WielerVerhaal
  • Disciplines
    • Weg
    • Veld
    • Gravel
    • Mountainbike
    • Baan
    • Para Cycling
    • Vrouwen
    • Mannen
  • Routes en hellingen
    • WielerVerhaal Fietsroutes
    • GPX Fietsroutes
    • Cols en Hellingen
  • Materiaal
    • Materiaal
    • Reviews
  • Nieuwsbrief
  • Leestips
  • Fotospecials
  • Extra
    • Blik onder de motorkap
    • WielerVerhaal Giveaway Winnaars
    • WielerVerhaal team
    • Boekenshop
    • Contact

Beste Fietscontentplatform 2025 – België

WielerVerhaal

Meer resultaten...

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors
WielerVerhaal
  • Disciplines
    • Weg
    • Veld
    • Gravel
    • Mountainbike
    • Baan
    • Para Cycling
    • Vrouwen
    • Mannen
  • Routes en hellingen
    • WielerVerhaal Fietsroutes
    • GPX Fietsroutes
    • Cols en Hellingen
  • Materiaal
    • Materiaal
    • Reviews
  • Nieuwsbrief
  • Leestips
  • Fotospecials
  • Extra
    • Blik onder de motorkap
    • WielerVerhaal Giveaway Winnaars
    • WielerVerhaal team
    • Boekenshop
    • Contact
  • België
  • Buitenland
  • Cyclocross
  • Elite
  • Talent
  • Vrouwen
  • GP Sven Nys
  • Imogen Wolff
  • Katie Clouse
  • Rafaelle Carrier

3 verrassende namen in de top 10 van de GP Sven Nys: lijkt er een kentering op komst in het vrouwenveldrijden?

  • Alex Polfliet
  • januari 2, 2025
  • 3 minute read

De startrij van de GP Sven Nys in Balen had met Rafaelle Carrier en Katie Clouse 2 verrassende namen in petto. Beide rensters, respectievelijk 17 en 23 lentes jong, hadden in Amerikaanse crossen dermate goed gescoord dat ze een mooie plaats op de UCI-ranking hadden ingenomen. Ze bewezen op Balenberg dat ze die plaats ook verdienden, want ze eindigden respectievelijk 7e en 10e. Met ook Visma-renster Imogen Wolff in de top 10 lijkt er zomaar een kentering aan te komen.

Rafaelle Carrier. Foto: DMG.

Piepjonge Canadese

Rafaelle Carrier is in ieder geval een naam om te onthouden. De Canadese woont in Québec, dus moet je haar naam op zijn Frans uitspreken. Het meisje is amper 17 en dus juniore, maar ze komt al flink meedoen bij de elite. In de U19-crossen in de Verenigde Staten is ze quasi onklopbaar, al moet gezegd dat ze op de Pan-Amerikaanse kampioenschappen toch de duimen moest leggen voor ene Alyssa Sarsikov, die ook amper 17 is. Er zit dus nog wel wat talent, ginder in Noord-Amerika.

In het Canadees kampioenschap voor junioren wist Carrier goud te behalen. In december 2024 kwam ze naar Europa om zich met de Europese concurrentes te meten. In de Wereldbeker van Dublin werd ze bij de U19 3e na Lidia Cuaack uit de VS en de Française Lison Desprez. Op de Citadel in Namen was er geen U19-wedstrijd, noch een U23-cross en deed ze dus maar meteen met de groten mee. Carrrier eindigde 19e, absoluut niet slecht want toch Wereldbeker. In Hulst en Zonhoven won ze de wedstrijd in haar U19-categorie.

Dat ze als piepjonge renster niet bang is van zware wedstrijden, bewees ze door op Nieuwjaarsdag in Baal 7e te worden, net na de Britse Proximus-renster Anna Kay. Dat het een wedstrijd is die haar ligt, bewees ze trouwens vorig jaar al, toen ze er als 16-jarige 10e werd. Kortom, een naam om te onthouden, zeker ook voor het WK 2025 in Liévin over enkele weken.

Amerikaanse

De Amerikaanse Katie Clouse is 23 en rijgt in de Amerikaanse crossen de 2e plaatsen aan elkaar. Dit omdat ze steeds stoot op de ook bij ons gekende Canadese Maghalie Rochette. Haar verwachtingen waren dan ook hooggespannen toen ze op 14 december jongstleden in Louisville de start nam in het nationaal kampioenschap. Die dekselse Canadese zou haar nu de overwinning niet afnemen! Maar plots was daar ene Vida Lopez die vanuit het niets het hele deelnemersveld op meer dan een minuut zette. Die Vida, een Amerikaanse van 18, hebben we in Europa vooralsnog niet gezien. Hoe dan ook mag verwacht worden dat Katie Clouse een meer vertrouwde naam wordt in het veldrijden bij de vrouwen.

Nog een minder bekende naam in de top 10 in Baal was die van Imogen Wolff. Al had Britse dit seizoen al enkele adelbrieven afgegeven in Kortrijk met een 6e plaats, en vooral in Loenhout, met een 3e plaats. Commentatoren struikelen wat over haar voornaam, maar raken er maar beter vertrouwd aan, want deze 18-jarige heeft nog een lange carrière voor haar. Omdat er geen U23 wedstrijden zijn voor vrouwen is ze genoodzaakt om met de internationale top van het vrouwenveldrijden te starten. Als die top volledig aan de start staat, verzeilt ze eerder op een anonieme plaats ergens tussen 10 en 20. Maar bij de wereldkampioenschappen is er wél een aparte U23-categorie en daarvoor lijkt ze medaillerijp.

Internationalisering

Als je bovenstaande namen hoort, valt 1 ding meteen op. De genoede rensters komen alle 3 uit een land dat niet als een traditioneel crossland kan worden gezien. Het is inderdaad opvallend dat het vrouwenveldrijden zeer sterk is geïnternationaliseerd. Er is natuurlijk de gigantische Nederlandse suprematie, maar daarachter komt een toch wel héél internationaal gekleurd gild van sterke vrouwen.

We hebben uiteraard de Belgen Cant, Riberolle en Verdonschot. We hebben de Italiaanse Cassasola en Baroni. Er zijn de Fransen met Clauzel, Fouquenet en Gery. De Britten hebben Bäckstedt, Kay en Wolff. De Canadezen doen het met Rochette en Carrier. En zowel de Hongaarse Vas als de Luxemburgse Schreiber zijn certitudes voor een top 10. En waar blijft de Tsjechische Kristýna Zemanová? Het vrouwenveldrijden is véél internationaler dan de mannencross!

WielerVerhaal Giveaway: 3x 1 koffiepakket van Café Fringale, inclusief zelfontworpen nekwarmer én bidon! 


Lees meer artikels

Podoloog uit Rijkevorsel (23) is revelatie van het crossseizoen: “Ben nog niet gepolst door een profploeg”
LEES MEER

 

Amerikaanse vindt met Pinarello nieuwe sponsor voor haar 3-koppig crossproject: “Ben direct beginnen rondbellen”
LEES MEER

 

24-jarige na 10 jaar cross en topresultaat in Liévin: “De financiële druk is niet houdbaar om de volgende stap te zetten”
LEES MEER

 

Share
Tweet
Share
Alex Polfliet

In zijn jeugdjaren (15 -19) was Alex een niet onverdienstelijk coureur. Maar niet goed genoeg om van een profbestaan te dromen. Hij stopte met competitiewielrennen, maar de liefde voor de fiets en de passie voor de koers bleef. Zo probeert hij elk jaar 10.000 km op zijn conto bij te schrijven. Exuberanter is zijn bucketlist: in zijn leven 500 verschillende cols opfietsen. Er resten hem nog 70 bergen om dat ultieme doel te kunnen afvinken. Alex was zowat de 1e die fietsgidsen schreef voor maniakale wielertoeristen die kicken op bergop rijden. Hij is auteur van ‘Fietsen in de Franse Alpen’, ‘Fietsen in de Pyreneeën’, ‘Fietsen in de Vogezen’, ‘Fietsen nabij de Italiaanse Meren’ en ‘Fietsen in het Zwarte Woud’. Ook schreef hij een boek over het veldrijden, ‘Kampioenen van het slijk’.



WielerVerhaal

Input your search keywords and press Enter.