Begin september pakte G-wielrenner Marvin Odent een prachtige gouden medaille in de tijdrit tijdens het Wereldkampioenschap Paracycling in Huntsville. De zware voorbereidingen en alle opofferingen vertaalden zich in een schitterend resultaat. De uiteindelijke ontlading na de finishlijn was simpelweg overweldigend. Maar cadeau heeft hij het niet gekregen.
Vrouw gebeld
Ondertussen is zijn geweldige prestatie en de bijhorende gouden plak al wat meer ingezonken bij de kersverse kampioen. “Ondertussen kan ik er echt van genieten, ja”, vertelt de Ieperling die op 16 september zijn 43e verjaardag viert. “Soms schieten er nog enkele beelden van de wedstrijd door mijn hoofd. Vooral het laatste gedeelte was intens. Coach Remko Meeusen hield me constant op de hoogte en riep in mijn oortje dat ik een mooie voorsprong had, dat ik zou winnen. Ik kon het bijna niet geloven.”
Hij had zich volledig afgesloten van de buitenwereld en focuste op zijn techniek. “Ik zat meteen in de zone”, kijkt hij trots terug. “Ik reed op vermogen en was erg tevreden over mijn bochten. Toen Remko me doorgaf dat ik op kop lag, heb ik alleen nog maar gas gegeven. Ik heb mijn fietscomputer niet meer bekeken. Het gaf me de kracht om er alles uit te persen.”
De emoties liepen dan ook ongekend hoog op toen hij onmiddellijk na de finish zijn vrouw opbelde. “Dat moment vergeet ik nooit meer”, klinkt het terwijl het haar op zijn armen recht omhoog gaat staan. “Van de race weet ik eigenlijk niet zo veel meer, maar toen ik belde, werd ik intens gelukkig. Schatje, het is gelukt, zei ik. Daardoor kreeg overigens de hele Belgische delegatie meteen een stevige krop in de keel.”
Dwarslaesie
Odent had zich de voorbije maanden intensief voorbereid op het WK via een strak geregisseerd plan. “De perfecte voorbereiding is mentaal behoorlijk zwaar”, legt hij uit. “Je ziet niet dadelijk de resultaten en het dan blijven volhouden…. Dat is niet evident. Maar wanneer je dan bij simulaties merkt dat je weer wat vooruitgang maakt, krijg je toch een boost om er vol voor te blijven gaan. Zeker als je al wat ouder bent.”
De omschakeling naar een echte topsportomgeving bracht zijn prestaties 4 jaar geleden naar een beduidend hoger niveau. “Destijds reed ik eerst gewoon wat kilometers, daarna volgde ik de programma’s van Zwift”, vertelt hij gezwind. “Maar toen ik met Remko Meeusen begon te werken, was de vooruitgang echt merkbaar. Voordien werkte ik op amateuristisch niveau, daarna werd het professioneel. Remko is erg sterk in periodisering en kan je precies in topvorm brengen.”
Naast de conditietraining besteedt het medische team uitzonderlijk veel aandacht aan blessurepreventie en de juiste stabiliteit. “Van de kine’s krijgen we de juiste versterkende oefeningen”, detailleert Odent. “Door mijn dwarslaesie kan ik mijn romp niet stabiliseren met mijn buikspieren. We trainen er speciaal op om toch zo rustig mogelijk op de handbike te zitten en te voelen wat de fiets doet. Ondertussen weet ik daardoor precies hoe mijn lichaam reageert en ook Remko weet dat. Als ik zin heb om een blokje extra te doen, dan kan dat. Maar hij zal ook het schema aanpassen of me erop wijzen dat ik niet té veel mag doen. Wel voel ik dat mijn belastbaarheid de laatste jaren enorm is toegenomen. En misschien kan er nog wat bij.”
Spartaanse levensstijl
Het dagelijkse leven van een topsporter vereist een enorme discipline, wat ook weegt op het familiaal functioneren. “Je moet natuurlijk elke dag weer trainen, weer of geen weer”, benadrukt Odent. “Dat geldt ook voor ons. Gelukkig is er Zwift, maar ik ga nu eenmaal graag naar buiten. Plus moet je natuurlijk op je voeding letten. Terwijl de kinderen een frietje eten, moet ik op mijn calorieën letten. Diëtist Piet De Pauw stuurt ons wat voeding betreft strak aan.”
De juiste balans vinden tussen gewichtscontrole en voldoende energieopname vormt een permanente, maar noodzakelijke evenwichtsoefening. “Om alles te kunnen opvolgen, gebruik ik de MyFitnessPal-app”, verduidelijkt hij. “Alles tellen, zien dat je alle stoffen binnen krijgt en genoeg drinken. Soms ben je het wel effe beu, maar het moet nu eenmaal. Voor topsporters zijn de hoeveelheid voeding en het juiste tijdstip waarop je die neemt zeer belangrijk, zeker tijdens de erg lange trainingen.”
In de slotfase richting een belangrijk hoofddoel verdwijnt het sociale leven dan ook volledig naar de achtergrond. “Zeker in de laatste maanden voor een grote wedstrijd mag je geen enkele keer zondigen”, besluit Odent. “Een sociaal leven heb je dan ook haast niet meer: je moet op tijd je bed in, geen alcohol drinken. Een hand geven doe ik niet meer, een verkoudheid kan de voorbereiding verstoren. Maar uiteindelijk is het het allemaal dubbel en dwars waard.”
