
Kim Knaeps stond met 1 helder doel in gedachten aan de start van het BK Gravel 2025 in Westerlo. In haar leeftijdscategorie (40-44) ligt de Belgische titel voor het grijpen, maar makkelijk zou het niet worden. Ze wist vooraf dat er sterke concurrentes aan de start stonden en de zenuwen duidelijk zouden meespelen. Toch hield ze zich vast aan haar plan: vooraan de singletracks induiken, tempo maken en vooral niet loslaten. Dat werkte. Een paar uur later mocht ze met de tricolore pronken.


Slim rijden en slim kiezen
Van bij de start voelde Knaeps dat het een zware koers zou worden. “Ik had maar 1 doel: winnen”, blikt ze terug. “Daarom besloot ik al op voorhand dat ik de singletracks vooraan moest inrijden en daar het tempo hoog moest houden tot de concurrentie zou lossen.”
Het klinkt alsof het vanzelfsprekend was, maar dat was het allesbehalve. Rustmomenten waren er nauwelijks. “Ik heb serieus gewerkt en weinig kunnen herstellen”, zucht ze. “Af en toe dacht ik in een mannengroep wat ademruimte te vinden, maar telkens viel het tempo daar stil. Dan trok ik opnieuw zelf naar de kop om in het ritme te blijven. Het was dus vooral een gevecht tegen mezelf, tegen de vermoeidheid en tegen de gedachte dat anderen misschien nog zouden terugkomen.”
De opluchting kwam pas laat. Pas in de laatste 10 km kreeg Knaeps de melding binnen dat ze 5 minuten voorsprong had. “Dat was het moment dat ik voor het eerst even tot rust kwam. Geen risico’s meer, gewoon beheerst naar de finish.”
Het resultaat: een Belgische titel. Gravelracen draait ook om koersinzicht en juiste materiaalkeuze. De Vlaams-Brabantse had duidelijk nagedacht over elk detail. Ze verkende het parcours vooraf en wist daardoor precies waar de sleutelpunten lagen. “Ik kende de singletracks en wist waar ik absoluut vooraan moest zitten. Dat gaf me een groot voordeel.”



Jo Cooman
Ook met haar materiaal liet ze niets aan het toeval over. Ze koos voor de Tufo Gravel Thundero-banden, met een bandendruk van 1.8 bar vooraan en 1.9 bar achteraan. Een detail dat voor competitieve gravelrenners van groot belang kan zijn. Over haar gewicht laat ze liever wat mysterie. “Dat mag de lezer zelf raden”, lacht ze.
Onderweg bleef het natuurlijk hectisch. Geloste mannen van andere reeksen kruisten meermaals haar pad, maar dat loste ze met een simpele tactiek op. “Duidelijk communiceren! Ik roep altijd luid op voorhand dat ik eraan kom, en de meesten gaan dan netjes aan de kant. Ik bedank hen ook altijd wanneer ik passeer.”
Toch benadrukt ze dat je nooit helemaal alleen wint. “Ik heb zelf hard gewerkt en me niet ‘laten rijden’ door groepen mannen. Ook mijn coach Jo Cooman speelt hier een enorme rol in. Hij volgt mijn trainingen nauwgezet en analyseert al mijn statistieken. Ook onze mecanicien en sponsor Erwin van Gucht van Gravelbike.be die mijn fiets perfect in orde zette, en de verzorgers die voor drank zorgden, hebben erg geholpen. Zonder hun hulp had ik zuiniger met mijn krachten moeten omspringen.”
De afgelopen 2 jaar waren de parcoursen van het BK eerder vlak en snel, iets wat haar duidelijk goed ligt, met 2 Belgische titels in 2 jaar tijd. Maar Knaeps staat open voor iets anders. “Het mag wel eens een klimrace worden. Misschien kunnen we zelfs eens de taalgrens oversteken.” Nieuwe uitdagingen dus, die haar motivatie alleen maar groter maken.



WK
Met een nationale titel op zak zou je denken dat het seizoen al geslaagd is. Maar Knaeps kijkt meteen vooruit. “Het Europees kampioenschap in Italië is mijn volgende doel. Ik wil ook daar winnen in mijn age group.” De lat ligt dus hoog, maar wie haar zondag in Westerlo bezig zag, weet dat het geen loze woorden zijn.
Ook het WK Gravel in Nederland (Zuid-Limburg) staat nog op de planning. Pas daarna wil ze spreken van een geslaagd seizoen. Voor Knaeps is de Belgische titel dus maar het begin, ze wil meer en strijden voor een Europese sterrentrui. Of we de Belgische driekleur nu vaker gaan zien in internationale wedstrijden? Knaeps houdt het luchtig. “Dat hangt af van mijn resultaten op het EK en WK.” Achter die glimlach voel je dat ze duidelijk nog meer wil.”
De titel in Westerlo was geen toevalstreffer. Het was het resultaat van maanden hard werken en een slimme koersaanpak. Met de Belgische tricolore op haar schouders trekt ze nu vol vertrouwen naar het EK in Avezzano op 21 september 2025.
