Het is een ‘contradictio in terminis’ maar vrouwenwielrennen wordt steeds populairder. De return in tv-uren versus budget is in geen enkele vrouwensport beter. Sterker nog: voor 1/20e van het mannenbudget heb je een gelijkwaardige vrouwenploeg. Toch heeft het vrouwenwielrennen het steeds moeilijker om financieel te overleven. Zowel ploegen als wedstrijden vinden onvoldoende middelen en verdwijnen 1 na 1.
Wedstrijden worden afgeschaft
Zo bereikte ons vorige week het nieuws dat 2 belangrijke meerdaagse wedstrijden dit jaar niet doorgaan bij gebrek aan middelen. 1 daarvan is de 3-daagse Tour de la Semois, die normaliter helemaal op het eind van het seizoen wordt verreden. Het was een aantrekkelijke en lastige wedstrijd waar enkel de betere rensters konden uitblinken. Vorig jaar 2024 won Karlijn Swinkels van UAE Team ADQ voor de 2e maal op rij. Ze klopte Thalita de Jong, dan moet je van goeden huize zijn. Het jaar daarvoor was ze de betere van onder meer Clara Koppenburg. Maar we schrijven in de verleden tijd. Want de wedstrijd houdt er na 3 edities mee op. Bij gebrek aan middelen.
Idem dito voor de Bretagne Ladies Tour. Na 17 edities moeten ze de wedstrijd voor dit jaar van de kalender halen. De Australische topper Grace Brown won in 2024 én het jaar daarvoor. Op de erelijst tref je ook andere bekende namen aan: Audrey Cordon-Ragot won in 2019 en 2013, Elisa Longo Borghini won in 2014 en Anna van der Breggen in 2012. Maar geen van hen zal een editie 2025 op de erelijst kunnen bijschrijven. Normaliter gaat de wedstrijd in mei of juni door, maar niet dit jaar. “We komen 37.000 euro tekort”, zegt organisator Loïc Déniel in de krant Le Télégramme. “Doorgaans kunnen we bogen op subsidies van lokale en regionale overheden, maar daar is nu flink op beknibbeld.”
De organisatoren gingen verwoed op zoek naar privésponsors maar vonden er onvoldoende. Zij hopen nog voldoende middelen bijeen te scharrelen om in 2026 opnieuw te organiseren, al wordt dat geen wandeling door het park. Dat de wedstrijd van de kalender is gehaald, wordt in het peloton erg betreurd. Het was een mooie wedstrijd, niet al té lastig maar net selectief genoeg om een mooie erelijst op te bouwen. En vooral ook de perfecte voorbereiding op de Tour de France Femmes, die enkele weken later start.
Ploegen leggen de boeken neer
Ook andere organisatoren hebben het steeds moeilijker om de eindjes aan elkaar te knopen en moeten op zoek naar diversificatie van inkomsten. Een steeds belangrijkere inkomstenstroom komt uit het verkopen van VIP-tickets. Maar een kwalijke trend daarbij is dat steeds meer organisatoren ploegen startrecht geven op voorwaarde dat betreffende ploeg voldoende VIP-tickets afneemt. Uiteraard geldt zulks niet voor de WorldTour-ploegen, want die hebben sowieso startrecht. Maar procontinentale en continentale ploegen die moeten rekenen op een wildcard, moeten voortaan niet meer ‘hopen’ maar ‘kopen’.
Dit terwijl steeds meer ploegen het armlastig hebben. Eind vorig jaar verdween het Belgische continentale team Chevalmeire uit het peloton. Nathalie Bex vond onderdak bij het continentale Velopro-Alpha Motorhomes, Cleo Kiekens verkaste naar het continentale DD Group en ook Lani Wittewrongel vond een plaatsje bij de Lotto Ladies, een continentaal team. Kelly Druyts zette noodgedwongen een stapje terug naar een clubteam. Jana Dobbelaere heroriënteert zich naar het gravel en voor zover wij konden nagaan is Tara Gins gestopt.
Ook het Nederlandse Krush ging ter ziele, al werden 3 rensters (Renée Van Hout, Henrietta Colborne en Marissa Baks) en sportdirecteur Jamie van Rijswijk opgevist door het Belgische Velopro-Alpha Motorhomes. En dat zijn niet de enigen. In het buitenland verdwenen meerdere teams of konden sommigen enkel overleven door te fusioneren.
Geen 15 Belgen?
De oorzaak en het gevolg van 1 en ander is een vicieuze cirkel: de topteams met het grote geld – noem UAE, SD Worx, Lidl-Trek, Visma, Canyon, FDJ,…. – hebben voldoende middelen om meerdere toppers binnen te halen. Dat leidt tot een peloton met letterlijk 2 snelheden: de 15 WorldTour-ploegen hebben de beste rensters en de meest uitgebreide en professionele omkadering. Als zij de boel op een lint trekken, moeten de procontinentale en continentale teams afhaken, waardoor deze niet in beeld komen. En daardoor minder sponsors kunnen aantrekken.
In België komt daar nog een probleem bovenop. Na Lotte Kopecky komt Justine Ghekiere en daarna volgt al een kloof. Ghekiere rijdt voor het Belgische WorldTour-team AG Insurance. Naast hen is Fenix-Deceuninck het enige Belgische WorldTour-team, maar die hebben slechts 3 Belgen, waarvan met Xaydée Van Sinaey er 1 een pure crosser is.
Geen enkel Belgisch team is procontinentaal. Er zijn 3 continentale teams: Lotto Ladies, DD Group en Velopro-Alpha Motorhomes. Zij moeten, zoals vermeld, hopen op wildcards. En die wildcards worden letterlijk en figuurlijk duur betaald. De kans is zéér groot dat er in de belangrijke Belgische vrouwenkoersen dit jaar geen 15 Belgen aan de start staan….
