Alexander Konijn is een naam die nog niet veel belletjes doet rinkelen. Desalniettemin gaat de carrière van de 24e jarige Nederlander steil omhoog. Dit jaar 2024 maakt hij zijn debuut bij de profs. In Franse loondienst nog wel. Tijd voor een kennismaking.
MBO4
Alexander Konijn reed vanaf 2021 bij het Franse A.V.C. Aix-en-Provence. Deze clubploeg is gekend om zijn doorstroom van talent. Maar hoe komt de geboren Abbekerkenaar in de Provence terecht? “Mijn eerste 3 jaar bij de beloften reed ik bij de Nederlandse belofteploeg Westfrisia”, vertelt hij. “We reden veel wedstrijden in Frankrijk en dankzij enkele sterke uitslagen kwam ik in contact met A.V.C. Aix-en-Provence.”
“Ik had net mijn MBO4-diploma (vergelijkbaar met een Belgisch middelbaar diploma, red) gehaald en had dus wel oren naar een buitenlands avontuur.” Konijn blinkt uit als er met het voorwiel omhoog gereden moet worden. De keuze voor A.V.C. Aix-en-Provence was dus voor de hand liggend. In zijn 1e jaar bij de Franse equipe liet Konijn zich onmiddellijk opvallen met een 7e plaats in de GP Lleida en een 4e plaats in de 2e etappe van de Vuelta a Zamora.
In 2022 ging hij op dat elan door met ereplaatsen in prestigieuze wedstrijden als Dijon-Auxonne-Dijon en l’Esitvale Bretonne. Als hoogtepunt won hij in Italië de Memorial Alberto Vescovo. Vorig jaar 2023 trad hij met zeges in de GP de Cintegabelle en de Boucles du Haut Var nog meer op het voorplan. Tel daar ook nog talloze ereplaatsen bij en dan weet je dat Konijn zicht in de kijker reed.
Goede leven
Met dank aan deze knappe resultaten dwong Konijn een transfer af naar de Franse continentale ploeg Nice Métropole Côte d’Azur. Konijn zette er de stap naar het profniveau en dat vergde enkele aanpassingen. “Ik moest erg wennen aan de wedstrijden. De races zijn langer en het tempo ligt veel hoger”, vertelt hij. “En wanneer de finale nadert, valt het tempo niet meer stil.” Ondanks deze zware aanpassingsperiode begon hij in april 2024 zijn draai te vinden. “Ik voelde dat ik eindelijk een finale kon rijden”, zegt hij trots.
Echter fietste Konijn nog geen persoonlijke successen bij elkaar, op enkele top-10 plaatsen in de Ronde van Marokko na. “Dit 1e jaar heb ik veel voor anderen moeten werken, maar dat deed ik met plezier. Want we zijn echt een hecht team vrienden.” Konijn hoopt hier later de vruchten van te plukken. “Dit jaar is het vooral zaak om te investeren en dan hoop ik volgend jaar 2025 meer resultaten te pakken. Ik heb sinds ik hier ben en mijn Franse avontuur begon, geleerd om in het moment te leven en niet te veel in de toekomst te kijken.”
Konijn hoopt de komende jaren een grote stap voorwaarts te zetten. Top 5 en podiumplaatsen ambiëren is het devies voor 2025. Sinds zijn transfer woont Konijn in de befaamde regio rond het aan de Côte d’Azur gelegen Nice. Hij wilt er graag blijven. “Het is hier het goede leven, zowel op en naast de fiets”, lacht hij.
Universe Cycling Team
Zeggen dat Konijn een vreemde eend in de bijt is zou niet correct zijn. Nederlanders hebben er een handje van weg om exotische oorden op te zoeken. Denk maar aan het Universe Cycling Team van Bart Buijk, dat op elk continent actief is. Onlangs verscheen bij ons op WielerVerhaal nog een reportage over hen. Met het Global-team stond er ook een Nederlandse ploeg aan de start in de Ronde van Kameroen. Die ploeg is overal ter wereld actief, behalve in Nederland zelf.
Niet enkel ploegen maar ook Nederlandse renners vinden de weg naar exotische oorden. Jeroen Meijers komt uit voor het Filipijnse Victoria Sports Cycling Team, terwijl Adne van Engelen de Ronde van Thailand won voor zijn Thaise werkgever Roojai Insurance. En zo zijn er nog talloze voorbeelden.
