De Col de Haussire nabij La Roche-en-Ardenne neemt een mythische plaats in binnen de Belgische fietsgemeenschap. Dankzij de Cotacol-encyclopedie, gepubliceerd in 1989 door de Naamse auteurs Daniel Gobert en Jean-Pierre Legros, verwierf deze col zijn reputatie. In dit unieke naslagwerk kwam de Col d’Haussire als zwaarste uit de bus. Sindsdien is de klim een populaire bestemming geworden voor fietsers die hun grenzen willen verleggen. Maar wist je ook dat er 5 verschillende manieren zijn om hem te bedwingen?
1 vraag blijft: welke flank is de zwaarste van de 5 wegen die vanuit La Roche-en-Ardenne naar de top leiden? Volgens Cotacol is de zuidwestelijke variant de nummer 1 in hun puntensysteem. Toch verdienen ook de andere kanten aandacht: elke route heeft zijn eigen karakter en sfeer.
Zuidwestkant: de officiële volgens Cotacol
De zuidwestkant maakte de Col de Haussire beroemd. Deze klim is 4,6 km lang aan 6,1% gemiddeld, met een maximum van 14%. Het vertrek ligt in de Rue Saint-Quoilin, waarna je afslaat naar de Rue Champs du Prévôt. Deze flank kenmerkt zich door een voortdurend onregelmatig profiel. Meteen in de eerste 100 meter voel je de toon: 12% gemiddeld, een muur die je de adem beneemt. Daarna volgt een meer glooiende fase van ongeveer 2 km, waar de percentages schommelen tussen 0 en 6%. Dit relatieve rustpunt is echter bedrieglijk. De laatste 2 km trekken onverbiddelijk aan, met lange stroken rond de 10% die eindeloos lijken. De afwisseling tussen rustiger stukken en brutaal steile muren maakt dit een uitputtingsslag voor lichaam en geest.
Westkant: lang maar venijnig einde
Hoewel de zuidwestkant als de zwaarste wordt beschouwd, heeft de westkant zijn eigen valkuilen. De start bevindt zich in de Rue du Cielle, die ook deel uitmaakt van de lange Côte de Samrée. Hier ligt het gemiddelde lager, meestal tussen de 4 en 6 % gedurende bijna 5 km. Je zou denken dat dit een haalbare beklimming is, maar in de laatste 600 meter verandert alles. Na een bocht naar rechts stijgt de weg plots naar 15%. Het gemiddelde van 5,6 km aan 5% lijkt mild, maar de opeenstapeling van de inspanningen gevolgd door de steile finale maakt dit tot een serieuze uitdaging.
Zuidkant: regelmaat van 2e categorie
De zuidkant via het Val du Pierreux is wellicht de meest indrukwekkende qua homogeniteit. Volgens de Summit Cycling-classificatie, gebaseerd op de Tour de France-criteria, zou dit een klim van 2e categorie zijn – uitzonderlijk in België. De cijfers spreken voor zich: 3,9 km aan 7% gemiddeld. Zo’n percentage over meer dan 3 km is in onze streken zeldzaam. De klim bestaat uit 2 duidelijke fasen. Eerst 2,1 km tussen 4,5 en 6,5%, vals plat dat al flink energie kost. Daarna volgt een meedogenloos 2e deel: 1,8 km aan meer dan 10,5%. Hier is er geen genade. Perfecte dosering is hier dan ook cruciaal.
Parc à Gibier: een mokerslag
Onder de minder bekende varianten springt die via het Parc à Gibier eruit door zijn brutaliteit. Via de Rue Sainte-Marguerite krijg je 1,6 km aan 9,2% gemiddeld, met een piek van 18%. Een echte kuitenbijter, en het ergste is dat dit stuk niet rechtstreeks naar de top leidt. Na deze marteling moet je als renner een kilometer afdalen (liefst 200m hoogteverschil) alvorens opnieuw aan te pikken bij het gemeenschappelijke slot van de zuid- en zuidwestkant. Deze mentale breuk, waarbij je opnieuw moet aanzetten na al eens alles gegeven te hebben, maakt dit 1 van de meest vernietigende inspanningen.
Trou Bourbon: de stedelijke klap
Nog een gevreesde variant is die via het Trou Bourbon, langs de Rue Gohette. Het vertrek in het hart van La Roche-en-Ardenne is bijzonder: een kort stukje kasseien, waarna de weg onmiddellijk omhoog schiet. In totaal 950m aan 12,1% gemiddeld, met een piek van 17%. Alsof dat nog niet genoeg is, volgt na een kort vals plat van 300m bergaf opnieuw de zware strook van het Parc à Gibier en vervolgens nog de 2 laatste kilometers van de hoofdroutes. Mentaal is dit slopend: telkens denken dat het voorbij is, om daarna nog een muur te zien opdoemen. Precies dat maakt deze variant zo uniek en meedogenloos.
De Col d’Haussire is veel meer dan zomaar een klim. Het is de concentratie van alles wat België te bieden heeft op vlak van wieleruitdagingen. Met zijn 5 flanken biedt hij een waaier aan moeilijkheden: van onregelmatige hellingen tot lange, rechte stroken die blijven stijgen. Door Cotacol bekroond als de zwaarste helling van het land, behoudt hij vandaag nog steeds zijn legendarische status. Of je nu kiest voor de zuidwestkant, de zuidkant, de westkant, het Parc à Gibier of het Trou Bourbon: de ervaring blijft onvergetelijk. Bovenaan herinnert het bord ‘1e côte de Belgique’ eraan dat de inspanning niet voor niets was. Voor wie de Col d’Haussire wil ontdekken, of alle Belgische hellingen in 1 interactieve kaart handig vindt, is er Summit Cycling.
