Nog geen 4 jaar geleden reed hij bij een nevenbond voor het eerst een koers van amper 40 km. Zaterdag 6 juli 2024 schreef hij in het Zwitserse Villars-sur-Ollon een manche van de UCI Gravel World Series op z’n naam. Het gaat snoeihard met de wielercarrière van Olivier Godfroid (29). Op de slotklim van de Gravel Suisse gooide hij de Tsjechische ex-prof Petr Vakoč (31) uit het wiel. De geboren Antwerpenaar won met anderhalve minuut voorsprong.
Chaos
Die Tsjech is al enkele jaren geen prof meer. Van 2014 tot en met 2019 was hij een man van de Wolfpack. Hij schonk Patrick Lefevere onder meer winst in de Brabantse Pijl (2016) en in een etappe van de Ronde van Polen (2014). Daarna reed hij nog 2 jaar bij Alpecin-Fenix, nadien richtte hij z’n blik op gravelraces. In september 2023 was hij nog de beste in La Monsterrato, een manche van de Gravel World Series in Italië.
De Gravel Suisse ging zaterdag over 102 km en telde 2.700 hoogtemeters. “Na 8 km was er een 1e klim, de eerste 35 km overbrugden we 1.200 hoogtemeters”, blikt Godfroid terug. “Vrij snel raakten 3 renners voorop, ik zat met 4 anderen in het achtervolgende groepje. In een vallei raapten we 1 van de 3 leiders op. Op een bepaald moment werden zowel de leiders als wij verkeerd gestuurd. Ik had de GPX-file opgeladen en zag relatief rap dat ik verkeerd zat. Door die wegvergissing was er wat chaos. Na een tijdje bleek dat we de 2 koplopers hadden voorbijgestoken zonder het te weten.”
Op de slotklim viel de beslissing. “Ik begon als 3e aan die laatste beklimming”, vertelt Godfroid. “Met ongeveer 30 seconden achterstand op Vakoč. Ik slaagde erin dat verschil goed te maken en hem ook af te schudden. Goed voor mijn 1e UCI-zege ooit. In wat pas mijn 2e gravelwedstrijd van dit seizoen was. Op 1 mei reed ik in Turnhout het Belgisch kampioenschap, maar daar kende ik heel veel pech en haalde ik de eindstreep niet.”
Liefst bergop
Olivier Godfroid verdedigt net als in 2023 de kleuren van de Baloise Trek Lions, de veldritploeg van Sven Nys. De continentale eliterenner zonder contract werkt aan de zijde van onder meer Pim Ronhaar en Lars van der Haar in de zomer het wegprogramma van deze crossploeg af. Hij liet zich dit jaar al enkele keren zien. Ook tijdens rechtstreekse tv-uitzendingen.
“In de slotetappe van de Baloise Belgium Tour Brussel-Brussel vond ik een plaatsje in de lange vlucht”, glundert de renner uit Merksem. “De dag voordien zat ik in de finale van de koninginnenrit Durbuy-Durbuy in de groep die om de overwinning reed. Ook in Dwars door het Hageland zat ik in de groep die om de zege streed, maar toen brak mijn ketting. En ook in de Antwerp Port Epic reed ik de finale, maar werd ik door een val uitgeschakeld. Aan die kettingbreuk kon ik niets doen, maar die val was wel mijn eigen schuld.”
Voordien werkte Godfroid met de Baloise Trek Lions de Luxemburgse Flèche du Sud af. Die meerdaagse werd door z’n Nederlandse ploegmaat Pim Ronhaar gewonnen. “Mijn beste rituitslag was een 10e plaats in de lastigste etappe”, verduidelijkt hij. “Inderdaad, als het bergop gaat, ben ik op mijn best. Dankzij de overwinning in de Gravel Suisse ben ik geplaatst voor het WK van zondag 6 oktober 2024 tussen Halle en Leuven. Ik heb nog niet verkend, maar daar zal veel minder moeten worden geklommen.”
Geen spijt
Met de Baloise Trek Lions rijdt Olivier Godfroid deze zomer nog de Tour de Wallonie, de Ronde van Namen, Tour of Leuven en de Druivenkoers. “Tussen dat wegprogramma zal ik misschien ook nog Houffa Gravel en in Sint-Pieters-Leeuw de Pajot Gravel Fondo rijden”, vertelt de man die pas op z’n 26e begon te koersen nadat hij vele jaren actief was in het Antwerpse provinciale voetbal.
“Neen, ik heb geen spijt dat ik zo laat met fietsen en koersen ben begonnen”, reageert Godfroid op onze vraag. “Was ik vroeger beginnen koersen, had ik misschien nooit mijn vrouw leren kennen en had ik nu niet zo’n prachtige dochter. Hen wil ik voor geen geld van de wereld missen. Ik ben gewoon blij met wat ik nu presteer. En vooral fier op mijn 1e overwinning op UCI-niveau.”
Terecht. Een goeie prestatie op het WK in eigen land kan een volgende stap zijn. “Ook al telt het parcours tussen Halle en Leuven veel minder hoogtemeters dan de Suisse Gravel, ik hoop vooraan mee te doen”, besluit Godfroid. “Je weet nooit hoe het loopt. Voor de start van deze manche van de Gravel World Series had ik ook nooit gedacht te kunnen winnen.”
