8e in Overijse, 7e op de Koppenberg en 5e in Rucphen. Met mooie ereplaatsen zette Lander Loockx de afgelopen weken zijn goede vorm in de verf. Maar dan was er op 11 november 2024 de Jaarmarktcross in Niel. Wij gingen afgelopen dinsdag op ziekenbezoek bij Loockx. We blikten samen terug op zijn afgelopen wegseizoen én wierpen een blik op de toekomst, zowel in het veld als op de weg.
Batterijen opladen
De Jaarmarktcross in Niel dus. “Ik gleed zonder veel erg onderuit”, beschrijft Loockx. “Maar bij het rechtkomen en terug vertrekken bleef ik met mijn pink achter de nadarafsluiting haken. Mijn pink ging uit de kom en boorde zich door mijn vel. Ik reed nog even verder, maar had mede door de immense pijn snel door dat er geen andere optie was dan een DNF.”
“Hoewel een operatie noodzakelijk was, was er gelukkig niets gebroken”, geeft Loockx extra duiding bij de gevolgen. “2 dagen na mijn val zat ik al terug op de fiets, op de rollen wel te verstaan. Mijn indoor trainingen beperken zich wel tot relatief lage intensiteit en het enigszins op peil houden van mijn conditie. Nog deze week mogen de draadjes eruit en mag ik terug buiten trainen, wat in vergelijking met die indoor trainingen toch een verademing is. Letterlijk en figuurlijk.”
“In ieder geval staan er deze week geen al te zware trainingen meer op het programma”, vertelt de renner van TDT-Unibet, dat volgend jaar onder de naam Unibet Tietema Rockets én met een Franse licentie verder gaat. “Volgende week staan enkele dagen vakantie op de planning”, legt Loockx uit. “Dat was al zo voorzien voor mijn blessure en blijft behouden. Het was dit jaar al een lang wegseizoen en na het WK Gravel ben ik haast rechtstreeks het veld ingedoken. Zo’n 5 dagen de fiets op kant zetten en wat fysieke en mentale rust nemen, maakt dat de batterijen weer volledig kunnen worden opgeladen.”
“Na deze korte rustperiode trekt de Vlaams-Brabander richting Spanje. Meer bepaald L’Albir, voor een ploegstage van 2 weken. Wanneer we polsen of we hem dit seizoen nog in het veld gaan terugzien, is Loockx duidelijk. “Zeker en vast. Ik hoop deze winter nog een aantal veldritten te kunnen rijden. Vermoedelijk sta ik in Herentals, op 14 december 2024, voor het eerst terug aan de start. Hoe het er nu naar uitziet, rijd ik mijn laatste veldrit van dit seizoen op 4 januari 2025 in Gullegem. Daarna verschuift de focus naar het wegseizoen.”
Ronderenner
Het woord is gevallen. Het ‘wegseizoen’. “Het afgelopen succesvolle wegseizoen smaakt in ieder geval naar meer”, windt Loockx er geen doekjes om. Naar zijn wegprogramma voor 2025 blijft het vooralsnog gissen. “Die knopen worden doorgehakt tijdens de ploegstage in Spanje”, verduidelijkt hij. “Wel kan ik al zeggen dat ik mij verder ga toeleggen op de rittenkoersen van een (kleine) week. Ik heb vorig seizoen ontdekt dat dergelijke meerdaagse wedstrijden mij op het lijf geschreven zijn. Of ik een Vlaams en/of Waals voorjaar ga rijden, weet ik op vandaag nog niet.”
Met mooie resultaten in de Ronde van Turkije, de Ronde van Hongarije, de Sibiu Cycling Tour en de Arctic Race of Norway mag Loockx zich terecht een ronderenner noemen. Wat ons vooral opvalt, is zijn veelzijdigheid. Zowel op ‘punchy’ aankomsten (lees: korte beklimmingen tot 2 km) als op langere slotbeklimmingen – met in de Sibiu Cycling Tour zelfs een slotklim van maar liefst 23 km – weet Loockx meer dan zijn mannetje te staan.
“Zolang de stijgingspercentages onder de 7 à 8% blijven, kan ik regelmatig mijn wagonnetje aanhaken bij de doorwinterde klimgeiten”, beseft hij. “Gaan de percentages eerder richting de 10% of meer, dan moet ik met mijn postuur de pocketklimmers laten rijden. Hoe dan ook, mijn voorkeur gaat eerder uit naar de kortere slotklimmetjes waar ik een ‘all-out’ van enkele minuten kan doen. Die explosiviteit en de capaciteit om heel diep te kunnen gaan, heb ik te danken aan het veldrijden.”
In 2025 hoopt Loockx toch eens aan de start te kunnen staan van een etappekoers op WorldTour-niveau. “Al is dat natuurlijk afhankelijk van de wildcards die worden uitgedeeld”, laat Loockx in zijn kaarten kijken. “Een rittenkoers genre Catalonië zou bijvoorbeeld een mooie kans zijn om mij te meten met de grote kanonnen. Wil ik op termijn echt meestrijden op het hoogste toneel van het rondewerk, dan zal ik wel nog moeten schaven aan mijn tijdritkwaliteiten. Tot op vandaag heb ik op deze discipline nog nooit getraind. De bedoeling is hier op korte termijn verandering in te brengen.”
Le Tour
‘Kiezen is verliezen’, wordt wel eens gezegd. Wij nemen de proef op de som en leggen Lander Loockx 3 dilemma’s voor. Een eerste dilemma luidt: ‘weg-, gravel- of crossfiets’? “Geef mij dan maar de gravelfiets”, is Loockx stellig. “Dat is een allrounder waarmee je overal uit de voeten kan. Moest mijn programma het toelaten, dan zou ik graag wat vaker deelnemen aan gravelwedstrijden.”
‘Welke veldrit zou je graag eens winnen’? “Overijse”, antwoordt Loockx meteen. “Of nee, doe maar de Koppenberg. Ja, de Koppenberg! En Overijse dan op nummer 2.” ‘De Brabantse Pijl winnen of deelnemen aan de Tour’, is ons laatste dilemma. “De Ronde van Frankrijk”, antwoordt de Bertemnaar zonder verpinken. We proberen hem aan het twijfelen te brengen door de Brabantse Pijl te vervangen door de Waalse Pijl – een WorldTour-wedstrijd – maar Loockx houdt voet bij stuk. “De Ronde van Frankrijk is het allergrootste evenement in de wielrennerij. Dat wil je als wielrenner meegemaakt hebben. Bovendien is deelname aan de Tour het grote doel van onze ploeg. Hoe fantastisch zou het zijn om die droom samen te kunnen beleven?”
Als uitsmijter brandt er nog 1 vraag op onze lippen: ‘Hoe gaan Bas, Josse en Devin het er vanaf brengen tijdens de Turbo Cross in Diegem’? “Hopelijk beter dan vorig jaar toen Bas zijn meerdere moest erkennen in Average Rob”, lacht Loockx. “Het zal dit jaar nog meer ‘Turbo’ zijn want er zal estafettegewijs gereden worden in duo’s. Maar ik heb de indruk dat ze er alle 3 toch voor aan het trainen zijn, dus hopelijk komt het wel goed.”
Win een The Vandal-jacket, het favoriete casual item van ambassadeur Zdeněk Štybar!
