Op 16 oktober 2025 werd het overlijden gemeld van Kevin Bonaldo. De 25-jarige Italiaan werd onwel na de Piccola Sanremo en zou overgebracht worden naar het San Bortolo-ziekenhuis in Vicenza. Wekenlang werd er gebeden voor een goede afloop, maar die was hem helaas niet gegund. Bonaldo is zo het laatste slachtoffer van een tragisch seizoen 2025 voor jonge wielrenners.
Gitzwart seizoen
Helaas moesten we op WielerVerhaal dit jaar enkele keren de zwarte rouwband aantrekken voor het verlies van een jonge renner. Zo was er het overlijden van de Italiaan Samuele Privitera en de Spanjaard Iván Meléndez. Daarnaast verloor de Belgische wielerwereld ook Ludo Dierckxsens, nadat de Kempenaar onwel was geworden tijdens de 1.000 kilometer voor Kom op tegen Kanker. De Nederlandse wielrenner Beau van Izerloo overleed tragisch na een aanrijding met een vrachtwagen. Het zijn maar enkele noodlottige feiten van het wielerjaar 2025.
Iedereen had gehoopt dat de rekening voor 2025 daarmee zou afgesloten zijn, maar na de laatste Europese koers valt er dus toch nog een slachtoffer. Kevin Bonaldo zakte in elkaar na de aankomst van de nationale wedstrijd in Italië en werd meteen verder geholpen door het medisch personeel. Ondanks enkele tekenen van beterschap zou hij nooit meer de oude worden. Na een dikke maand verslechterde zijn toestand en blies hij, in het gezelschap van zijn familie, zijn laatste adem uit.
Bonaldo was al ettelijke jaren actief als wielrenner, een liefde die hij ook zou doorgeven aan zijn jongere broer Antonio. Bij de junioren proefde hij onder meer van de Ronde van Vlaanderen. Bij de beloften werd hij aangetrokken door Zalf Euromobil Désirée Fior, waar hij ploegmaat werd van Enrico Zanoncello, Marco Frigo en Edoardo Zambanini. Een gelijkaardig carrièrepad zat er voor hem niet in, al kwam hij ook nog 2 seizoenen uit voor Team Qhubeka. Dat team gold als opleidingsteam voor Dimension Data en later Q36.5.
Profdroom
Vooral in 2022 reed Bonaldo ook enkele ereplaatsen bij elkaar. Dat seizoen werd hij onder meer 4e in de Popolarissima en de Gran Premio della Liberazione. Hij mocht toen ook proeven van profwedstrijden als de Trofeo Laigueglia. En een jaar later zelfs van de Settimana Internazionale Coppi e Bartali, de Giro di Sicilia en de Italiaanse najaarsklassiekers. In de Piccola Sanremo werd hij in 2023 20e, nog niet wetende dat het op een dag zijn laatste koers zou zijn.
In die periode droomde Bonaldo ook hardop van een profcontract. Hij zag de link tussen Qhubeka en het profpeloton en zou zich toeleggen op de zwaardere races waarin er gesprint kan worden in een klein groepje.
Na 2 seizoenen bij Work Service-Vitalcare-Dynatek kwam Bonaldo dit jaar 2025, samen met zijn broer, uit voor S.C. Padovani Polo Cherry Bank. Hij reed onder meer de Giro d’Abruzzo en de Ronde van Oostenrijk uit, en behaalde zelfs een aantal ereplaatsen in de Belgrade-Banjaluka. Vervolgens vond op 21 september het drama plaats, nadat Bonaldo zich tijdens zijn laatste wedstrijd ziek voelde worden. Italiaanse media spreken van een hartstilstand; een autopsie zou inmiddels bevolen zijn. Broer Antonio eindigde die dag op de 19e plaats. Toen hij na de aankomst het vreselijke nieuws hoorde, stortte zijn wereld in. Ondanks alle hoop kwam het nooit meer goed. De ‘Leone’ zou zijn laatste gevecht niet winnen.
Steun van Pozzato
Deze maandagmiddag 27 oktober 2025 vond ook de begrafenis plaats, met naast de kist van Bonaldo plaats voor zijn fiets en het shirtje van zijn team. Omdat er veel volk werd verwacht, stelde de gemeente stoelen en een geluidsinstallatie ter beschikking voor de bezoekers buiten. Zijn broer Antonio noemt hem bij het lokale Corriere delle Alpi een idool en een rolmodel, en wil voor hem winnen in 2026. Ploegleider Dimitri Konychev liet al verstaan dat het team voor de nodige begeleiding zal zorgen.
In de tussentijd reden de teammaats van Kevin Bonaldo rond met een speciaal truitje in de Veneto Classic. Ook na het tragische nieuws regent het steunbetuigingen bij de nabestaanden. Ex-kampioen Filippo Pozzato liet eveneens een berichtje achter:
“Er gaan momenteel veel dingen door mijn hoofd. Ik kijk terug naar mijn 25e levensjaar, toen ook ik mijn droom achterna ging. Ik denk aan al die duizenden jongens die dezelfde richting op trappen, hun passie volgen. Onze passie. Degene die ons samenbrengt. Het is oneerlijk wat er gebeurd is. Als atleet, maar vooral als vader, zijn mijn diepste gedachten bij de familie van Kevin.”
