Hij kneep zichzelf enkele keren in de wang en zal dat nog een paar keer doen. Wies Verdonck (21) werd, met 3 dagen verschil, 2 keer West-Vlaams kampioen. Eerst zette de belofte de wegrit in Heule naar z’n hand. Enkele dagen later was de Ieperling in Ruddervoorde de beste West-Vlaamse tijdrijder. Voordien won de student Geneeskunde nooit een koers.
Loïc Segaert
In z’n jonge jeugdjaren probeerde Wies Verdonck het in zowel het zwemmen als het voetbal. Bij VK Westhoek leek hij een mooie carrière te kunnen maken. Circa 5 jaar geleden, in volle coronacrisis, verraste hij z’n ouders door te zeggen dat hij naar het wielrennen wilde overstappen. De switch liep niet van een leien dakje. In z’n debuutjaar liep hij 2 polsbreuken op.
Al snel werd duidelijk dat hij aanleg had voor deze duursport. Wat niet hoeft te verwonderen, het zit in de genen. Papa Dieter Verdonck kroonde zich enkele jaren geleden tot Belgisch kampioen Marathon, is trainer bij FLAC (Flanders Atletiekclub) en begeleidt individuele lopers. Het coachen van z’n zoon Wies laat hij over aan Loïc Segaert, lid van de performancecel van het WorldTour-team Bahrain Victorious.
“Deze winter maakte ik een doel van dit Provinciaal Kampioenschap Tijdrijden”, beweert Wies Verdonck. “Gewoon omdat ik vermoedde dat in die wedstrijd mijn kansen het grootst waren om podium te halen of de titel te pakken. Ik moet eerlijk bekennen dat ik steeds zenuwachtiger werd naarmate 16 april dichterbij kwam. Dankzij de winst in de wegrit afgelopen zondag in Heule ging die stress helemaal weg. Die provinciale titel gaf mij het laatste duwtje dat nodig was om een goeie tijdrit uit mijn benen te schudden.”
Moeilijk inschatten
Na de 1e van 3 ronden had Verdonck de beste chrono. Aan het einde van de 2e ronde nam Sander Inion de leiding over. In de 2e 6,7km had hij 1 seconde achterstand omgebogen in 2 tellen voorsprong. De pion van The Lead Out Cycling Academy, die in de wegrit in Heule een half wiel tekort kwam om Verdonck te kloppen, kreeg in de slotronde met materiaalpech af te rekenen. Inion moest het laatste stuk van dit PK met z’n gewone koersfiets afhaspelen. Had de Brugse 4e jaars belofte Verdonck van de titel gehouden? We zullen het nooit weten.
“Ik had een paceplan, maar dat heb ik in deze tijdrit niet echt gevolgd”, beweert de 2-voudige West-Vlaamse kampioen. “Op de stukken waar het moest heb ik alles gegeven, op de stukken waar ik even moest recupereren reed ik iets minder hard. Toch blijft dat een heel moeilijk gegeven. Vooral op de snelste stroken van een omloop vind ik het heel lastig inschatten hoe hard je moet rijden. Tegen de wind en op de lastige stukken moet je kapot gaan. Op de stukken met wind in de rug vind ik het moeilijk inschatten hoe hard je nog moet gaan.”
Blijkbaar ging de pion van het DL Chemicals-Experza Cycling Team snel genoeg. Hij reed 14 seconden sneller dan zilveren medaillewinnaar Arno Vanhaecke. Wout Hemeryck gaf nog 2 tellen extra toe. “Van Ivo Lins, mijn ploegleider bij de junioren van Gaverzicht-BE Okay, kreeg ik de feeling voor het tijdrijden mee”, beweert Verdonck. “Op dit PK heeft hij met de wagen gevolgd. Ook de ervaring van trainer Loïc Segaert draagt bij tot deze overwinning.”
Onderscheiding
De 2e in amper 4 dagen. “Toen 2025 begon, had ik een dubbel doel”, gaat Verdonck verder. “Ik zit in Kortrijk in mijn laatste semester Bachelor Geneeskunde. Dit jaar die bachelor met succes afronden is een doel. Ik volg nog altijd het modeltraject en ben voorlopig op weg naar onderscheiding. Op 2 juli hoop ik mijn bachelordiploma in ontvangst te mogen nemen. Mijn 2e doel dit jaar is een koers winnen. Nooit gedacht dat die zege voor dat bachelordiploma zou komen.”
Het zijn zelfs 2 overwinningen. “Nu mag ik de rest van dit seizoen in alle koersen met de provinciale kampioenstrui koersen”, glundert de 3e jaars belofte. “Dat vind ik heel leuk. Ik vermoed dat ik ook zal mogen starten op het BK Tijdrijden in Heusden-Zolder op donderdag 1 mei. Daar staan betere tijdrijders aan de start, echte specialisten. Als 1e jaars nam ik deel aan dat BK. Vorig jaar liet ik het passeren.”
Dit jaar steekt de student Geneeskunde meer tijd en energie in het werk tegen de klok. “Afgelopen winter kreeg ik af te rekenen met een letsel aan de hamstringpees”, verduidelijkt Verdonck. “Daardoor heb ik beduidend minder getraind dan de voorbije jaren. In die periode zat ik niet op mijn tijdritfiets. Eens dat letsel geheeld, kroop ik wel veel op die fiets. Vooral de voorbije maand. Dat heeft geloond.”
