Het Amerikaanse vrouwenwielerteam Cynisca Cycling, met onder meer de Belgische renster Febe Poppe in de rangen, zoekt 1 miljoen dollar. Dat is nodig om hun ambitie waar te maken: starten in de Tour de France Femmes. We zochten bij general manager Robin Farina uit hoe dat precies zit.
Financieel gat dempen
Het was een opvallend bericht op de sociale media begin augustus 2025. Het vrouwenwielerteam van Cynisca Cycling deed een oproep. ‘Met nog 2 weken te gaan voor onze deadline van 15 augustus hebben we 1 miljoen nodig om onze droom levend te houden’. Het klonk als een noodkreet over het voortbestaan van de ploeg. Maar de Amerikaanse teammanager met de Italiaans klinkende naam nuanceert enigszins. “Ik richtte het team een 3-tal jaar geleden op met als ultieme ambitie om ooit de Tour de France Femmes te rijden”, vertelt Robin Farina. “Dat is het grootste sportieve en gemediatiseerde wielerevent voor vrouwen en wordt in de States ook druk bekeken.”
Om die Tour te rijden, moeten ze bij Cynisca minstens het procontinentale UCI-statuut behalen en dat hebben ze vandaag niet. “Momenteel zijn we continentaal en moeten we hopen op wildcards om eens een grotere wedstrijd te rijden. Zo reden we dit jaar de Ronde van Vlaanderen, de Amstel Gold Race en de Scheldeprijs. Maar we mikken hoger. En het gaat niet enkel om dat procontinentale statuut, we moeten ook nog beter worden. Ons team heeft nu al een goeie omkadering met bijvoorbeeld een service-course in de buurt van Toulouse in Frankrij. De ondersteuning moet echter nog beter en breder worden. Bovendien willen we naast het profteam ook een development team, waar we jonge talenten kunnen begeleiden en doen groeien. En dus moeten ook de budgetten omhoog.”
We spreken dan al snel van een totaalbudget van om en bij de 1 miljoen dollar om die droom waar te maken. “En dat zou tegen 15 augustus 2025 moeten, een deadline die we voor onszelf hebben vastgelegd maar die ook rekening houdt met bepaalde waarborgen die je bij de UCI moet neerleggen én het gegeven dat we nu volop in de transferperiode zitten. Als we dat niet halen, doen we wel verder op dit niveau en stellen we onze droom een jaar uit. Maar ook om een goed continentaal niveau te hebben, moeten we nog een financieel gat van zo’n 250.000 euro dempen.”
Bont internationaal gezelschap
Toch blijft het een opvallend bericht. “Tja, het businessmodel van het wielrennen zit met een flinke handicap”, beseft Farina ook. “Bij andere sporten kunnen er tickets en zelfs spelers verkocht worden. Wielrennen heeft het nadeel dat het gewoon op de openbare weg plaatsvindt. Dat is tegelijk ook een voordeel: bij geen enkele sport zijn de atleten letterlijk zo nabij. Het economisch klimaat is onzeker door allerlei internationale bedreigingen, waardoor bedrijven minder geneigd zijn om te sponsoren. En dus moeten we het hebben van sponsors met een hart voor de koers. En die zijn – zeker in Amerika – niet altijd makkelijk te vinden. We zitten momenteel met een contradictorische evolutie. Het vrouwenwielrennen wordt populairder, maar de financiering ervan wordt alsmaar moeilijker. Onze oproep is dus naar bedrijven gericht maar tevens als particuliere crowdfunding bedoeld.”
Cynisca Cycling is van oorsprong en als basis Amerikaans, maar het team is toch een bont allegaartje van nationaliteiten. Naast de Amerikaanse rensters, met onder meer de in de Baloise Ladies Tour zwaar gevallen Alexis Magner, telt het team ook Canadezen in zijn rangen. Er is ook een Ierse (Caoimhe O’Brien) en de Belgische sprintster Febe Poppe. Ook de staff is internationaal met de in België wonende Canadese Ellsay Gillian als sportdirecteur, bijgestaan door de Britse Anna Shackley. De mecanicien Mathias Gadeyne is van Kortrijk. De Europese uitvalsbasis voor de ploeg is gevestigd op het domein van het Kasteel van Saint-Martory aan de voet van de Pyreneeën.
Sollicitaties
De ploeg rijdt ook een erg internationaal programma met wedstrijden in België, Spanje (Vuelta), Portugal en Frankrijk. “En dat ging tot nu toe erg goed. We wonnen met Heidi Franz een rit in de Ronde van Portugal, waar ze ook 3e in de eindrangschikking werd. Ook in de Vuelta haalden we enkele mooie ereplaatsen. Febe doet het dan weer goed in de kermiskoersen. Uiteraard willen we altijd beter doen, maar we hebben in ieder geval weer stappen gezet. Binnenkort zijn we voor een paar weken in België voor de Grote Prijs Yvonne Reynders in Herentals en de GP Lucien Van Impe in Erpe-Mere. Blijkbaar zijn we ook een interessant team, want we kregen de laatste tijd wel 100 sollicitaties binnen.”
Farina was ooit zelf 12 jaar professioneel wielrenster. “Ik begon pas met intensief beginnen koersen toen ik al een eind in de 20 was”, bekent ze. “Ik werd nationaal kampioene in 2011 en kwam in die tijd ook dikwijls in Europa koersen. Tegelijk had ik een fietsenwinkel in Charlotte, North Carolina. Want zo ging dat: naast wielrennen moest je nog 1 of meerdere bijjobs doen om rond te komen. Daardoor kon ik wellicht niet alles uit mijn carrière halen. Ik moest telkens proberen om op het einde van de maand mijn rekeningen te betalen. Nu moet ik als manager van de ploeg opnieuw hetzelfde doen, maar dan voor het team.” (lacht)
