Pro-Palestijnse betogers hebben de Vuelta in hun greep. Nadat er in Bilbao geen winnaar werd aangeduid, werd de aankomst afgelopen dinsdag in de finale van de etappe enkele kilometers naar voren geschoven. In de Tour liep er al een demonstrant op de weg op het moment dat Jonas Abrahamsen naar de overwinning sprintte. Ook in de Tour de l’Ardèche werd een rit geannuleerd door protestacties, dit keer van linkse actievoerders tegen aangekondigde besparingen. De koers is dus het favoriete terrein geworden van iedereen die ergens ontevreden over is. Wij stellen alvast 9 manieren voor om te protesteren, zonder de koers stil te leggen.
Protest tegen de verantwoordelijken
Het voelt irrelevant aan om de koers te viseren. In de Vuelta reed aanvankelijk nog een team rond met ‘Israel’ op het truitje, maar na aanhoudend protest werd deze naam van de truitjes gehaald. Zoals wel kon worden vermoed, was dat geen reden voor betogers om te stoppen. Het team wordt echter niet gefinancierd door de Israëlische overheid en is een soort ideologisch project van Sylvan Adams. In het peloton van de Tour de l’Ardèche zit evenmin iemand die fundamenteel gelinkt is aan de besparingen. De koers blijkt vooral een gemakkelijk en kwetsbaar slachtoffer. Efficiënter zou een protest zijn tegen de daadwerkelijke verantwoordelijken.
Stil protest
In het wielrennen zie je regelmatig vlaggenzeeën aan de kant van de weg. De Vlaamse leeuwen in de Ronde van Vlaanderen of de Baskische vlaggen in de Pyreneeën. Het was voor de pro-Palestijnse betogers ook mogelijk geweest om te kiezen voor een vreedzame vorm van verzet waarbij zij door hun vlaggen hun ongenoegen uitten voor de oorlog in Gaza. Op die manier zouden ze op een correcte manier aandacht vragen voor maatschappelijke of politieke problemen. Daarmee hadden ze wél de uitzendingen gehaald, wat met de huidige protesten niet is gelukt.
De inspirerende protestspeech
Vaak sommen renners in hun overwinningsspeech een reeks clichés op, maar af en toe springt er eens eentje uit de toon. Denk maar aan Peter Sagan na zijn wereldtitel in 2015, die opriep dat er iets moest veranderen in de wereld en dat wielrennen een bron van inspiratie kon zijn. Nu bleek achteraf dat het niet ging om de vluchtelingenproblematiek maar om het feit dat kinderen te veel tijd spenderen op hun smartphone. Een duidelijk statement op het juist moment van de juiste atleet kan in elk geval veel meer effect hebben op de publieke opinie dan een agressief verzet.
Protest tegen de échte nationale ploeg van Israël
Niet ons meest sociale standpunt, maar het is vreemd dat een wielerteam met een link naar Israël wel geviseerd wordt en het voetbalteam Israël zelf niet. Deze week werd de interland Israël-Italië gespeeld in het Hongaarse Debrecen. Het werd een spektakel, gewonnen door de Squadra Azzurra. Het lijkt logisch dat ook hier een vorm van protest plaatsvond, maar daar is geen sprake van. Nochtans is het voetbalteam wél het officiële team van Israël en geen ideologisch hobbyproject.
Geen urine en duimspijkers, maar een bidon liefde
In het Nederlandse voetbal gebeurt het niet zelden dat bekertjes op het veld worden gegooid. Af en toe bewijzen voetbalsupporters dat het ook anders kan. Zo gooiden de supporters van ADO al een aantal keren knuffels richting het thuisvak van Feyenoord. Ze deden dat omdat er die dag honderden zieke kinderen in het stadion zaten. Een aantal andere ploegen namen de actie over. Het wekt in elk geval meer sympathie op, dan de protestvoerders die het nodig vonden om urine richting renners te gooien en duimspijkers op het parcours te leggen.
Protest tegen alle vormen van sportswashing
Israel-Premier Tech krijgt nu de zwarte piet, maar het is ook unfair om het team als enige dader van sportswashing te beschouwen. Denk maar aan Team Jayco AlUla, gesponsord door de Saoedische regio AlUla, waar misschien ook niet alles helemaal gebeurt volgens de normen van de West-Europese moraalridders. UAE Team Emirates, Bahrain-Victorious,… het is helaas een wijdverspreid probleem.
Protest tegen UAE-renners in de vlucht
2 keer Jay Vine, 2 keer Juan Ayuso en een keertje Marc Soler: al 5 keer behaalde UAE de ritzege in de Vuelta vanuit de vroege vlucht. Pas afgelopen zondag kon Mads Pedersen een einde maken aan die reeks. Voor de spanning zou het dus geen slechte zaak zijn, moest er een (vreedzaam) protest komen tegen UAE-renners in de vlucht. Als het altijd dezelfde is die wint, wordt het ook minder spannend.
Protest tegen de achterstand van Mikel Landa
Nog zoiets: Mikel Landa staat te ver achter in het klassement. We zouden het allemaal véél leuker vinden, moest hij nog meedoen voor eindwinst. Landa heeft immers stijl en uitstraling en verdient na al die jaren boordevol ellende toch wel eens een zege in een Grote Ronde. Van ‘Free Palestine’ naar ‘Free Landa’, het is een kleine stap.
Protest tegen protest
Kan je protesteren tegen protest? En zo ja, hoe ziet zoiets eruit? De renners zouden bij wijze van protest kunnen stoppen met koersen, zodat de protestvoerders ook geen protest meer kunnen voeren. Daar wordt de koers natuurlijk ook niet beter van. Hotels zouden ook kunnen protesteren tegen het ontvangen van protestvoerders, de media zou kunnen stoppen met berichten over het protest of oorlogsvoerders zouden in Gaza de vrede kunnen uitroepen bij wijze van protest tegen het protest. Dat laatste is echter net zo ondenkbaar als de meerderheid van bovenstaande punten. De koers is nu eenmaal 1 van de meest kwetsbare bezigheden in de wereld.
