwitser was in de Tour van 2020 ronduit een sensatie. Hij viel op door zijn aanvalsdrift, verloor en won op schitterende wijze een zware etappe en verkeerde in de vorm van zijn leven. Na die Tour werd hij 3e op het WK, 2e in Luik-Bastenaken-Luik en won hij de Waalse Pijl. Daarna stapte hij over naar UAE Team Emirates, maar daar kwam hij nooit meer in de buurt van zijn vormpeil van weleer.
Een ander voorbeeld: Warren Barguil had eind 2017 een conflict met de teamleiding bij DSM. Hij moest er in dienst rijden van Wilco Kelderman in de Vuelta, maar wilde dat niet en werd prompt uit de wedstrijd gehaald. Feit is echter wel dat hij dat jaar 2 ritten en het bergklassement won in de Tour. Die topprestaties kon hij ondanks veel ijver en vlijt nooit meer herhalen. 3 keer raden waar Barguil volgend jaar gaat rijden? Inderdaad, er staat hem een terugkeer naar Team dsm-firmenech – zoals het team volgend jaar zal heten – te wachten. In de hoop nog 1 keer de successen van weleer te beleven.
Komst van Jakobsen
De Duitser Marco Brenner vond het jammer dat hij niet naar de ronde van zijn eigen land werd gestuurd toen hij de Vuelta miste, maar niets lijkt een breuk aan te kondigen. Mogelijk start hij volgende week wel in de Canadese wedstrijden en hij heeft ook nog een contract voor 1 seizoen na 2023. De 21-jarige renner maakte in 2021 meteen de overstap van de junioren naar de WorldTour. Er kan wel worden verwacht dat men bij DSM weet hoe ze met hem moeten werken en er nog een plan klaar ligt voor zijn verdere carrière.
Volgend jaar trekt ook Fabio Jakobsen naar de Nederlandse ploeg. Hij zal zijn landgenoten daar ongetwijfeld gesproken hebben en is toch overtuigd geraakt van de aanpak. Zo rampzalig kan het er met andere woorden toch niet zijn. Het gevoel zegt dat de overdreven wetenschappelijke aanpak misschien een klein beetje mag ingeperkt worden, maar anderzijds zit het de laatste jaren juist in die procentjes dat je nog kunt winnen. Waar de waarheid ligt, is met andere woorden nog niet zo eenvoudig te zeggen.
Schrijf je in op onze nieuwsbrief en win het boek ‘Ik had een droom’ over BJORG LAMBRECHT. De winnaar wordt bekendgemaakt op 1 november 2023. Het door Remco Evenepoel gesigneerde boek over zijn comeback na Lombardije werd gewonnen door Camille Wambeke. De winnaar werd persoonlijk verwittigd! Gefeliciteerd en veel leesplezier!
