Jannes Opstaele (16) uit Drongen jongleert met succes tussen de houten piste en het ruwe asfalt. Hij knalde recent naar een verrassende Belgische titel en versierde ook een transfer naar Cannibal-Victorious U19. Daarmee verrast de Gentse wielerbelofte niet alleen de buitenwereld maar ook zichzelf. “Het loopt beter dan ik had verwacht”, geeft hij toe. Opstaele droomt nu van de Vlaamse klassiekers.
Per ongeluk naar goud
De weg naar de Belgische kampioenentrui op de piste was voor Jannes Opstaele allesbehalve uitgestippeld. Dat scenario leest als een komisch misverstand. “Ik zou normaal gezien niet eens starten in de Keirin, maar mijn vader had me per ongeluk ingeschreven”, vertelt hij met een lach die de absurditeit van de situatie verraadt. Het begon als een administratieve flater, maar werd snel bittere ernst. De jury was onverbiddelijk. “Ik moest van de jury meedoen, of ik mocht niet meer starten in de Puntenkoers.”
De onverwachte verplichting dwong Opstaele en zijn trainer tot een snelle strategische bespreking. Met al 2 podiumplaatsen op zak in de Scratch en de Afvalling, groeide het geloof in een goede afloop. “Omdat ik al 2 podiums had in de Scratch en Afvalling, dacht ik, waarom niet eens proberen in de Keirin?” Die beslissing bleek een voltreffer. Tegen alle verwachtingen in snelde hij naar de Belgische titel bij de U19. “Dat was heel onverwacht eigenlijk. Ik had dat totaal niet zien aankomen.”
Ondanks zijn kampioenentrui blijft hij opvallend bescheiden over zijn specialiteit. Gevraagd naar zijn sterkste discipline, de Keirin, reageert hij laconiek. “Ik weet het niet, hoor. De scratch doe ik wel graag, ook de Afvalling springt eruit. Op het BK reed ik mijn beste Afvalling ooit. In zo’n koers kan echt alles gebeuren, dus daar was ik heel tevreden mee.”
Puntenkoers
Zijn favoriete onderdeel, de Puntenkoers, leed echter onder de inspanningen van de Keirin. “Het liefste dat ik doe is de Puntenkoers, maar omdat ik al die sprints moest doen voor de Keirin, verliep deze eigenlijk niet zo goed”, geeft hij toe. “De opeenstapeling van wedstrijden eiste zijn tol. Ik probeerde nog wat puntjes te sprokkelen, maar de benen waren al choco. Toch overheerst wel de tevredenheid over mijn prestaties. Als 1e jaars junior verliep het beter dan ik had verwacht.”
De liefde voor het baanwielrennen is bij Jannes Opstaele nog vrij nieuw, maar ze zit duidelijk diep. “Toen ik naar de topsportschool ging, moesten we op de piste beginnen rijden”, vertelt hij. “Daarvoor had ik dat eigenlijk nooit gedaan. Ik vond het al vanaf het begin leuk. De snelheid én het tactisch inzicht dat je moet hebben. Ook het spectaculaire aspect spreekt me aan. Je kan in se wel vertragen, maar dat doe je niet. Dat triggert mij wel, ik vind dat geweldig wijs.”
Toch ziet hij zichzelf niet als een pure pistier. De piste is voor hem een plek om te leren, om beter te worden. “Je leert daar koers lezen, snelheid maken, omgaan met druk”, legt hij uit. Door de ervaring die hij opdoet op de piste kan hij ook beter presteren op de weg.
Kuurne en Nokere
Zijn ontwikkeling op de weg kwam in een stroomversnelling tijdens zijn periode bij de nieuwelingen. De overstap naar Isorex bleek een kantelpunt. “Ik heb 1 jaar gereden voor Isorex, 2025, en heb er echt veel bijgeleerd.” Het was de stap van lokale rondes naar het grotere werk. “Ik kwam van een klein ploegje en reed vooral kermiskoersen. Bij Isorex kreeg ik kansen in de grotere koersen.”
Die kansen greep hij met beide handen. “Met de topsportschool heb ik veel progressie gemaakt en dat heeft ook resultaten opgeleverd. Vooral mijn explosiviteit kende een opmerkelijke evolutie. Mijn sprint is veel verbeterd”, stelt hij trots vast. “Waardoor ik het soms kon afmaken op het einde, na een lastige koers.” Zijn prestaties bleven niet onopgemerkt in het peloton. Volgend seizoen maakt hij de overstap naar het gerenommeerde Cannibal-Victorious U19 van Francis Van Mechelen. Het is een duidelijke stap voorwaarts in zijn nog jonge carrière. “De transfer voelt als een beloning en een nieuwe uitdaging.”
Met het wegseizoen van 2026 in zicht, zijn de doelen scherp gesteld. “Kuurne-Brussel-Kuurne en Nokere Koerse”, somt hij zonder aarzelen op. Het zijn de wedstrijden waar hij van droomt. “Als ik die mag rijden, wil ik zo goed mogelijk presteren.” Over zijn ambities blijft hij realistisch, maar niet zonder bravoure. “Top 20 rijden zou daar al mooi zijn. Dat is toch niet slecht voor een 1e jaars, denk ik.”
