
Het is voorlopig de zomer van Niels Vanderaerden (31). Achtereenvolgens zegevierde hij op het Circuit van Zolder (Zolder Cycling Cup), in de kermiskoersen van Rapertingen en Genk Herenstraat en ten slotte ook in de VWV in Dessel. Zo staat de teller dit jaar al op 6 en Vanderaerden hoopt dat hij met zijn Team DNF x CycleCenter aan 10 zeges kan geraken. “Maar voor een terugkeer naar de Elite 2 ga ik toch passen”, geeft hij meteen mee.


Andy Stevens
Vanderaerden lag jarenlang stil na een veelbelovende jeugdloopbaan die hem tot bij Verandas Willems bracht. Vorig jaar 2024 liet hij in het kermiskoerscircuit al leuke dingen zien, dit jaar lijkt het zelfs nog beter te gaan. Samen met zijn schoonbroer Andy Stevens is hij kopman bij het vriendenclubje dat paradoxaal de naam DNF kreeg. Zelf won hij ook al in Kortessem en Ham, terwijl Stevens dit jaar de WVAN-manche van Asten Vlosberg op zijn naam schreef.
Deze zomer is Vanderaerden dus bezig aan een winning streak. Nochtans draaide het begin juli 2025 nog helemaal niet zoals het moest. “Ik was juist een weekje met mijn vriendin naar het Zwarte Woud gegaan”, verduidelijkt hij. “Dat was erg leuk, met pittoreske wandelingen en avontuurlijke mountainbiketochtjes. Hoewel dat vrij intensief was, werd mijn fietsconditie er niet beter op. Het duurde even voor ik het wedstrijdgevoel weer in de benen had.”
Juist daar zit volgens de Hoeseltenaar een mogelijke reden voor zijn huidige vibe. “Veel renners rijden in deze periode meerdere koersen per week en raken vermoeid. Misschien ben ik door mijn korte pauze wel frisser en dan maak je mentaal en fysiek ook de juiste keuzes. Nochtans heb ik hier nooit speciaal naar opgebouwd. Alles is voor mij juist gevallen en ik ben ook nog een paar kilo’s kwijt ten opzichte van 2024. Ik blink in mijn vel.”



Gunfactor
De afgelopen weken versloeg Vanderaerden heel wat klinkende namen op het amateurniveau. In Dessel verwees hij Matisse Geraerts naar de dichtste ereplaats en liet hij ook Wout Verbeek achter zich. Daarnaast beten ook Preben Schoeffaerts, Sebastiaan Deckers en Thomas Mertens recent in het zand. “90% van mijn succes dank ik aan mijn schoonbroer Andy”, onderstreept de veelwinnaar. “Al sinds de jeugd zijn we 2 handen op 1 buik. De gunfactor die bij ons speelt, is enorm!”
Dat laatste bleek wel op de Kermis aan de Herenstraat in Genk. “Ik hield in de finale alles samen, want we hadden bepaald dat het die dag voor Andy zou zijn”, aldus Vanderaerden. “De sprint zou ik aantrekken voor hem, maar in de bochtige finale schoot er plots toch iemand onder mij door. Deze renner miste zijn bocht en Andy moest ook even inhouden, waardoor ik toch terug op kop kwam in de binnenbocht. Ik zag Schoeffaerts en kon het niet riskeren om in te houden. Zo won ik toch de koers en werd Andy 2e. Ik had graag gewisseld, maar het belangrijkste is dat we daar winnen.”
Zaterdag 16 augustus 2025 rijdt Vanderaerden de Ronde van Elst. “Andy komt terug uit vakantie en ik hoop dat hij niet te veel ritme zal missen. In principe is hij als lokale renner daar de vooruitgeschoven man! Zelf heb ik liever een vlak parcours en in het golvende Haspengouw zal ik moeten overleven. Hetzelfde verhaal wacht ons binnenkort in Vliermaal. Daarnaast hoop ik in mijn thuiskoers in Hees en in de 3e manche van de Zolder Cycling Cup ook nog in orde te zijn.”



SCOTT
Ondanks zijn succes op dit niveau zal de oud-winnaar van Kuurne-Brussel-Kuurne voor junioren geen terugkeer meer maken op Elite 2-niveau. Lichtjes gepikeerd toont hij ons zijn Strava-account: “Ik heb dit jaar 7.591 km op de teller, terwijl veel tegenstanders nu al aan 10.000 km zitten. Meer tijd om te trainen heb ik niet, omdat ik als vertegenwoordiger werk voor het fietsenmerk SCOTT. Toch wordt me dan op de koers verweten dat ik te veel train en op een hoger niveau thuishoor.”
De Hoeseltenaar wijt zijn succes aan zijn ervaring als jeugdrenner, de hulp van Stevens en zijn krachtige eindschot. “Voor een vergunning schiet ik tekort. Als de koersen langer worden, ga ik zonder twijfel moeten passen, dit is echt mijn limiet. Ik doe zogenaamde fun-koersen, want ik koers voor de fun. Ook in mijn job is de liefde voor de fiets wat me drijft, niet de drang om overal de beste te zijn.”
