Niet Belgisch kampioen beachrace Daan Soete (8e), graveltrendsetter Jasper Ockeloen (9e) of marathonvluchter Thomas De Gendt (79e) won afgelopen zondag de prestigieuze Turnhout Gravel, wel Mads Würtz Schmidt. Een verrassing, en toch ook weer niet. De 30-jarige Deen werd in 2015 wereldkampioen tijdrijden bij de beloften en won 4 jaar geleden nog een rit in de Tirreno. Hij bleef echter achter zonder profcontract en schoolde zich succesvol om tot gravelspecialist.
Grote belofte niet ingelost
In 2015 kroonde Mads Würtz Schmidt zich in Richmond tot wereldkampioen tijdrijden bij de beloften. Hij versloeg de Duiters Maximilian Schachmann en Lennard Kämna. Enkele weken ervoor had hij al een etappe gewonnen in de Ronde van de Toekomst en zelfs in de Ronde van Denemarken won hij tussen de gerenommeerde profs de individuele tijdrit. Desondanks bleef een contract in de WorldTour nog even uit.
Een jaar later behaalde de Deen de dubbel op het Deens kampioenschap en herhaalde hij zijn kunststukje in de ronde van zijn land. Het leverde hem meteen ook een contract op bij Katusha, dat op dat moment ook Tony Martin aan zich had gebonden. Het Russische team zette op dat moment vol in op tijdrijders.
In zijn 1e profjaar werd Schmidt wel nog 2e in Rund um Köln en 3e in de Ster van Bessèges, maar een grote doorbraak kwam er niet. Pas in 2021 behaalde zijn 1e klinkende zege bij de profs. In een kopgroep van 5 streed hij om de ritzege in Tirreno-Adriatico. Het was die etappe waarin ook Jan Bakelants en Brent Van Moer hun kans waagden. Het was echter Schmidt die – als gelegenheidsdrager van de bergtrui – het sprintje naar zich toe trok.
Hernia
Later dat jaar werd Schmidt ook kampioen van zijn land, dit keer bij de profs. Het zou zijn laatste wapenfeit blijken. In 2024 stond hij wel nog eens op het podium van de Boucles de l’Aulne-Châteaulin, maar dat bleek niet genoeg voor Israel-Premier Tech. Begin november kreeg hij te horen dat een verlenging er niet in zat.
Schmidt kroop enkele weken later zelf in de pen en vertelde op Instagram over zijn situatie. “Ik denk nochtans dat ik wel een contract verdien”, klonk het positief. “Misschien hebben ploegen mijn inspanningen niet gezien en het is elk jaar moeilijker om prof te blijven. Wanneer je een teken van zwakte toont, krijg je geen kans meer. Zoveel renners zijn tegenwoordig zo goed, dat het allemaal anders is dan 8 jaar geleden. Toch hoor ik nog steeds in het peloton thuis.”
De Deen vertelde vervolgens over enkele blessures die hem teisterden. Zo had hij last van een hernia, waarbij hij verwijst naar de extreem oncomfortabele positie op een tijdritfiets. Toch kwam er een maand later geruststellend nieuws: Schmidt kondigde een nieuwe uitdaging aan in het gravel.
PAS
Die kans kwam voor Schmidt van PAS (heeft u hem?). PAS Racing is het team van kledingsponsor Pas Normal Studios, waar men vol inzet op het gravelwereldje. Toch werd hij in zijn eerste weken voor het team opnieuw afgeremd door knieblessures. Uiteindelijk zou hij zijn debuut maken voor PAS in de Santa Vall. Bij zijn materiaalkeuze werd hij ondersteund met een fiets van Specialized.
Schmidt reed in Spanje meteen naar een 4e plaats, voor kanonnen als Petr Vakoč en Paul Voß. “Terwijl ik maar 4 weken terug aan mijn basis kon beginnen werken. Bovendien heb ik weinig gravelervaring. Ik weet zelfs niet wat ik precies waard ben”, klonk het achteraf. Een dag later had hij pech en werd hij tot een opgave gedwongen omdat ook de knie opspeelde.
Ups en downs blijven deel uitmaken van het leven van Mads Würtz Schmidt, maar afgelopen zondag werd hij beloond voor zijn eeuwige vechtlust. Samen met zijn ploegmaat Magnus Bak Klaris raakte hij in Turnhout voorop met Mathijs Loman. In de finale speelden ze het overwicht perfect uit en werden ze 1 en 2. Zo pronkte de Deen al enkele weken na het verliezen van zijn profcontract op de weg in het blauwgeel overwinnaarstricootje van de UCI Gravel World Series. “I won a bike race again, it’s been a while”, stamelde hij enthousiast. Een aantal illusies is hij inmiddels al armer, maar de wattages zijn er nog.
