Voor Shirin van Anrooij is het komende veldritseizoen nog een vraagteken. De Nederlandse renster van de Baloise Trek Lions kampt met krachtverlies in haar linkerbeen. Een operatie behoort nog tot de mogelijkheden. Tijdens de ploegvoorstelling op de Balenberg stond ze toch goedlachs de pers te woord. Net als Thibau Nys (lees hier) beantwoordde zijn onze lijst originele vragen.
Vind je zo’n persmomenten leuk. Of zie je het meer als een verplichting?
Shirin van Anrooij: “Ik sta niet zo graag in de belangstelling, dus ik vind het nooit extreem leuk. Het zijn wel altijd leuke dagen om met de hele ploeg samen te zijn. We hadden net een toffe teamtraining en straks gaan we nog allemaal samen lunchen. Dat maakt zo’n dag natuurlijk wel heel leuk. Het hoort er gewoon allemaal bij.”
Je lijkt altijd vrolijk en goedlachs te zijn in interviews. Is dat ook hoe je je echt voelt?
“Ja, ik denk het wel. Voor wedstrijden zijn er natuurlijk wel wat zenuwen, maar ik kijk er ook altijd echt naar uit om te starten en dan voel ik me meestal wel gewoon goed. Als ik echt heel zenuwachtig zou zijn, sta ik waarschijnlijk ook niet te lachen. Maar ik mag elke dag doen wat ik leuk vind en dan ben ik echt vrolijk.”
Wie van je ploegmaats is het meest nerveus op wedstrijddagen?
“Dat vind ik moeilijk. Ik kan het niet meer zo goed inschatten omdat ik vorig jaar een groot deel van het seizoen heb moeten missen. Ik heb het allemaal wat minder meegekregen op die manier. Misschien dat alles voor Fleur Moors soms nog wat nieuw is en dat zij daarom nog iets meer zenuwen heeft? Maar ik denk dat het bij ons in de ploeg allemaal heel goed meevalt.”
Heb je speciale rituelen voor een wedstrijd?
“Ik heb altijd dezelfde armbandjes en kettinkjes om, dat wel. En ik heb zoals bijna iedereen een geluksgetal, maar het is niet zo extreem belangrijk voor mij. Ik neem wel altijd eierkoeken mee vanuit Nederland. Dat begon eens als grap met mijn mecanicien, maar toen won ik die cross wel. Dat is dan een beetje blijven hangen. Vorig jaar heb ik er wel geen cross mee gewonnen, dus misschien is het effect al uitgewerkt.” (lacht)
Zijn er crossen waar je altijd naar uitkijkt bij de start van het seizoen?
“Alles met zand. Zonhoven, Koksijde, Mol… Als het goed is, kan ik mijn seizoen beginnen in Zonhoven en Mol, meteen 2 zandcrossen met leuke parcoursen. Eigenlijk vind ik alles wel leuk, als het maar zwaar is met lekker veel lopen. Snelle en vlakke rondjes zijn minder mijn crossen, maar je moet op ieder parcours kunnen presteren. Ook op de weg ben ik minder fan van echt vlakke wedstrijden zoals Brugge-De Panne. Maar er zijn zo veel leuke koersen in het voorjaar waar ik echt van geniet om te rijden. “
Je combineert nu volop de weg en de cross. Mis je geen pauzemoment in zo’n druk seizoen?
“Helemaal niet eigenlijk, ik vind het heel leuk om altijd bezig te zijn. Ik kan me niet voorstellen dat ik een hele winter lang alleen maar zou trainen. Vorig jaar heb ik dat moeten doen door mijn blessures, maar ik keek er toen al naar uit om nu hopelijk weer een normaal seizoen te kunnen rijden. In principe heb ik altijd 3 weken off-season. Voor mij is dat genoeg om eens op vakantie te gaan.”
Wat doe je om de tijd te doden als je geblesseerd bent?
“Studeren! In die periode pak ik mijn studies altijd een beetje meer op. Daarnaast heb ik ook wat andere hobby’s waar ik mee bezig kan zijn. Het is ook altijd een moment om wel eens ja te zeggen als mijn vriendinnen willen afspreken in Nederland. Ik kan iets meer tijd doorbrengen met mijn honden, iets vaker lekker koken… Het dagelijkse leven neemt dan meer tijd in beslag.”
Als we je iets mogen toewensen voor het komende seizoen, wat dan wel?
“Ik kan vooral niet wachten om terug met 2 gelijke benen rond te fietsen en een seizoen zonder tegenslagen te hebben. Vorig jaar had ik echt pech met die ribben. Het seizoen daarvoor was er de hoogtestage die verkeerd uitpakte en die val op mijn arm. Ik kijk er naar uit om me terug 100% mezelf te voelen op de fiets en hopelijk ook een volledig seizoen te kunnen rijden.”
