De adrenaline giert nog na. Eva de Vos (46) uit Helvoort heeft net weer een Grenspalenklassieker achter de rug. Geen doorsnee wielertoerist, maar een avonturier pur sang die de liefde voor het afzien vond in het Adventure Racen en nu volledig verslingerd is aan gravel en bikepacking. “Mensen vragen waarom ik dit doe. Nou, omdat ik het kan. Omdat ik het gaaf vind. Omdat je op plekken komt waar je als je thuis op de bank blijft zitten echt niet komt.”
De lokroep van het avontuur
Fietsen was geen voorbestemd pad voor de Nederlandse Eva de Vos uit Helvoirt bij ’s Hertogenbosch. Sportieve genen waren er wél. “Op mijn 4e werd ik voor het eerst meegenomen door mijn vader op een hardloopwedstrijdje”, vertelt ze. “Toen liep ik hand in hand met mijn vader 2,5 km. Maar de echte vonk sloeg pas later over, in mijn 30’er jaren, met Adventure Racen, een sport die lopen, fietsen en kajakken combineert. Erg leuk!”
Dat Adventure Racen werd haar toegangspoort tot de endurance wereld. “Ik werd steeds enthousiaster en ging meer en verder”, legt De Vos uit. “Dat begon met een paar dagen achter elkaar non-stop wedstrijden.” Tijdens die intense races ontdekte ze haar ware passie. “Toen ben ik echt de passie voor het mountainbiken gaan ontdekken. Samen met mijn vriend toen.”
En dat bracht haar dan weer bij de Grenspalenklassiekers, een reeks toertochten langs de grens tussen Nederland en België. “Een keertje door Limburg hebben we toen met de mountainbike gedaan. Was leuk. Na een paar jaar volgde de onvermijdelijke volgende stap en heb ik een gravelbike gekocht. Geweldig!”
Die liefde voor het onverharde zit diepgeworteld. “De weg heeft me nooit echt kunnen bekoren. Gravel of mountainbike maakt mij geen uit, maar ik hou van de natuur. Lopen doe ik ook het liefst in de bergen of langs trails. Het avontuur en de natuur, daar draait het om. Daarom ga ik ook vaak bikepacken.”
De magie van de grens
De Vos is een trouwe deelneemster aan de de Grenspalenklassiekers van organisator Bjorn van de Langenberg en ambassadeur Bram Tankink. Ze roemt de unieke sfeer en de onberispelijke organisatie. “Ik kom al 4 tot 5 jaar bij bijna alle grenspalenklassiekers”, geeft De Vos aan. “De sfeer is gewoon echt super goed. Het is relatief kleinschalig, niet gericht op de massa. Je komt aan, groet even Bram zelf want die loopt overal tussen. En je gaat lekker fietsen.”
De persoonlijke aanpak en de uitstekende verzorging maken het voor haar compleet. “De ontvangst en de bevoorrading zijn super goed. Heel gezellig ook altijd aan de finish met typische gravelsfeer.” Maar de ware essentie zit hem in de routes. “Die zijn altijd tiptop in orde. Ze weten elke keer weer de mooie paadjes te vinden. Dwars door het bos, singletracks, lange stukken, veel gravel,….”
“Daar waar ze je over gravel kunnen sturen, sturen ze je over gravel. Er valt zeer weinig asfalt te verteren. En dat kan ik wel waarderen.” Haar favoriet is zonder twijfel de Borderride, een ultratocht van 400 km. “Magisch event. Je start met z’n allen om 6 uur in de ochtend en na een poosje ben je iedereen alweer kwijt. Je weet dat het zwaar gaat zijn. Maar toch ga je het doen. Het geeft een geweldige kick. Die beleving is mijn drijfveer. En dat maakt dat je de volgende keer weer bij wilt zijn.”
Voorbij de finishlijn
De prestaties van De Vos zijn indrukwekkend. De Borderride 400 rijdt ze in 1 keer uit. “Ik heb er vorig jaar volgens mij 23 uur over gedaan. Alles samen. Dus inclusief even bij de verzorgingspost een pasta eten en een praatje maken.” Het is de adrenaline die haar gaande houdt. “Ja, dat kan je wel zeggen. Op bepaalde momenten heb je het wel zwaar, maar nadien volgt dan altijd een bevrijdend gevoel. En eens de finish in zicht, voel je niks meer.”
1 van de eerste edities van de Borderride was extra speciaal. “Toen kon je nog je eigen route maken”, vertelt ze. “Toen ben ik van tevoren alle grenspalen in Nederland en België afgegaan. In een keer of 6 heb ik ze fietsend of lopend allemaal gevonden. En op basis daarvan heb ik een route gemaakt. Dat vond ik wel magisch. Het resultaat was een route van 500 km die ik toen ook in 1 ruk heb afgelegd.”
Naast deze extreme sportieve uitdagingen heeft De Vos een veeleisende baan bij een IT-bedrijf als product owner. “Ik ben verantwoordelijk voordat de wens van de klant vertaald wordt naar de functionaliteit in de software.” Maar haar hart ligt steeds meer in de wildernis. Ze heeft onlangs haar opleiding tot wildernisgids level 1 afgerond. “Volgend jaar wil ik de opleiding tot international mountain leader gaan doen. Dat duurt 3 jaar. Vervolgens mag je dan groepen meenemen, de wildernis in. Zo kan ik mijn passie voor outdoor life delen met anderen.”
