Een kleine maand geleden vierde Tom Vermeer, Nederlander uit Wuustwezel, z’n 38e verjaardag. Straks begint de wegrenner aan z’n 2 seizoen in het shirt van Shifting Gears. Dat wordt z’n 24e campagne op de koersfiets. De Nederlandse kampioen bij de elite zonder contract gaat nog altijd op zoek naar ‘marginal gains’ en is van plan de Foodcoach-app te gebruiken om iets beter te worden.
Kers op de taart
Eind 2018 kwam voor Tom Vermeer een eind aan z’n profcarrière. Hij reed 7 seizoenen in continentale dienst en stapte over naar Acrog-Tormans. “Waar ik voor de jonge kerels van het team wegkapitein was”, blikt hij even terug. “Een totaal andere insteek dan nu. Toen moest ik jonge gasten leren hoe ze als wielrenner moeten leven. Shifting Gears is een totaal andere ploeg. Met heel veel jongens die het al allemaal hebben meegemaakt. Een groep vrienden waarmee na de koers wel eens een pintje kan worden gedronken.”
Voor Vermeer was dat begin 2023 toch een stevige aanpassing. “Vorig jaar was ik op mijn 1e stage met Shifting Gears 1 van de meest serieuze”, lacht Vermeer. “Druk is er niet. En toch heb ik een mooi seizoen gereden. Met die Nederlandse titel bij de elite zonder contract als kers op de taart. De koersen met de ploeg waren heel plezant, want we hangen goed aan elkaar.”
Om 2024 te tackelen realiseerde teammanager Alexander Alonso enkele inkomende transfers. Hij haalde onder meer Brent Van de Kerkhove, Cedric Defreyne, Christophe Van Cauwenberghe, Lance Decabooter, David Desmecht en Laurenz De Meuleneire. En slaagde erin om naast Vermeer ook Elias Van Breussegem en Wesley Van Dyck verder aan Shifting Gears te binden.
Profkermiskoersen
“Voor het eerst gaan we de manches van de Beker van België rijden”, gaat Tom Vermeer verder. “Plezier hebben is en blijft het hoofddoel. Maar die Beker van België is ook een doel. Zelf hoop ik er in het eindklassement iets moois te doen. Of een manche te winnen. Het verlengen van mijn Nederlandse titel bij de elite zonder contract is een andere droom.”
“Want 2 jaar op rij Nederlands kampioen worden: dat is weinigen gegeven”, beseft Vermeer. “Hans Dekkers won de titel 2 keer, maar dat was geen 2 jaar na elkaar. Waar het kampioenschap wordt gereden, ligt nog niet vast. De profs strijden in Arnhem bij de Posbank om de titel. Dat zou voor mij een ideaal rondje zijn. Wellicht gaat het NK voor elite zonder contract de week voordien door. Wat mij betreft mag het weer in Watersley in Limburg zijn. Dat parcours, met 4 korte klimmetjes per ronde, was me op het lijf geschreven.”
In België is Tom Vermeer vooral bekend als regelmatig deelnemer aan de profkermiskoersen. “Die manier van koersen ligt me”, benadrukt Vermeer, die de liefde in West-Vlaanderen vond en papa is van een dochtertje van 3. “In die profkermiskoersen vlieg je er 4 uur stevig in. Dat ligt me. Dankzij mijn ervaring zit ik in dat soort wedstrijden meestal in de juiste groep. Die profkoersen zal ik zeker blijven rijden.”
Foodcoach-app
Vermeer werkt voltijds als salesmedewerker bij Veolia in Beerse. Een echte kantoorjob, wat betekent dat hij na z’n dagtaak op lichamelijk vlak niet volledig afgepeigerd is. “Een maat van mij is betonvlechter”, vertelt de Nederlandse kampioen. “Na zo’n zware job nog gaan trainen: daar heb ik heel veel respect voor. Evident lijkt dat niet.”
“Laat het weer het toe, dan overbrug ik de 25 km tussen Wuustwezel en mijn werk in Beerse met de fiets”, vertelt de Nederlandse kampioen. “Soms doe ik dat ook op mijn nuchtere maag. Op mijn leeftijd heb je niet meer de groei van iemand van 18 of 20 jaar. Verbetering moet je in andere dingen gaan zoeken. Inzake materiaal onder meer, maar ook op het vlak van voeding. De Foodcoach-app staat open voor het publiek. Ik probeer er inzake voeding alles uit te halen.”
In combinatie met een voltijdse job is veel uren op de fiets niet aan de orde. “Als ik 14 tot 15 uur kan trainen, heb ik een goeie week”, weet Vermeer. “Om op het niveau van de elites zonder contract mee te draaien, blijkt dat te volstaan. Ik pas een duidelijk principe toe: als ik ga trainen, dan train ik. Koffieritjes zijn niet meer aan mij besteed.”
