De 23-jarige Amerikaanse Kate Seiler is 1 van de vele jonge vrouwen die vanuit een ver continent hun wielergeluk in België komen zoeken. Hier krijgt ze de kans om wedstrijden te rijden en zich te meten met concurrentes van over heel de wereld. In de hoop om opgepikt te worden en een heus profcontract af te dwingen. Maar de weg is lang en hobbelig.
Zege in Vrasene
Seiler is afkomstig uit Louisville, Kentucky, waar fietsen toch wel populair is. In 2013 vonden er de Wereldkampioenschappen Veldrijden plaats, waar Sven Nys de titel pakte bij de mannen en Marianne Vos bij de vrouwen. “Ik begon met wielrennen toen ik 9 jaar oud was en met mijn vader naar wedstrijden ging”, vertelt Seiler. “Ik begon met cyclocross en stapte over op alleen wegwedstrijden en wat baanwedstrijden toen ik wat ouder was.”
“3 jaar heb ik bij CCB gereden, een bekend clubteam uit de States, en heb daar een geweldige tijd gehad. Ik heb België leren kennen in 2023 toen we met onze ploeg tijdens de zomervakantie naar hier kwamen om enkele wedstrijden te rijden. Een nieuwe wereld ging voor mij open: koersen in België bleek erg leuk. Dit land ademt koers! Ik hield meteen van het agressieve, technische karakter van de wedstrijden. Het is een stijl van koersen die heel goed bij mij past.”
Ze kon in dat jaar 2023 2 keer top 10 rijden. “In Mol-Sluis zat ik in de goeie ontsnapping en werd ik 3e”, duidt ze. “In Deinze werd ik 7e want eindigde 3e in de pelotonsprint na de kopgroep van 4. Het jaar daarop kwamen we terug en wist ik in de kermiskoers in Vrasene de overwinning te pakken. Ik was de snelste van een kopgroep van 3. Vorig jaar kreeg ik ook de kans om de Tour de l’Avenir te rijden. Ik had dat nooit verwacht, maar na een paar goede resultaten in Europa en enkele last-minute wijzigingen in het team kwam er een plek voor mij vrij. Het was een zeer zware koers, maar ik zal het nooit vergeten en ik ben trots dat ik hem heb uitgereden.”
Julien Van den Brande
Die prestaties hadden blijkbaar de interesse gewekt van het Belgische clubteam Carbonbike Giordana. “Op een dag kreeg ik een bericht van Julien Van den Brande, voorzitter van de ploeg en ook zelf nog actief als wielrenner”, vertelt Seiler. “Hij bood me aan om voor zijn ploeg te komen rijden. Mijn manager en ik vonden dat ik die kans niet kon laten liggen en dus tekende ik met vol enthousiasme om uit te komen voor dit team met veelkleurige uitrusting”, aldus de Amerikaanse.
Carbonbike Giordana biedt haar ook de kans om UCI-wedstrijden te rijden. Zo eindigde ze dit jaar in het pak tijdens de Grote Prijs CHW in Beveren. En half juli mocht ze de Baloise Ladies Tour rijden. Dat ging de eerste 3 ritten best goed, maar in de snel verreden ochtendetappe in Maldegem kwam ze buiten tijd aan. Dan verging het haar beter in Bambrugge, waar op een best lastig parcours een elitegroep van 13 wegreed. Kate Seiler miste de ontsnapping niet maar liet in de spurt lopen, wat haar naar de 13e plek verwees. Voorlopig behaalde ze dit jaar al 2 top 10-plaatsen. In Eeklo, op 19 juni, werd ze 6e in de massasprint. In het criterium van Kapellen, op 29 juli, werd ze opnieuw 6e in de massaprint, weliswaar na een ontsnapt groepje van 3. Dat resulteerde dus in een 9e plaats.
De vrouwenploeg van Carbonbike Giordana is een bont allegaartje van nationaliteiten. De hoofdmoot bestaat uiteraard uit Belgen, waarvan veelwinnaar Dina Scavone (dit jaar al aan 3 zeges) en Elena Debouck (4e op het BK Tijdrijden) de bekendste namen zijn. Maar daarnaast bevat het team ook een Duitse (Helena Bieber), Noorse, Zwitserse, Nederlandse en zelfs een Finse renster. Dat is de bekende in ereplaatsen grossierende Laura Vainionpää.
Prima sfeer
“Het racen met Carbonbike Giordana is dit seizoen tot nu toe al geweldig geweest”, bekent Seiler. “Het team voelt als een familie, met meisjes die motiveren en inspireren. De staf doet elke dag zijn uiterste best om ons te ondersteunen. Ik voel me erg welkom, al sinds de dag dat ik in België aankwam. Ik woon deze zomer in een appartement in Deinze, van waaruit ik goed kan gaan trainen en ook makkelijk naar de verschillende wedstrijden kan. Ik ben eind mei in België aangekomen en vertrek eind augustus. In het begin was mijn doel om weer op gang te komen en me aan te passen aan het koersen met een nieuw team, zodat ik een zo nuttig mogelijke teamgenoot zou zijn. Nu, met veel kermiskoersen en een paar grote wedstrijden in de benen, gaan we op jacht naar overwinningen”, klinkt het vol enthousiasme.
Waar ze met haar wielercarrière naartoe wil, vragen we nog tot slot. “Op dit moment ben ik tevreden met waar ik sta in het wielrennen. Ik vind het erg leuk om hier in België aan veel kermiskoersen mee te doen en tegelijkertijd de kans te krijgen om voor een team in een aantal grotere wedstrijden te rijden. Maar ik moet nog vooruitgang boeken op het gebied van zelfvertrouwen en consistentie. Als ik daar in slaag, word ik een nog betere renster.”
