3 keer op rij het Limburgs kampioenschap winnen is niet iedereen gegeven. Dat de renner in kwestie vorig jaar ook de Ronde van Vlaanderen bij de U17 won, maakt het nog meer bijzonder. Het gaat over Yasu Vervoort uit Maaseik, die in de nieuwelingencategorie hoge ogen gooit. “Hij fietst heel graag, maar het is nog te vroeg om te zeggen waar dit naartoe gaat”, klinkt coach Fred Vandervennet voorzichtig.
Geen dikke benen
Fred Vandervennet is niet de 1e de beste. Als je weet dat hij Remco Evenepoel als jongeling kneedde, weet je voldoende over zijn kwaliteiten. “Ik ga voor alle duidelijkheid niemand vergelijken met een uitzonderlijke atleet als Evenepoel”, tempert hij meteen. “Toen ik die voor het eerst onder handen kreeg, deed hij een looptest. Hij liep 18 km/u…..” De geboren West-Vlaming wikt en weegt dan ook zijn woorden als hij spreekt over 1 van zijn jonge renners, Maaseikenaar Yasu Vervoort, die uitkomt voor Isorex.
“Een straf baasje, dat wel. Hij won vorig weekend in Helchteren al voor de 3e keer het provinciaal kampioenschap van Limburg. Na een week van keelontsteking en weinig trainen dan nog. Hij had het BK tijdrijden van de woensdag ervoor moeten laten schieten omdat hij geen fiets had gezien. Op donderdag trainde hij een beetje, op vrijdag fietste hij wat los en op zaterdag won hij – naar eigen zeggen met slappe benen – het PK.”
Vervoort sleepte dat PK binnen met de ondertussen hem kenmerkende solo-uitval. Hij deed het zo ook in Ronde van Vlaanderen vorig jaar en bijvoorbeeld in Zutendaal. “Dat is inderdaad zijn handelsmerk. Hij moet wel, want hij heeft geen sprint”, analyseert de coach. “Dat bleek ook al uit zijn testen. Yasu heeft geen dikke benen, zoals ik dat noem. Hij beschikt over te weinig witte ‘snelheids’vezels, terwijl hij meer dan voldoende rode ‘uithoudings’vezels heeft. Dat is een aangeboren kwestie. Let op, we trainen wel op snelheid. Maar als je 10 keer moet sprinten en even vaak verliest, dan weet je het wel.”
Ziektekiemen
De discipline die Vervoort het liefst doet, is het tijdrijden. “Daar is hij inderdaad voor gemaakt en daar traint hij graag op”, vertelt de kwieke 71-jarige. “Een lange vlakke tijdrit ligt hem, maar ook tijdens de zware inspanningen op hellend vlak is hij bij de beteren. Kijk bijvoorbeeld naar de proloog van de Vredeskoers in Tsjechië waar hij nu rijdt. Een korte inspanning en hij werd pas 3e Belg. Hij heeft die explosiviteit niet om goed te scoren. Maar zowel hij als ik kijken uit naar de lange chronorace. Benieuwd hoe hij het doet tegen de rest.”
Vervoort staat bekend om zijn vele en lange trainingsuren, wat vorig jaar wel eens leidde tot de opmerking dat hij overtraind was. “Dat klopt niet”, weet Vandervennet pertinent. “Die gedachte werd gevoed doordat Yasu in mei al 6 zeges op zak had, waarna het helemaal stilviel. Dat had niets met overtraining te maken, maar met zijn vatbaarheid voor ziekte. Hij pikt vrij snel ziektekiemen op, bijvoorbeeld op school. Op zich is dat niet slecht voor een lichaam, zodat het ook immuunstoffen aanmaakt. Volgend jaar zal hij trouwens via de middenjury verder studeren.”
“Maar hij levert veel trainingsarbeid, dat klopt dan weer wel”, kijkt de Diestenaar verder. “Hij fietst meer dan gemiddeld, omdat hij dat graag doet. Een training van anderhalf uur is voor hem tekort. En dus moet ik als trainer op zoek naar het juiste evenwicht. Ik laat hem meer trainen omdat zijn lichaam dat aankan. Maar hij mag niet overdrijven. Als hij de opdracht heeft om een bepaald blok 5 keer te doen, moet het daar ook bij blijven. Ik ben er gerust op dat hij niet overtraind geraakt, gewoonweg omdat hij goed luistert en raad vraagt.
Luisterbereid
En zo zitten we bij een belangrijke eigenschap van een renner. Iemand die hoog wil geraken, moet de raad van zijn coach aannemen en aanvaarden. “En dat doet Yasu heel goed”, vertelt Vandervennet. “Hij belt me dagelijks. Gisteren nog. Op zijn planning stond dat hij moest losrijden, maar hij voelde zich niet zo lekker. Waarschijnlijk door een slecht eitje, vermoeden we. Hij zoekt dan meteen contact met de vraag wat hij moet doen. ‘Binnenrijden’, zei ik ‘en afwachten wat het geeft’. Of als het regent en hij zijn opdracht niet kan uitvoeren, hoor ik hem meteen. Als coach is dat heel dankbaar.”
“Waar hij op termijn gaat uitkomen? Dat is afwachten”, rondt de ervaren rot af. “Je kan daar pas iets van zeggen als hij 2e jaars junior is. Dat lichaam, die hormonen, zijn spiermassa,… het moet allemaal nog tot ontwikkeling komen. Maar zoals het er nu naar uitziet, is het dus de man van de lange inspanning en de tijdrit. Ook klimwerk moet hem liggen gezien zijn lichaamsbouw, maar dat moet zich nog verder uitwijzen.”
Giveaway: 3x 1 koffiepakket van Café Fringale, samengesteld door Kris Boeckmans himself!
