Onze man trok naar Calpe voor een uitgebreide babbel met goede vrienden Rik Devoogdt en Patrick Van Opstal. Ze spraken af in hotel Suitopia, maar zaten uiteindelijk úren in elkaars gezelschap. Dit is deel 2 van het interview dat je hier al kon beginnen lezen.
WV: Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. En je had al snel weer lokaal talent in het vizier, Rik?
Rik Devoogdt: “Héctor Álvarez, bedoel je? Daar hebben het toeval en Patrick eigenlijk een handje toegestoken.”
Patrick Van Opstal: “Dat kwam zo. Ik werkte toen als begeleider voor de fietsvakanties van TUI Sports. De fietsen van de klanten werden toen telkens afgeleverd in de Sol Y Mar of Suitopia-hotels en op een keer was daar een opvallende Quick-Step Specialized fiets bij. Waar de naam ‘Héctor Álvarez’ in gegraveerd stond. Álvarez reed niet voor Quick-Step, maar dat was waarschijnlijk een PR-cadeautje met het oog op mogelijke gesprekken. Ik heb toen een foto genomen van die fiets en naar Rik gestuurd.”
Rik Devoogdt: “En ik was meteen geïntrigeerd. Álvarez is een lokaal talent uit de streek van Calpe en ik ben ‘m beginnen volgen. Ik heb ‘m gecontacteerd via Facebook. Ik heb geen talenknobbel, maar via wat geknutsel met Google Translate, heb ik ‘m uitgenodigd om als gastrenner enkele koersen te komen rijden in Vlaanderen. Hij kon daar toen niet op ingaan, door andere verplichtingen, maar hij heeft wel meteen geantwoord. Ik ben ‘m blijven volgen en intussen hebben we elkaar een aantal keer ontmoet. Een groot talent, hoor! Hij heeft zich nadrukkelijk getoond op de WK’s in Zürich en vooral in Glasgow. Hij heeft La Philippe Gilbert gewonnen en hij rijdt volgend jaar voor Lidl-Trek.
WV: En jullie, voor wie rijden jullie volgend jaar?
Patrick Van Opstal: “Ik laat het wat op mij afkomen. Van eind oktober tot eind februari komt er wel elke week een opdracht binnen. Ik ben vaak fixer: dingen regelen, materiaal brengen, bevoorraden, mensen gaan afhalen in het hotel of aan de luchthaven,….”
Rik Devoogdt: “Ik houd mij beschikbaar voor renners die graag wat begeleiding hebben tijdens hun trainingstochten. Je kan hier geweldig klimmen, maar je kan hier ook perfect achter de motor trainen. Ik heb 2 scooters, een 125 cc en een 400 cc. En ik heb de vlakke wegen rond Denia tot in het kleinste detail verkend. Zo heb ik een volledig vlak parcours uitgetekend, een lus van ongeveer 30 km.”
“Als je die 3 keer rijdt, heb je al gauw 100 km achter de derny getraind, hé. Ik ga me niet opdringen, maar Remco of andere renners die na het klimwerk nog wat achter de motor willen trainen, mogen mij altijd bellen. Ik doe dat gratis, hé. Gewoon voor het plezier. En jullie mogen ons ook altijd bellen. De volgende keer dat jullie hier zijn, als er een probleem is, of als er iets geregeld moet worden,.…”
WV: Dat doen we zeker. Heren, geweldig bedankt voor dit gesprek.
Epiloog
Nog geen half uur na het gesprek met Patrick en Rik slaan we in de lobby van het hotel een voet om. Met gescheurde ligamenten tot gevolg. We worden in een rolstoel gerepatrieerd, en kunnen met geen mogelijkheid de huurfietsen terugbrengen. Doodgegeneerd, met de handen in het haar en een voet in het verband besluiten we Patrick en Rik te bellen. “Maak je geen zorgen, we regelen het wel”, laten ze nog net voor het opstijgen weten. Meteen na de landing ontvangen we een sms van Patrick met een foto van een reçuutje erbij: “Fietsen netjes op tijd afgeleverd en borg terugbetaald.” Topgozers!
Deel 1 van dit interview gemist? Lees hier!
WIN EEN FOLDING REPAIR STAND VAN VAR TOOLS!
