Van 4 tot en met 7 september strijkt het kruim van het paracycling neer in ‘Rocket City’ Huntsville voor het WK. In de Amerikaanse stad waar in de jaren ‘50 het Amerikaanse ruimteprogramma werd geboren en de NASA zijn hoofdkwartier heeft, verdedigen 6 Belgen de nationale eer. Onder leiding van coach Remko Meeussen hoopt de nationale selectie een stevige medailleoogst mee naar huis te nemen. Onze redacteur reisde mee.
Piekvermogen van 1.300 Watt
Het deelnemersveld in Alabama is indrukwekkend. Liefst 347 renners uit 48 landen tekenen present. Ze worden op basis van hun fysieke mogelijkheden ingedeeld, wat resulteert in 53 races. Rondom de tent van de Belgische delegatie heerst een internationale drukte. Grote wielernaties zoals Nederland en Groot-Brittannië kruisen er de degens met landen als Ethiopië. Het illustreert de groei en professionalisering van het paracycling.
De organisatie koos het Research Park van Huntsville als decor. Er werden 2 afzonderlijke omlopen uitgetekend. De tijdritten worden afgewerkt op een traject van net geen 15 km, terwijl de wegwedstrijden betwist worden op een omloop van een kleine 14 km. Een opvallende regel is de dubbele startplicht. Elke renner moet verplicht deelnemen aan zowel de beproeving tegen de klok als de rit in lijn. Afhankelijk van de handicapklasse leggen de atleten hun parcours 1 of meerdere keren af.
Speerpunt van de Belgische selectie is Tim Celen in de MT2-klasse voor driewielers. Celen schreef eerder geschiedenis door gelijktijdig Belgisch, Europees en wereldkampioen te worden in beide disciplines. De profrenner kampt met een eenzijdige verlamming, maar ontwikkelt een piekvermogen van 1300 Watt. Na zijn succesvolle Europese campagne start hij met ambitie. Een lichte ziekte begin deze week is verteerd. “Ik kijk vol vertrouwen uit naar dit weekend”, besluit de wereldkampioen.
Nieuwe namen in de selectie
Een andere grote naam is Ewoud Vromant. De 42-jarige renner uit Herzele blijft een absolute meerwaarde. Vromant beschouwt dit kampioenschap als een cruciale stap richting de Paralympische Spelen van Los Angeles in 2028. Na een mentaal zware periode na Parijs, waar het spartaanse regime zijn tol eiste, vond hij het plezier in de topsport terug. Met een gemiddeld vermogen van ruim 300 Watt op 1 been blijft hij een geduchte concurrent voor de wereldtop. Voor de datafreaks: tijdens een tijdrit trapt Vromant gemiddeld 320 tot 350 Watt, met op de rollen een piek van goed 1.000 Watt.
Bij de handbikers in de MH3-categorie rust de hoop op Marvin Odent. De atleet uit Hollebeke kende in Parijs zijn sportieve hoogtepunt, maar beseft dat de concurrentie moordend is. Om competitief te blijven, onderging Odent een fysieke transformatie. Hij kweekte extra vermogen en speelde 6 kg kwijt. Het snelle, weinig technische parcours met een beperkt aantal hoogtemeters is in het voordeel van Odent, die de betere tijden ziet als bewijs van zijn vorm.
De vrouwelijke inbreng komt van Julie Debock, die een opmerkelijk traject aflegde. De 44-jarige atlete kende vroeger succes als eliterenster en triatlete, tot verminderde spiercontrole haar noopte tot een overstap. Na testmomenten bij de Waalse federatie stootte ze razendsnel door naar de internationale top. Ze bekroonde deze opmars met Europees zilver en goud in het Italiaanse Maniago. In Huntsville wil ze deze stijgende lijn doortrekken en meestrijden voor de allerhoogste eer.
Extreme hitte
Lennert Van Laethem is het bewijs van volharding. Na bronzen medailles op het WK Piste in Rio kende hij een moeizame periode op de weg. Meermaals miste hij de beslissende ontsnapping, waardoor kwalificatie onzeker bleef. Tijdens de ultieme Wereldbekermanche in Abruzzo knokte hij zich echter vanuit een uitzichtloze positie terug. Een gerichte hoogtestage in de Vogezen bracht hem naar eigen zeggen in topvorm, waardoor hij nu uiterst gemotiveerd aan de start staat.
Zijn metgezel in die cruciale achtervolging in Italië was Cyriel Berthaut. De renner uit Heppignies dwong in extremis zijn selectie af door een indrukwekkende eindspurt uit zijn benen te schudden. Voor Berthaut wordt dit zijn 3e deelname aan een wereldkampioenschap. Hij nam extra vakantie op om zich volledig op de sport te focussen. Waar hij vroeger meestreed voor ereplaatsen, mikt hij in de Verenigde Staten resoluut op een notering bij de beste 10.
De omstandigheden waarin deze atleten moeten presteren, zijn ronduit extreem. De afgelopen dagen stonden volledig in het teken van terreinverkenning en acclimatisatie. Tijdens simulatietrainingen liep het kwik op tot 35 graden, terwijl de verwachtingen voor het finaleweekend pieken tot 39 graden voorspellen. Gecombineerd met een hoge luchtvochtigheid vormt dit een enorme fysiologische belasting. Koelvesten en ijsbaden behoren tot de standaarduitrusting. De begeleidende sportfederaties laten niets aan het toeval over om de selectie optimaal te laten renderen.
En avant!
