Deze woensdag 20 september 2023 starten in Drenthe de Europese kampioenschappen. In de tijdritten is Emmen de centrale stad, tijdens de wegrit zal alles draaien rond de beklimming van de Col du VAM. Het nieuwe ‘Dak van Drenthe’ presenteerden we eerder al, maar er is natuurlijk meer dan alleen de afvalberg. Welk parcours krijgen de renners voor de wielen en wat mogen we verwachten?
Loslopende neushoorns
Alle individuele tijdritten starten woensdag aan Wildlands Emmen, de zoo waar je een wereldreis kan maken op 1 dag tijd. Je vindt er een jungle, savanne en zelfs een poolgebied en kan er probleemloos oog in oog komen te staan met wilde dieren. Op die manier doen de dierenparken in Nederland aan goede marketing in de wielersport, want vorig jaar hadden we ook al een veldrit aan de Beekse Bergen. Tussen alle tijdrijders door mogen we dus wel eens een helikopterbeeld verwachten van een rondzwervende neushoorn of slapende ijsbeer.
Telkens ligt de aankomst van de individuele tijdrit ook in Emmen. De jeugdcategorieën rijden allemaal een circuit van 19,8 km, bij de mannen en vrouwen elite komen daar nog eens 8,8 km bij. Bij de Mixed Team Relay wordt de start een beetje verlegd, want hier moet natuurlijk een strook zijn om te wisselen van renners, waardoor het rondje van 19,2 km 2 keer wordt gedaan.
Op vrijdag begint het spektakel op de weg en telkens ligt de start ergens anders. De beloften bij de mannen starten in Hoogeveen, hun vrouwelijke collega’s gaan van start in Coevorden. Het is fijn dat zij een keertje apart mogen racen en er dus geen wedstrijd in de wedstrijd is tussen de profs. Zo zullen we een aparte wedstrijd zien waarin talenten als Maike van der Duin, Fem van Empel en Elise Uijen het opnemen tegen onder meer Julie De Wilde, Antonia Niedermaier en Gaia Realini. Zij hadden ook al een eigen Toekomstronde, dus krijgen steeds vaker de kans om zich te meten met hun eigen generatie.
Smalle baantjes
De junioren starten telkens in Drijber, de vrouwen elite gaan van start in Meppel en de mannen elite trekken naar Assen. Terwijl de gemeente met de meeste inwoners in Drenthe (Emmen) dus de tijdritten mag hosten, krijgt de hoofdstad van de provincie (Assen) de start van het sluitstuk op zondag. Op die manier komen alle plekjes in de dunstbevolkte provincie van het land aan bod. Assen is overigens ook bekend van het circuit. Wielerliefhebbers met een olifantengeheugen herinneren zich misschien nog de start van de Vuelta in 2009 toen Cancellara hier als snelste over het parcours denderde. Een dag later won Ciolek in Emmen.
Charmant is Drenthe vast en zeker met de veengebieden en zandgronden. Heel wat fietspaden liggen er afgescheiden van de weg en de boerderijen met bijhorend vee zijn ontelbaar. De dorpskernen vallen mee qua grootte en drukte, al zullen het wegmeubilair en de relatief smalle banen mogelijk toch wel zorgen voor enige hectiek, die ook eigen is aan een kampioenschap. Vluchters zijn relatief snel uit het zicht.
In Wijster ligt dan het lokale circuit met de befaamde VAM-berg, al is Drijber de stad waarin het merendeel van de finale gelegen is. Geen halve snelwegen na de beklimming van het Dak van Drenthe, maar wel de smalle Vamweg. Ook op de Wijsterseweg kunnen auto’s mekaar nauwelijks kruisen. Dat blijft het geval op de Diepweg. Af en toe duik je hier ook in open vlakten waar de wind een rol kan spelen. Er wordt echter veel gedraaid, dus het is lastig om georganiseerd waaiers te gaan trekken.
België versus Nederland?
De Drijberseweg, Kremboong en de Berkenweg zijn typisch Nederlandse wegen met fietssuggestiestroken en een grachtje aan de zijkant. Positionering zal dus erg belangrijk zijn. Het is wel leuk dat je in de verte altijd de VAM-berg ziet liggen, het dreigende monster waarvan de renners weten dat het de cruciale plaats is. Vanaf Nijenkamp neemt de nervositeit toe, want via De Brink komen we weer aan de VAM-berg aan.
Wat mogen we nu precies verwachten van die lokale rondjes? Het scenario lijkt voor de hand te liggen. Terwijl de kopgroep zal vechten tegen de bierkaai, zal het in het peloton altijd snel gaan richting de VAM-berg, op de heuvel zelf en ook in de afzink. Wie geparkeerd staat op 1 van de steilste stroken, kan misschien nog een keer terugkeren in de bochten van de afdaling, maar verliest zoveel krachten dat het een ronde later toch ‘over and out’ is. Zo wordt het elitegroepje altijd maar kleiner. Vluchters hebben op de relatief smalle banen ook weinig nadeel en zitten overal gepositioneerd. Het is niet ondenkbaar dat de finale vroeg openbreekt.
Een naam? Bij de vrouwen denk je dan toch aan de klassieke figuren, al kwam Demi Vollering hier op het NK in 2022 niet geweldig uit de verf. Lorena Wiebes bewees toen al dat ze de VAM-berg aan kan, Riejanne Markus versloeg uiteindelijk medevluchtster Shirin van Anrooij en allemaal staan ze zaterdag aan de start. Wordt het een ouderwetse België versus Nederland? Mogelijk profiteert iemand als Liane Lippert, Marlen Reusser of Katarzyna Niewiadoma wel van die gedachte en vergeet nooit het sterke Italiaanse blok met afmaakster Elisa Balsamo.
Bij de mannen ligt de bal in het kamp van de Belgen, want naast de onvermoeibare Wout van Aert heeft ook Arnaud De Lie zich in Canada opgewerkt tot een favoriet. Als hij zijn sprint van Quebec bovenhaalt, lijkt hij quasi onklopbaar. Olav Kooij kan na de Ronde van Groot-Brittannië ook vol vertrouwen naar Drenthe afzakken en verder is het de vraag hoeveel Mads Pedersen, Stefan Küng en Filippo Ganna nog in de tank hebben. Voor velen zijn het de laatste loodjes van het seizoen en aan het einde ligt dan wel geen regenboog, maar voldoende sterrenstof.
Schrijf je in op onze nieuwsbrief en win het boek ‘Ik had een droom’ over BJORG LAMBRECHT. De winnaar wordt bekendgemaakt op 1 november 2023. Het door Remco Evenepoel gesigneerde boek over zijn comeback na Lombardije werd gewonnen door Camille Wambeke. De winnaar werd persoonlijk verwittigd! Gefeliciteerd en veel leesplezier!
