Ronde van Vlaanderen-winnaars zijn voor eeuwig. Geen enkele kampioen die na het winnen van Vlaanderens Mooiste nog ooit een biertje moet betalen in Belgenland. Heel zelden raakt zo’n winnaar toch eens in de vergetelheid. Ken je Gianluca Bortolami nog, de trotse winnaar in 2001? Zijn zoon Julian is er nu om de winst van zijn vader terug onder de aandacht te brengen.
Wereldbeker
De Ronde van Vlaanderen van 2001, dat was de editie die Erik Dekker niet won. “Als je hem wél wint, is het wel heel mooi”, stamelde hij dan maar in de studio bij Mark Uytterhoeven. Daar kreeg hij voor het eerst te zien hoe hij de allersnelste sprint reed van de kopgroep van 8. Hij maakt daarin nog 30 meter goed, maar komt 1 centimeter te kort om de mooiste overwinning in zijn carrière te halen.
Die zege was dus wel voor Gianluca Bortolami, op dat moment al een rijpe renner van 32 jaar, wiens beste seizoen al 7 jaren in het verleden lag. Aan het begin van de jaren ’90 kwam hij immers uit voor Lampre, dat hij in 1994 verliet voor Mapei-Clas. Voor dat team won hij dat seizoen onder meer de Züri Metzgete, de Wincanton Classic, de Giro del Veneto, de GP Camaiore én een etappe in de Tour. Het leverde hem onder meer de Wereldbeker Wielrennen op, als officieus beste eendagsrenner van het seizoen.
Zo denderend als in 1994 zou Bortolami nooit meer fietsen. Enkel in 1996 staat hij nog eens op en staat hij tussen ploegmaten Johan Museeuw en Andrea Tafi op het podium van Parijs-Roubaix. Na 2 seizoenen bij Festina zet hij in 1999 de stap naar het meer bescheiden Vini Caldirola-Sidermec. In 2001 is hij in orde en wordt hij in de openingswedstrijden van het seizoen fraai 8e in de Trofeo Laigueglia, 5e in de Tour du Haut Var en 17e in de Omloop Het Volk. In de E3 Prijs finisht hij buiten tijd, dus niemand acht hem in staat Vlaanderens Mooiste te kunnen winnen.
Geboorte van zoon
Begin 2006 hangt Bortolami de fiets aan de haak. Hij is op dat moment 37 jaar jong. In de periode na die zege in Vlaanderen zat hij al eens een schorsing uit van 6 maanden nadat hij betrapt werd op gebruik van corticoïden, niet zeldzaam in die periode. Uiteindelijk zijn het hartritmestoornissen die hem dwingen een stap opzij te zetten. De oorzaak hiervoor lag bij een virus, een fenomeen dat we vandaag steeds vaker horen.
Daarna werd het schijnbaar stil rond de Bortolami’s, maar in het najaar van 2007 werd Julian geboren. Vorig jaar 2024 kwam hij binnen bij de junioren en dat deed hij wel met de nodige glansprestaties. Het hoeft niet te verbazen dat hij vooral gemaakt lijkt voor het klassieke werk. Vorig jaar werd hij bijvoorbeeld al 5e in de Gran Premio Strade Bianche en dit jaar 2025 schreef hij de Coppa Tre Martiri op zijn naam. Op het Italiaans kampioenschap Tijdrijden eindigde hij als 4e.
Bortolami junior reed onlangs met Aubel-Thimister-Stavelot zijn 1e grote wedstrijd op Belgische bodem. Dat deed hij voor het Pool Cantù 1999 – GB Junior Team, waar zijn vader ook actief is in de staf. Echter, hij trainde ook al eens mee met Team Grenke-Auto Eder, het juniorenteam gelinkt aan Red Bull-BORA-hansgrohe. Volgens goed ingelichte bronnen zou hij er ook al de nodige testen hebben afgelegd.
Vlaamse Ardennen
In Italië is er in de media al wel interesse getoond in de zoon van de voormalige kampioen. Zeker toen hij de Trofeo Villaggio San Pio X won, 38 jaar nadat zijn vader dezelfde wedstrijd op zijn erelijst schreef. Bij het toonaangevende Bici.pro ging hij reeds dieper in op de vergelijking met zijn vader. Zo vertelde hij dat hij voorlopig vooral succesvol is op de piste (met onder meer een zilveren medaille in de Europese Puntenkoers), net zoals zijn vader in zijn jonge jaren. Volgens Julian zijn die successen later ondergesneeuwd door zijn prestaties op de weg.
Daarnaast vertelt Julian Bortolami dat hij af en toe wedstrijden van zijn vader op YouTube bekijkt en zonder enige vorm van aanmoediging thuis de beslissing nam om te gaan koersen. Het advies van zijn vader is er vooral op tactisch vlak. Stiekem droomt hij al van de klassiekers. “Doen wat mijn vader deed in 2001 zou een geweldige prestatie zijn”, klonk het al bij Bici.pro. Zo zal ook papa Bortolami weldra terugkeren naar de wegen waar hij zijn allermooiste tijden beleefde.
