De toch nog steeds jonge belofte Femke Van Goethem, net 23 geworden, was er helemaal klaar voor. Na een seizoen dat door ziekte niet had gegeven wat zij en iedereen er van had verwacht, keek ze uit naar het nieuwe seizoen 2025. Maar haar 1e koersdag eindigde al na 50 km met een zware val. Even werd het ergste gevreesd, maar al bij al kwam ze er goed van af. 5 dagen na haar val kroop ze een 1e keer op de fiets. Uw WielerVerhaal-redacteur reed mee voor een babbel.
Uit het ziekenhuis gevlucht
Zaterdag 25 januari 2025: 1e rit in de Mallorca Challenge. In de radiocommunicatie van de Velopro-Alpha Motorhomes vrouwenploeg kraakt de stem van de koersdirecteur in nauwelijks verstaanbaar ‘Spanglish’. In dat Engels met Spaanse tongval klinkt “Heavy crash… several riders… We give you the names… Femke Van Goethem…” Meer hoort ploegleider Mathie Cuyvers niet. Hij stuurt meteen de auto naar de kant. Hij en mecanicien Jan Van den Eede trekken een sprintje en zien haar in de graskant liggen. Die heeft het bewustzijn verloren, komt even bij en valt dan weer in katzwijm.
“Ik herinner me dat ik inderdaad plots Jan zag, maar in het volgende beeld lig ik in de ambulance die me naar het ziekenhuis van Palma bracht.” De wedstrijd was toen 50 50 km ver. “Ik zie nog voor me dat het peloton aan hoge snelheid reed en er plots een val voor me was. Ik stuurde nog rechts maar knalde wellicht over een andere fiets en werd de berm in gekatapulteerd. Ik wilde zo snel mogelijk terug op m’n fiets kruipen, maar ik zeeg meteen weer neer want het leek alsof mijn longen werden samengedrukt. Achteraf voelde ik vocht aan m’n neus en dacht dat het bloed was, maar het was gewoon modder”, lacht ze.
Femke Van Goethem haar nek werd gestabiliseerd, want men vreesde breuken van ribben en mogelijks erger. Maar na twee 2 bleek dat een brug te ver, al had ze nog veel pijn. Ze moest een nachtje in observatie blijven, maar de wielrenster uit Moorsel bij Aalst wilde liever haar ploeg opnieuw vervoegen in het hotel. Nadat ze een document tekende dat de artsen van hun verantwoordelijk ontsloeg, vluchtte ze de kliniek uit. De volgende dagen vertoonde ze toch wel duidelijke tekenen van een whiplash en een hersenschudding. Ze had lichte koorts en vooral veel hoofdpijn. Ook bleek haar middenrif goed geraakt. Een 2-tal dagen het bed houden en vooral veel rusten, was voor haar dan ook de beste kuur.
Klaar voor de doorbraak
Van Goethem had heel erg uitgekeken naar die 1e wedstrijd van het nieuwe seizoen. Vorig seizoen was zeker niet slecht, maar de verhoopte grote sprong voorwaarts was er niet gekomen. “Er zat niet echt regelmaat in mijn prestaties. Ik reed enkele top 10-plaatsen in nationale wedstrijden en top 20-plaatsen in 1.1. en 1.2.-wedstrijden. In de GP Mazda Schelkens werd ik 12e en als zonder problemen met een loskomend stuur, was ik in de Classic Brugge-De Panne veel dichter geëindigd dan de 53e plaats. Ik ben geen rassprinter als Lorena Wiebes, maar ik kan me in een massaspurt wel plaatsen. Toch voelde ik dat ik nooit echt de topconditie te pakken kreeg. Na onderzoek bleek dat er wat scheelde met m’n bloedwaarden, ijzertekort en zo. En blijkbaar ging er ook nog iets fout in de behandeling ervan.”
Met goeie moed begon ze op te bouwen naar het nieuwe seizoen. Haar vriend Giovanni Laurent, zelf ook renner in de Urbano-ploeg, heeft in Spanje een vakantieverblijf en dus trok ze enkele weken met hem naar de zon om er in de bergen te trainen. Daarna volgde een trainingskamp van 3 weken met de ploeg. “Ik was nooit beter dan nu: vroeger had ik al schrik van een viaduct, maar herhaaldelijk trainen in de Ardennen en in Spanje maakt dat ik beduidend beter bergop rijd. En ik trap mijn beste waarden ooit. In de ploeg word ik dan wel uitgespeeld voor de sprint, ik merk dat ik nu op een selectief parcours veel beter uit de voeten kan dan vroeger.”
Sukkeljaar
Femke Van Goethem begon al op heel jonge leeftijd te koersen. Haar ouders keken veel naar veldrijden en toen ze 10 was zei ze: “Dat wil ik ook doen!” Waarop papa haar een koersfiets kocht en zij haar eerste koersjes begon te rijden. In de jeugdcategorieën verzamelde ze kampioenentruien. Ze werd in het veldrijden Belgisch en Vlaams kampioene bij de aspiranten en 3 jaar op rij Oost-Vlaams kampioene bij de aspiranten. Ook in het mountainbiken en het tijdrijden werd ze provinciaal kampioene bij die aspiranten. Bij de beloften werd ze 2 jaar achtereen provinciaal kampioene op de weg, in 2022 en 2023. In dat jaar won ze ook de Ladies Cycling Trophy. Toch al een mooie reeks.
Voorlopig combineert ze het koersen met haar studies. Van Goethem studeert ‘Voeding- en dieetleer’ aan de Erasmus-hogeschool in Brussel. Ze heeft een Topsportstatuut waardoor ze lessen en examens meer kan spreiden. Ze heeft er net 2 achter de rug en over enkele weken volgen er nog 2. Daarna kan ze weer volop focussen op de koers.
