Jelle Wallays nadert dag 40 van zijn queeste langs de grenzen van Europa. Hoog tijd om terug in te pikken. Wie zijn flitsen volgt via Instagram heeft hopelijk geen last van mood swings: van het bruisende Barcelona naar lege modderwegen, van hartverwarmende steun naar uitgestrekte eenzaamheid. De tocht van Wallays is een eerbetoon aan zijn oom Luc en een inzamelactie voor het goede doel, maar toch ook een zoektocht naar zichzelf en een nieuwe verhouding ten aanzien van de fiets.
Foutje in parcours
“Waar is Wally?”, luidt de titel van de wekelijkse update van de tocht die Jelle Wallays onderneemt rond de Europese grenzen. We geven alvast een tip: geen paella of baguette meer, tegenwoordig staat er pizza op het menu.
Voor wie nog niet mee is in de reis van Wallays, vatten we het nog even samen. De 15.000 km die hij fietst dienen een dubbel doel: een eerbetoon aan zijn overleden oom Luc én een manier om geld in te verzamelen voor de strijd tegen kanker. De oom van Wallays jaagde al vanaf het begin zijn wielerambities mee aan en droomde ervan dat hij een carrière van 15 jaar zou draaien. Via deze onderneming wil Wallays de cyclus van die 15 jaar als atleet afmaken.
We pikken in tijdens week 5, op het moment dat hij onderaan in Spanje begint aan de opwaartse tocht richting Frankrijk en Italië. Soms schotelt het leven een langere weg voor dan je in gedachten had. Zo ook voor Wallays, want een foutje in de route levert hem een dag van 70 km extra op. Hij kiest voor de juiste strategie. Het beste wat je op dergelijke momenten kunt doen, is meebuigen met de omstandigheden en de handschoen opnemen.
Regen én zonneschijn
Dat begint al goed, want op de koop toe verdwijnt Wallays op dag 27 van de aardbol. Gelukkig blijkt hij in het gezelschap van alle Spanjaarden. Nee, je hebt geen groot feest gemist, want een mysterieuze oorzaak legt het elektriciteitsnet in Zuid-Europa plat. De volgende 2 dagen doorkruist hij de Costa Blanca, in deze tijd van het jaar quasi een Belgische enclave. Dat heeft hij geweten. “Onwerkelijk, zo ver van huis. Het voelt alsof ik door de Vlaamse velden rij. Nooit gedacht dat ik zoveel steun zou voelen, helemaal tot hier. Kippenvel!”
De energie die Wallays bijtankt, komt de volgende dagen van pas terwijl hij wind en regen trotseert. Het leek een strak plan om eerst de zuidkant van Europa op te zoeken om zich van goed weer te verzekeren, helaas loopt het woord ‘regen’ als een rode draad doorheen de 1e anderhalve maand van zijn tocht.
We krijgen slechts flitsen via Instagram en YouTube om ons een beeld te vormen van zijn dagen, toch valt op tussen welke extremen hij danst. Na het bruisende Barcelona en Girona op dag 32 en 33, volgen op dag 34 modderwegen en strekt de stilte zich voor hem uit. Het zorgt er ongetwijfeld voor dat Wallays op zichzelf teruggeworpen wordt. En dat was ook de bedoeling van de hele onderneming. Naast een eerbetoon aan zijn oom en bijdrage aan een hoger doel, is het ook het eindpunt van een 2-jarenplan.
Wallays eindigde zijn wielercarrière tegen wil en dank, doordat hij geen nieuwe ploeg vond. Hij zoekt tijdens zijn tocht dus ook een nieuwe verhouding ten aanzien van de fiets. Het is een reis naar zichzelf waarbij de vele uren alleen een zee van ruimte bieden om na te denken. Gelukkig vindt Wallays ook vaak gezelschap, want zonder spiegel vervaagt het beeld over onszelf. Door te vergelijken en ons af te zetten, ontdekken we onze kern.
Witte rook
Tijdens zijn laatste dagen in Frankrijk zet Wallays een tandje bij: er moet een nieuwe paus gekozen worden! Zijn versterking komt net te laat, want terwijl hij Italië binnenrijdt, komt er witte rook uit de schouw. “Ik denk dat mijn aanwezigheid de kardinalen hielp om snel te beslissen”, klinkt het met een brede smile op Instagram.
Naast een reis naar zichzelf zoekt Wallays ook verschillende herinneringen op, waar hij een aantal omwegen voor over heeft. Zo trekt hij naar de Passo del Bocco, waar Wouter Weylandt het leven liet, en naar de plaats in Polen waar zijn toenmalige ploegmaat Bjorg Lambrecht jammerlijk crashte. Het wielrennen kent veel mooie kanten, maar heeft ook diepdonkere schaduwzijden. Het zal Wallays ongetwijfeld doen beseffen dat zijn vroegtijdig carrière-einde daartegen in het niets vervalt.
Met zijn intrede in Italië nadert Wallays ook een andere streek met een bijzondere betekenis: zijn oom Luc won zelf ooit de Ronde van de Aosta. Zijn bijzondere reis gaat dus nog een tijd verder. Wallays is te volgen via zijn Instagram-kanaal speedywally en de wekelijkse reportage op Focus-WTV en YouTube. Wie wil bijdragen aan het goede doel kan nog steeds sponsoren. Alle info is te vinden op zijn website!
