Melvin Maddelein zet een grote stap in zijn nog prille wielercarrière. De 17-jarige West-Vlaming uit Kuurne, geboren op 6 januari 2008, verruilt zijn huidige ploeg Isorex Cycling Team voor het ambitieuze Cannibal-Victorious U19 Development Team. Die overstap betekent voor Maddelein niet alleen een nieuwe uitdaging, maar ook een kans om zich verder te ontwikkelen als klimmer binnen een internationale omgeving.
Bijna naamgenoot
“Melvin Maddelein, een niet alledaagse naam”, horen we u denken. En toch heeft de West-Vlaming een bijna naamgenoot, die bovendien ook renner was: Melvin Magdeleine is een Franse ex-renner die in 2018 bij de beloften even zijn neus aan het venster stak. Daarna verdween die in de vergetelheid. Maar zover wil onze West-Vlaamse Melvin het niet laten komen.
Maddelein maakte de voorbije seizoenen al enige naam in het jeugdwielrennen met regelmatige ereplaatsen en top 10-noteringen. Als kind kreeg hij de smaak te pakken door met zijn papa te gaan mountainbiken. Na een intermezzo in de motorcross, gevolgd door voetbal, koos hij definitief voor de koers. Op zijn 13e startte hij als aspirant, waar hij de lat voor zichzelf direct hoog legde. “Als ik op het Provinciaal Kampioenschap niet bij de 1e 10 eindig, zoek ik maar weer een andere sport”, zwoer hij. Hij werd 7e en dus was er geen weg terug. Nadat hij eerst een jaartje als nieuweling bij Gaverzicht fietste, stapte hij over naar Isorex, dat een beter programma kon bieden en sterkere renners in de ploeg had.
Zijn 1e jaar als junior was meer dan behoorlijk, maar het is niet dat hij bij de top van de U19 behoorde. “Na een sterke 1e seizoenshelft zakte mijn vorm in de zomer, deels door overbelasting. Ik reed namelijk een druk UCI-programma. Alles wat ik kon rijden, wilde ik rijden. Wellicht nam ik wat te veel hooi op mijn vork. Bovendien bleek ik een infectie met mycoplasma te hebben. Tijdens de Ronde van Cantabrië kreeg ik last van krampen, veroorzaakt door een tekort aan zink en magnesium. Terwijl ik toch heel goed lette op wat ik at en dronk. Eens de oorzaak gevonden en de nodige rust te hebben genomen, eindigde ik het seizoen toch nog met een aantal ereplaatsen. Toch besef ik dat er nog ruimte voor groei is, zeker wat betreft mijn klimcapaciteiten en explosiviteit.”
Stoute schoenen
De overstap naar Cannibal-Victorious kwam er op een verrassende manier. Maddelein stuurde gewoon een bericht naar ploegleider Francis Van Mechelen, waarin hij boudweg hengelde naar een plaats in dit top development team. Hij voegde zijn FTP-waarde toe – een belangrijke maatstaf voor uithoudingsvermogen – en kreeg na evaluatie van de data groen licht van Jesse Meers, performancecoach bij Bahrain-Victorious, het moederteam van de nieuwe opleidingsploeg. “Nooit gedacht dat ik deze transfer zou kunnen realiseren”, vertelt Maddelein. “Het is een kans die ik met beide handen wil grijpen. Ze zien in mij een degelijke klimmer, maar ik weet dat ik nog aan mijn explosiviteit moet werken. Met mijn 59 kg voor 1m75 heb ik daar wel de goeie lichaamsbouw voor.”
De stap naar Cannibal-Victorious biedt Maddelein tal van voordelen. De ploeg is opgezet met een duidelijke visie op ontwikkeling en biedt jonge renners de kans om in een professionele omgeving te groeien, met begeleiding op het vlak van training, voeding en herstel. Daarnaast krijgt hij de mogelijkheid om zich te meten met enkele van de beste U19-renners van Europa, wat een belangrijke leerschool vormt voor een eventuele overstap naar de beloften of in de toekomst zelfs een profcontract.
De link met Bahrain-Victorious maakt die droom niet onrealistisch. “Die internationale omgeving schrikt me niet af. Ik trek mijn plan wel in het Engels. Bovendien vind ik in het team een aantal van mijn Isorex-ploegmaats terug én is de staff ook deels Vlaams. Van ploegleider Francis Van Mechelen ga ik bijvoorbeeld veel kunnen leren.”
Zelf investeren
Of er al gesproken is over het programma dat hij gaat rijden? “Nee, nog niet echt. Ik heb het programma gezien dat de ploeg dit jaar heeft gereden en dat barst van de grote koersen: voorjaarsklassiekers, klimkoersen, rittenwedstrijden. In binnen- en buitenland. Ik moet mijn programma nog bespreken met Francis, maar ik hoop vooral om wedstrijden met hoogtemeters te kunnen rijden.”
De ultieme droom van de jongeman uit Kuurne is uiteraard om prof te worden. “Daar ga ik alles aan doen. Zo investeer ik nu al zelf in mijn carrière. Vanaf volgende week begin ik weer met duurtrainingen. In december – in de kerstvakantie – ga ik zelf op trainingsstage in Spanje, voor we in februari volgend jaar met de ploeg naar ginder trekken. Daarnaast probeer ik natuurlijk ook mijn studies tot een goed einde te brengen. Ik volg de TSO-sportrichting op de RHIZO Sportschool in Kortrijk. Een ideale combinatie met mijn sportambities dus!”
