Bjorn De Decker (36) schreef de Ronde van Mali op z’n naam. De regerende wereldkampioen Gran Fondo opende de Afrikaanse rittenkoers met ritwinst en stond nadien de gele leiderstrui niet meer af. Koersen bij 45 graden is niet evident. Thuis had hij zich zo goed mogelijk proberen voorbereiden op de verzengende hitte. Het loonde. Want hij werd eindwinnaar voor de 28-jarige Malinese spurter Yaya Diallo.
Extreem warm
De Ronde van Mali 2025 bestond uit 7 etappes. Na de 3e rit werd een rustdag ingebouwd. Bjorn De Decker, actief bij het team van Luc Saey, trok met Guy Smet, Timmy De Boes, Olivier De Smet en Gauthier Ronsse naar de republiek in West-Afrika. De naar de Vlaamse Ardennen uitgeweken Gentenaar sloeg al in de openingsetappe in Sikasso z’n slag. Hij reed solo naar ritwinst en had na 114 km 1’22 voorsprong op de rest. Onder meer op Yaya Diallo, in 2024 eindwinnaar van deze nationale rittenkoers.
“Die 1e rit was de lastigste”, blikt De Decker terug. “Het was een koers op een plaatselijk circuit van circa 10 km met telkens een klimmetje. Na een solo kon ik die etappe pakken. In de 2e rit werd ik onmiddellijk langs alle kanten aangevallen. Ik belandde zelfs even in een 3e groep. We hebben dan als ploeg geprobeerd om te controleren. Een ontsnapping niet te ver laten wegrijden, de nummers van de aanvallers in de gaten houden en in de finale volle bak rijden om tot een massaspurt te komen. Wat bijna altijd gelukt is.”
“Makkelijk was dat niet”, geeft de eindlaureaat toe. “Met 4 de controle houden is niet evident. Want ik moest me een beetje proberen sparen. Gelukkig kenden we geen pech. Het was voor mij ook even wennen. Want de manier van koersen is anders dan in de Gran Fondo’s die ik meestal rijd. Vooral de warmte was een extra factor. Koersen bij 45 graden is echt wel extreem.”
Malinese sprinter
In de aanloop naar de Ronde van Mali probeerde Bjorn De Decker zich voor te bereiden op die hitte. “Op de rollen”, verduidelijkt hij. “Rond mijn hartslagmeter zit een lichaamstemperatuurmeter. Ik kroop warm gekleed op mijn rollen en fietste richting koortstemperatuur. Op die manier heb ik me voorbereid. Van nature kan ik ook wel redelijk goed tegen de warmte. In koers hadden we met Olivier De Smet een hele sterke waterdrager. Hij ging voortdurend op en neer richting de volgwagen om water te halen. Daarnaast deed hij ook nog eens heel wat kopwerk om mijn leiderstrui te verdedigen.”
Voornaamste opponent was thuisrijder Yaya Diallo. De titelverdediger won in deze Ronde van Mali 2 etappes in de sprint. “In de 3e rit gooide ik me nog eens in de eindsprint, maar ik moest de duimen leggen voor hem”, geeft De Decker toe. “Die kerel is heel snel. Hij zou graag in Europa koersen en vroeg me of ik contacten kon leggen. Ik ga hem daarbij proberen helpen.”
Niet alleen de Malinezen hadden een troefkaart, ook de Marokkanen en Burkinezen waren te duchten. “De Marokkaanse ploeg kennen we van andere rittenkoersen in Afrika”, aldus De Decker. “Die mannen zijn moeilijk te kloppen. Ook Burkina Faso was hier met een sterke selectie. En Mali heeft met Yaya Diallo een straffe sprinter. Voor mij is deze eindzege een mooie toevoeging aan mijn palmares. Dit zet ik toch wel redelijk hoog. Ook omdat we dit als ploeg tot een goed einde hebben gebracht. Iedereen was na de slotrit redelijk emotioneel.”
EK Gran Fondo
Voor Bjorn De Decker, in 2022 winnaar van een etappe in de Ronde van Bénin, was het de 1e deelname in Mali. “Goed georganiseerd”, getuigt hij. “Het Malinese leger stond in voor de beveiliging van de wedstrijd. De karavaan werd door een konvooi van het leger voorafgegaan. Op de gevaarlijke punten stonden 100 soldaten. In de loop van de 2e rit stonden we een halfuur stil. In volle zon, zonder bescherming. Blijkbaar was er toen iets gebeurd met een soldaat, maar wat zijn we niet te weten gekomen.”
Rebellen kregen de renners niet te zien. “De hotels waren goed”, gaat de werknemer van Resto Bouwspecialiteiten verder. “Iedere ploeg had een volgwagen ter beschikking. Er werd ook voor voldoende ijs gezorgd zodat iedereen op tijd een beetje kon afkoelen. Het stak echt goed in elkaar. Alleen werd onze terugvlucht naar België zondagavond geannuleerd. Normaal moest ik dinsdag gaan werken. Ik heb Luc Saey moeten verwittigen dat ik nog niet terug ben. Een tegenvaller. Het belangrijkste is dat je je hier geen zorgen mag maken. Start van een rit om 8 uur ‘s morgens is in werkelijkheid soms maar om 9u30.”
Volgende doelen van Bjorn De Decker zijn de Gran Fondo van 18 mei 2025 in de Vogezen, een manche van de World Series, en het Europees kampioenschap Gran Fondo van 15 juni 2025 in het Franse Saint-Félicien.
