Aan alles komt een einde, klaarblijkelijk zelfs aan de carrière van Phil Liggett. ‘The Voice of Cycling’ liet tijdens de Amerikaanse talkshow ‘Wide World of Sports’ op Channel Nine weten dat hij zijn laatste Olympische Spelen achter de rug heeft. Binnen 4 jaar ziet hij zichzelf niet meer aan het werk als commentator. En zo worden we toch zachtjesaan voorbereid op het einde van een tijdperk.
Amateurrenner
Hoewel hij zelf deel uitmaakt van de media, lachte Liggett ook met de gevolgen die uitspraken soms kunnen hebben. “Ik heb mijn bureau al 2 dagen niet verlaten”, liet hij verstaan op X. “Het enige wat ik daarvoor moest doen, was aan de televisie vertellen dat ik er in 2028 niet meer bij zou zijn. Bedankt voor al jullie mooie worden en verhalen. Zoals Sam Clemens (beter bekend als schrijver Mark Twain) ooit zei: “The reports of my death are greatly exaggerated.” Ik hou van jullie allemaal.”
Het zegt veel over het statuut van Liggett in het wielrennen. De Brit kwam op de wereld in volle oorlogstijd en groeide op in Bebington als zoon van een salonsteward op de cruiseschepen van Cunard en een werkongeschikte moeder. In zijn jeugdjaren was hij een amateurwielrenner, een hobby die hij 12 jaar volhield. Hij flirtte even met een profcontract, maar bedankte uiteindelijk voor dat voorstel en koos voor een carrière in de media. Op dat moment had hij al gevoeld dat hij als wielrenner nooit in de categorie van Eddy Merckx zou vallen.
Op zijn 30e werd hij de jongste International Cycling Commissaire en werkte hij onder meer in de Ronde van Zambia, de Ronde van Egypte en het WK wielrennen in Yvoir (gewonnen door Hennie Kuiper). Daarnaast was hij 22 jaar organisator van de Milk Race. Toch werd hij het meest bekend voor zijn werk als commentator. Sinds 1973 brengt hij verslag van de Tour uit, sindsdien zat hij nog geen enkele zomer thuis.
Fan van Armstrong
The Voice of Cycling werkte voor de grote 3 netwerken in de Verenigde Staten: ABC, CBS en NBC. Ook voor het Australische SBS heeft hij reeds commentaar geleverd. De Spelen van Londen in 2012 versloeg hij voor het Australische Foxtel. Doorgaans laat hij zich omringen met oud-renners als Paul Sherwen en Bob Roll of meer recent ook Anna Meares en Robbie McEwen.
Met 52 Rondes van Frankrijk staat Liggett natuurlijk vooral bekend als The Voice of Cycling. Naast wielrennen bracht Liggett ook verslag uit van de skisport, het schaatsen, triatlons en sleeën. Hij maakte 16 Olympische Spelen mee. Als journalist schreef hij ook voor Cycling Magazine en werd hij freelancer voor gerenommeerde Britse publicaties als The Guardian, The Daily Telegraph en The Observer. In 1997 werd hij zelfs internationaal redacteur van Cycle Sport Magazine.
De 80-jarige Brit schreef verschillende boeken als ‘Tour de France for Dummies’ (in samenwerking met Lance Armstrong) en Fastest Man on Wheels, in Pursuit of Chris Boardman. De samenwerking met Armstrong was geen toeval. Liggett stond bekend als een fan van The Big Tex en zijn inspanningen in de strijd tegen kanker. Later zou hij Armstrong verdedigen toen alle dopingverhalen naar buiten kwamen, al moest hij uiteindelijk ook toegeven dat de Texaan ook tegen hem gelogen had.
Afscheid
Tijdens de afgelopen Tour 2024 bleek Liggett ook een groot bewonderaar te zijn van Mark Cavendish. Voor de 1e keer in 52 edities van de Tour verliet hij zijn vaste post om de sprinter aan te moedigen tijdens zijn laatste meters in de wedstrijd die zijn leven maakte.
Doorheen de tijd groeide de reputatie van Liggett naar ongekende hoogten. Hij kent inmiddels zowat iedereen in het wielrennen en mocht reeds verschillende prijzen in ontvangst nemen. In 2002 werd hij genomineerd voor een Emmy voor Outstanding Sports Personality en in 2005 werd hij Member of the Most Excellent Order of the British Empire dankzij zijn bijdragen als commentator. 4 jaar later kreeg hij een plekje in de British Cycling Hall of Fame.
Recent merkten sommige kijkers op dat Liggett al eens een vergissing maakt. Zo vertelde hij dat de laatste dubbel Giro-Tour werd gerealiseerd in 1988. Her en der werd er gesuggereerd dat zijn tijd gekomen is, maar anderen namen het dan weer volmondig voor hem op. Zijn ultiem eerbetoon kreeg hij reeds in 2020 met de prachtige documentaire ‘The Voice of Cycling’. Met het aankondigen van zijn afscheid zal de hele wereld extra genieten van zijn commentaar, voor hoe lang het nog mag duren.
