Jonge Deense met ijzeren wil! Mikka Holm mag eind november 2024 op haar verjaardagstaart 21 kaarsjes uitblazen. Ze heeft er een 1e seizoen bij de White Foxes van het KDM-Pack Cycling Team opzitten. Tijdens de winter werkt ze in eigen land. Zo probeert ze haar wielercarrière te financieren. Met als doel ooit als een echte prof in het vrouwenpeloton te fungeren.
Liefde en haat
Op 28 november 2003 zag Mikka Holm het levenslicht. Prematuur. “Ik ben 3 maanden te vroeg geboren”, vertelt ze. “Gelukkig zonder grote complicaties. De dokters vertelden mijn ouders dat alles goed ging komen. Ze kregen gelijk. Sport werd snel een belangrijk deel van mijn leven. Meestal beoefende ik 2 sporten terzelfdertijd. Paardrijden onder meer. En zwemmen heb ik een langere periode volgehouden. Daarna schakelde ik over op triatlon. In die laatste sport betwistte ik ook competitie. Daarin sprak fietsen mij het meest aan.”
Dus begon Mikka Holm te koersen. De start van een haat-liefdeverhouding. “Ik hield van trainen, maar haatte competitie”, verrast de jeugdige Deense. “Ik kan niet zeggen waarom ik niet van de wedstrijden hield. Toch bleef ik doorgaan. In Denemarken waren er bij de jeugd 2 grote teams. Ik was clubrenster. Die grotere ploegen zetten me altijd vast. En ik was nog niet sterk genoeg om dat te doorbreken.”
“Bovendien viel mijn juniorenperiode samen met de pandemie”, zucht de Deense. “In Denemarken gold een verbod op koersen. Eigenlijk was het voorbije jaar pas mijn 2e echte wielerseizoen. De Watersley Women Challenge in Nederland was mijn 1e wedstrijd buiten Denemarken. Dat ging niet zo goed, maar ik denk dat mijn maatje Mille Troulsen iets in mij zag. Zij vond dat ik een bericht moest sturen naar ploegleider Svenerick Haenebalcke van KDM-Pack.”
Werken in de winter
Na een tijdje durfde ze dat toch. Ze kreeg te horen dat er voorlopig geen plaats was bij de White Foxes, maar wel bij het jongerenteam. “Begin 2024 maakte ik tijdens het oefenkamp in Spanje kennis met de ploeg”, gaat Mikka Holm verder. “Niet evident voor iemand met weinig zelfvertrouwen en geen goeie kennis van het Engels. Tijdens die stage heb ik me vaak afgevraagd wat ik daar deed. De ploegmaats ontfermden zich over mij. Plots waren er mensen die in mij geloofden. Zoals mijn ouders en m’n trainer dat doen.”
Na het trainingskamp verhuisde Mikka Holm naar het appartement van de ploeg in West-Vlaanderen. Daar verbleef ze meestal met een 4-tal andere rensters. “Die andere rensters zijn intussen mijn beste vriendinnen geworden”, glundert Mikka Holm. “Meestal koken we zelf en eten we samen. Echte regels stellen we niet op. Poetsen doen we ook zelf. Voelt iemand zich niet zo goed, dan neemt de andere wel over. En omgekeerd.”
Uiteraard moet zo’n verblijf in het buitenland gefinancierd geraken. “Mijn ouders zijn mijn grootste fans, zij doen alles om mij gelukkig te maken”, benadrukt Holm. “Met hen praat ik veel. Ook over geld. Koersen is heel duur. In de winter probeer ik, in combinatie met mijn trainingen, zo veel mogelijk te werken. In januari plan ik al een oefenkamp. Met het geld dat ik tijdens de winter verdien, betaal ik die stage. Als ik dan in België verblijf, weet ik dat ik de resterende centen enkel aan voeding mag spenderen.”
Ontsnapping op EK
Want in 2025 keert Mikka Holm terug naar het appartement van KDM-Pack. Ze zal de kleuren van de White Foxes verdedigen. Over het voorbije seizoen kan ze amper tevreden zijn. “Uitslagen haalde ik niet”, geeft ze toe. “Gedurende een deel van het seizoen ondervond ik hinder van een letsel. Ik had ook heel wat problemen met de fiets. Volgend seizoen hoop ik een betere renster te worden.”
Een zeldzaam hoogtepunt het voorbije jaar was haar selectie voor het Europees kampioenschap voor vrouwen beloften tussen Heusden-Zolder en Hasselt. Met Nela Slaníková reed Holm een groot deel van dat EK voorop. Tot ze de Tsjechische door mechanische problemen moest laten rijden. “Mijn ketting liep af en ik werd door de neutrale wagen geholpen. Maar het duurde lang voor die weer goed lag”, aldus de Deense. “Eigenlijk heb ik pas achteraf beseft dat ik eens een rol van betekenis had gespeeld.”
Waaruit Mikka Holm het nodige vertrouwen moet putten voor haar laatste seizoen bij de U23. “Prof worden is mijn grote droom”, besluit ze. “Ik bekijk het jaar per jaar. In het najagen van mijn droom is het financiële aspect het enige wat mij kan besluiten ermee te kappen. Hopelijk kan ik ooit zeggen ‘ik ben de renster waar niemand in geloofde, maar die dankzij haar vechtlust prof werd’. Wat ik nog moet leren, is mijn grenzen opzoeken. Veel vaker moet ik tegen mezelf zeggen dat ik het kan.”
Ontdek het bedrijf KDM-Pack en het KDM-Pack Cycling Team!
