WielerVerhaal
  • Disciplines
    • Weg
    • Veld
    • Gravel
    • Mountainbike
    • Baan
    • Para Cycling
    • Vrouwen
    • Mannen
  • Routes en hellingen
    • WielerVerhaal Fietsroutes
    • GPX Fietsroutes
    • Cols en Hellingen
  • Materiaal
    • Materiaal
    • Reviews
  • Nieuwsbrief
  • Leestips
  • Fotospecials
  • Extra
    • Blik onder de motorkap
    • WielerVerhaal Giveaway Winnaars
    • WielerVerhaal team
    • Boekenshop
    • Contact

Beste Fietscontentplatform 2025 – België

WielerVerhaal

Meer resultaten...

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors
WielerVerhaal
  • Disciplines
    • Weg
    • Veld
    • Gravel
    • Mountainbike
    • Baan
    • Para Cycling
    • Vrouwen
    • Mannen
  • Routes en hellingen
    • WielerVerhaal Fietsroutes
    • GPX Fietsroutes
    • Cols en Hellingen
  • Materiaal
    • Materiaal
    • Reviews
  • Nieuwsbrief
  • Leestips
  • Fotospecials
  • Extra
    • Blik onder de motorkap
    • WielerVerhaal Giveaway Winnaars
    • WielerVerhaal team
    • Boekenshop
    • Contact
  • België
  • Cyclocross
  • Elite
  • Interview
  • Vrouwen
  • Wielrennen op de weg
  • Grote Prijs De Wetterse Pedaalridders
  • Laura Verdonschot

Kroonprinses van de Belgische vrouwencross wint haar 1e wegkoers ooit bij de elite: “Hopelijk goede voorbode voor het veldritseizoen”

  • Koen Wellens
  • augustus 18, 2024
  • 3 minute read

27 jaar en 256 dagen: zo lang heeft Laura Verdonschot moeten wachten voor ze haar 1e wegwedstrijd als eliterenster kon winnen. De naar Wechelderzande uitgeweken Limburgse was de beste in de Grote Prijs De Wetterse Pedaalridders in het Oost-Vlaamse Massemen. “Winnen is altijd leuk”, vertelt Verdonschot. “Op de weg is het geleden van bij de juniors. Maar vraag me niet wanneer dat was. Dit is een mooie opsteker. Ik rijd nog enkele weken op de weg. Daarna gaat de focus weer naar de cross.”

Foto: Paul Hinninck.

Vandenbulcke

Laura Verdonschot koerst deze zomer met een doel. Of beter: ze moet haar voorbereiding op de crosswinter niet langer doelloos ondergaan. “Sinds we Jesse Vandenbulcke in de ploeg hebben, is er een echte kopvrouw voor de weg”, beseft ze. “In het verleden reden we ook een zomerprogramma, maar dat was heel vaak zonder echt plan. Dit seizoen is er een duidelijke lijn. Jesse naar de winst loodsen.”

Dat blijkt ook in Massemen het plan geweest te zijn. Alleen zorgde het koersverloop voor een net iets ander scenario. “Maar geen verkeerd scenario, hé”, lacht Verdonschot. “Ik kwam niet naar deze koers met de bedoeling om te winnen. Ik trok met de Nederlandse Marjet Groen in de aanval. En we hielden stand. Ik begrijp dat de finishfoto de indruk wekt dat ik een massaprint win. Maar in werkelijkheid kon ik net mijn voormalige stadsgenote en supersnelle Dina Scavone afhouden.”

Hoe dan ook, Verdonschot kon haar 1e zege op de weg afvinken. Wie de zilveren medaillewinnares op het BK Veldrijden voor elite van 2020 en 2024 kent, weet dat elk succesje een positieve bijdrage tussen haar oren oplevert. Verdonschot heeft het ooit anders gekend. Nadat ze er op het BK van 2017 in Oostende net niet in slaagde om Sanne Cant van de Belgische veldrittitel te houden, kreeg ze de titel kroonprinses van de Belgische vrouwencross. Een titel die ze ondanks enkele mindere seizoenen nog altijd draagt. Al scheelde het op het meest recente BK 2024 in Meulebeke geen haar. Maar was het niet Verdonschot die haar 1e titel bij de elite pakte. Wel Cant die voor nummer 15 tekende. Komend seizoen 2024-2025 komt daar verandering, want Cant reed in Meulebeke haar laatste BK.

Eigen rekening

Maar is dat ook zo? Cant hing vorige week haar wegfiets aan de haak. Om die binnenkort in te ruilen voor de crossfiets. Voor haar laatste seizoen. Zonder Belgisch kampioenschap. “Dat heeft ze toch verklaard voor de televisiecamera’s. We zullen wel zien wat het wordt. Ik maak mijn eigen rekening”, benadrukt Verdonschot.

“Ik probeer al heel wat jaren die felbegeerde driekleur te pakken. Iedereen weet dat ik graag kampioen geworden was in een duel met Sanne. Maar of de weg nu open ligt voor mij? Dat geloof ik niet. Ik wil natuurlijk graag de titel pakken in Zolder. Al ben ik waarschijnlijk niet de enige renster met die plannen. Het BK is een belangrijke afspraak, maar voor het zover is, staan er 4 nog belangrijke crossmaanden op de planning.”

Verdonschot rijdt de komende weken de laatste wedstrijden van haar zomerprogramma. Om in de loop van september de cross in te duiken. Ze last zo goed als zeker opnieuw een campagne in Spanje en Portugal in. Vorig jaar deed ze dat ook. Tussen 1 en 15 oktober 2023 grossierde ze in Zuid-Europa in 6 overwinningen. Belangrijke zeges die haar nog belangrijkere UCI-punten opleverden.

Basis in Spanje

“Dat is inderdaad opnieuw de bedoeling”, oppert het huidige nummer 5 op de UCI-ranking. Verdonschot pakte dankzij haar 5e plaats op het WK in Tábor 240 punten. Waardoor ze wat ademruimte kreeg. Het verschil met het nummer 4, Puck Pieterse, is 308 punten groot. Moeilijk om dat gat snel te dichten. Nummer 6 Manon Bakker volgt echter op 178 punten. Verdonschot zal vooral haar en de opkomende Zoe Bäckstedt (1.569 punten) in de gaten moeten houden.

In die zin is een campagne in Spanje en Portugal een goed plan. “Ik wil nog altijd in de top van de UCI-ranking staan wanneer de belangrijke crossen eraan komen. Vorig jaar heb ik in Spanje de basis gelegd voor een sterk seizoen. Waarom zou ik dat niet opnieuw doen?”

Verdonschot zette in haar 8e profseizoen – ze kreeg op de avond van haar zilveren medaille op het BK van 2017 in Oostende een profcontract van toenmalig manager Jurgen Mettepenningen – haar beste reeks ooit neer. Verlost van lichamelijke kwaaltjes, fris in het kopje en vooral gelukkig getrouwd met haar huidige ploegleidster en ex-Belgisch kampioene Kaat Hannes. Het seizoen 2024-2025 vraagt dan ook om een herhaling.


Lees meer artikels

Afscheid van Laura Verdonschot: ze heeft bewezen dat ze uit het allersterkste mentale hout gesneden is
LEES MEER

 

Laura Verdonschot stopt vervroegd met veldrijden: “Lichamelijk en mentaal is het op, Oostmalle wordt mijn laatste cross”
LEES MEER

 

De cross kan nog iets leren van het Formule 1: waarom in de ochtend geen tijdrit als ‘kwalificatie’?
LEES MEER

 

Share
Tweet
Share
Koen Wellens

Geboren en getogen in Peer, waar tussen 1972 en 2013 elk jaar een na-Tourcriterium plaatsvond. Koen stond als broekie te kijken naar mannen als Eddy Merckx, Roger De Vlaeminck en Roger Swerts. Hij zag de gele truien van Joop Zoetemelk, Greg Le Mond en Stephen Roche passeren en de regenboogtruien van Gerrie Knetemann, Gianni Bugno en Tom Boonen. Hij stapte in 1992, het jaar dat Johan Museeuw zijn 1e van 2 Belgische titels pakte in Peer, in de organisatie van de wielerwedstrijden in Peer. Tot 2013, het jaar dat Jan Bakelants de laatste ’Nacht van Peer’ won. Intussen schrijft hij ook al vele jaren stukjes over het wielrennen.



WielerVerhaal

Input your search keywords and press Enter.