Eind 2023 mocht Alessio De Maere proeven van enkele stagemaanden op continentaal niveau. Bij Tarteletto-Isorex reed hij een aantal 1.1-koersen. De man uit Gistel was supergemotiveerd om die lijn in 2024 door te trekken. Z’n laatste seizoen bij de beloften werd echter een rampjaar. Na een volledige reset en een extra neusoperatie kijkt hij uit naar een nieuwe campagne, nu als Elite 2.
Ziek op stage
Eerlijk? We dachten dat het wielerleven van Alessio De Maere (22) helemaal voorbij was. Hem zien tijdens de ploegvoorstelling van Dovy Keukens-FCC, in de nieuwe prestigieuze Roeselaarse toonzaal van Donald Muylle, was een verrassing. Want vorig jaar waren de berichten op z’n fanpagina alles behalve bemoedigend. Een korte bloemlezing: “roemloos naar huis gekegeld”, “einde verhaal na 20 km”, “dramatisch”, “slechter kan nu niet meer”, “door de zware medicatie ziet hij er niet uit als een atleet in topvorm”.
Dat vraagt een beetje uitleg. “Op stage werd ik ziek”, blikt Alessio De Maere terug naar februari 2024. “Geen idee wat er scheelde. Ik voelde me ziek, maar bleef trainen. Want ik had hoge verwachtingen. Achteraf gezien heb ik mezelf helemaal kapot getraind en gereden. Ik trok naar diverse dokters. De diagnoses waren uiteenlopend. Zodat ik ook niet wist wie en wat ik moest geloven.”
“Achteraf zijn allerlei zaken aan het licht gekomen”, gaat de West-Vlaming verder. “Klierkoorts, corona, salmonella, noem maar op. Ik ben wel altijd blijven trainen. Want het 4e jaar als belofte, dan moet het. Is het nog te redden, vroeg ik me bij elk doktersbezoek af? Enkel door te rusten, kreeg ik te horen.”
Operatie aan de neus
Dat advies volgde hij niet. Of pas toen het veel te laat was. Alessio’s vader Peter is sportdirecteur bij Dovy Keukens-FCC. “Neen, ook hij heeft me niet afgeremd”, beweert de jonge renner. “Als een ploegmaat op stage even aan het kuchen of hoesten is, hoeft hij niet mee op training. Heb ik dat, dan ben ik aan het ‘trunten’ (West-Vlaams voor ‘flauw doen’, red). De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik vorig jaar zelf ook nooit gezegd heb te stoppen. Had ik een pauze van 3 weken ingelast, was dan het opgelost geweest? Dat weet ik niet. Maar het was wellicht beter geweest.”
Na het seizoen onderging hij een operatie aan de neus. “Opnieuw”, vertelt De Maere. “Mijn sinussen werden opengezet. Die zaten helemaal dicht. Blijkbaar zat ik daar met 1 of andere bacterie die niet weg kon. Na die ingreep is het beter beginnen gaan. Ik ben nu aan het opbouwen, 5 tot 6 weken ben ik bezig. Uiteraard ben ik nog niet waar ik zou willen staan, maar ik heb goeie hoop dat alles terugkomt. In elk geval ben ik nu beter dan vorig jaar in dezelfde periode.”
“Het blijft afwachten. Sommige renners beweren dat ze van 0 moeten hervatten. Ik kom van min 50. Of zoiets. Die indruk heb ik. Zonder te overdrijven met eten was ik eind vorig jaar 12 kilo bijgekomen. Want een tijdje aan de cortisone gezeten, ik hield ook veel vocht op. Nu heb ik nog altijd een paar kilo’s te veel. Als Elite 2 is het volgens mij nu te vroeg om echt heel scherp te staan. Want onze interclubs komen wat later op het jaar.”
Job in het onderwijs
Toch ziet het er naar uit dat Alessio De Maere op zondag 2 maart 2025 in Staden aan de start van Gent-Staden zal staan. Dovy Keukens-FCC, dat zich opmaakt voor een 13e seizoen in het beloften- en elitepeloton, rijdt de Road Series. De interclub in Staden is de opener van de Beker van België. Enkele elites van de West-Vlaamse ploeg zullen in Gent-Staden een mixed team vormen met Cycling Team Campe. Zo wordt 1 van de 2 wildcards in de wacht gesleept.
Voor Alessio De Maere zal deze interclub in theorie nog te vroeg komen. Omdat hij pas kort na Nieuwjaar de trainingen kon hervatten. Bovendien stond hij net voor de ploegstage enkele weken als interimaris in het onderwijs. “Ik ben aan het zoeken naar werk en denk dat koersen makkelijkst te combineren is met een job in het onderwijs”, beseft de man met bachelordiploma Lichamelijke Opvoeding en Bewegingsrecreatie.
De West-Vlaming hoopt dat hij snel alle twijfels kan bannen. “Na zo’n rampseizoen begin je automatisch aan jezelf te twijfelen”, geeft De Maere toe. “Hopelijk haal ik straks weer het niveau van 2023. Ik ben er zeker nog niet. Tijdens de ploegstage heb ik wel grote ogen getrokken. De mannen die overkomen van de junioren staan veel verder dan toen ik 18 was. Want veel meer bezig met wattages, voeding en trainingen.”
