De mondiale wielerelite onderging vorig jaar een kleine revolutie met de 1e editie van de Tour de France Femmes, die in een mum van tijd uitgroeide tot hét evenement van het wielerseizoen bij de vrouwen. Nu de 2e editie voor de deur staat, vertellen 6 rensters over hun ervaringen van afgelopen juli 2022. In deze bijdrage: Évita Muzic, kopvrouw(-in-spe) bij FDJ-Suez.
Lagos de Covadonga
Évita Muzic komt uit Franche-Comté, volgde een opleiding aan de Sportacademie van Besançon en toonde zich bijzonder productief in de juniorencategorieën, zowel in het veldrijden als op de weg. Muzic heeft een aantal punten gemeen met Juliette Labous, die andere Franse ster in heuvelachtige wedstrijden. In tegenstelling tot de DSM-renster, die een jaar ouder is, heeft de renster uit de Jura haar sporen verdiend in de enige Franse WorldTour-formatie FDJ-Suez, die ze meteen na de juniorencategorie vervoegde. Muzic, die al lange tijd wordt gezien als een fenomenale klimster, blijft geduldig opmars maken met de ambitie om ooit nummer 1 te worden: eerst in haar ploeg en dan aan de top van de wereld.
De tegenslagen van haar ploeggenotes Marta Cavalli en Cecilie Uttrup Ludwig tijdens de afgelopen maanden zorgden ervoor dat Muzic sneller dan verwacht belangrijk is geworden bij FDJ-Suez. Terwijl de 8e plaats in de 1e Tour de France Femmes eerder als een aangename verrassing kwam, heeft de 24-jarige klimster zich sindsdien bewezen door 5e te worden in de Waalse Pijl en 6e in haar 1e Grote Ronde als kopvrouw, met name La Vuelta Femenina. Ze finishte daar als 4e in de rit met aankomst op Lagos de Covadonga en werd 6e overall. Meer dan genoeg om de Tour met vertrouwen tegenmoet te gaan, hoewel haar belangrijkste taak zal zijn om net als vorig jaar haar kopvrouwen te ondersteunen.
Goed om weten: ‘Muzic’ wordt op de Franse manier uitgesproken (/my.zik/), maar het is een Sloveense achternaam. Haar overgrootouders kwamen uit Triëst, destijds een grensstad tussen Italië en Joegoslavië. Haar voornaam daarentegen komt van Eva Perón, de Argentijnse First Lady, wiens koosnaam Evita was. “Mijn ouders vonden het een mooie naam, meer verband is het niet”, lacht Muzic.
Évita, wat is het 1e dat in je opkomt als je terugdenkt aan de eerste Tour de France Femmes?
“La Planche des Belles Filles! Het klopt dat de etappe in mijn buurt eindigde (Muzic groeide op in die regio, eerst in Lons-le-Saunier en daarna in Besançon, red). Mijn vader organiseerde een fanbus met familie en vrienden. Ze hadden T-shirts en vlaggen gemaakt. Ik zag mijn naam op de weg geschilderd en hoorde mensen hem de hele weg naar boven roepen. Het is echt een mooie herinnering.”
Heb je na het podium nog kunnen bijpraten met hen?
“Ja, absoluut, ze stonden op de top, overal verspreid. Papa stond aan het begin van het gravelstuk. Eddy (Finé, haar partner, die voor Cofidis rijdt, red) was helemaal naar boven geklommen. Toen ik beneden kwam, verloor ik iedereen uit het oog, maar ze kwamen later naar de teambus. Naast mijn ouders was er ook een vriend van mijn vader, Éric. Met hem fietste ik vaak toen ik klein was en dat doe ik nog steeds als ik van Grenoble, waar ik nu woon, terugga naar Lons-le-Saunier.”
Hoe heeft de 1e Tour de France Femmes je carrière en, meer in het algemeen, je leven veranderd?
“Het is de grootste koers op aarde. Als mensen me nu vragen of ik de Tour heb gereden, kan ik ‘ja’ zeggen. 1 ding is zeker, een top 10 in de Tour maakt altijd indruk. Het is een behoorlijk groot resultaat. Bovendien was het een geweldige editie. Het hele parcours stond vol met mensen. Ik zal deze herinnering altijd koesteren.”
Was je verrast om zo hoog te eindigen. Het is je beste resultaat in een Grote Ronde tot nu toe.
“Absoluut! Toen de wedstrijd begon, was het niet eens de bedoeling dat ik voor het algemeen klassement zou gaan. Dat was de taak van Marta Cavalli en Cecilie Uttrup Ludwig. Het verlies van Marta op de 2e dag gooide onze plannen overhoop. Uiteindelijk viel alles op zijn plaats in een directe confrontatie in de voorlaatste etappe. Ik zat in dezelfde groep als Cecilie (die 7e werd in het algemeen klassement, red), dus ik reed voor haar en steeg in het klassement. Maar mijn belangrijkste doel was om het goed te doen in een etappe. Ik was blij dat ik 2e was geworden in de graveletappe naar Bar-sur-Aube. Laten we zeggen dat het niet echt een plan was, eerder een aangename verrassing.”
Zou je zeggen dat de Tour een keerpunt was voor je zelfvertrouwen? Was het een gamechanger?
“Als er 1 gamechanger was voor mij, dan wel La Vuelta, waar ik kopvrouw was. Als het op vertrouwen aankomt, is de Tour een wedstrijd als geen ander. De druk is enorm. Er is non-stop gewriemel, ik had moeite om mijn positie te behouden. Tussen de herstelprotocollen, het praten met de media en al het andere, kan je geen pauze nemen. Het put je mentaal uit. Na de finish begon het door te dringen. We hadden een geweldige Tour met Cecilie’s overwinning in etappe 3 naar Épernay. Het was een beetje een 8-baan, maar dat maakt winnen zoveel mooier.”
Afgelopen voorjaar bleef je klimmen in de hiërarchie door 5e te worden in de Waalse Pijl en 6e in La Vuelta Femenina, met een 4e plaats op de top van Lagos de Covadonga.
“De ploeg heeft altijd vertrouwen in me gehad. Het doel op lange termijn is dat ik de rol van kopvrouw overneem. Helaas heeft Marta wat tijd nodig om terug te komen na haar crash vorig jaar. Dus gaven ze me meer verantwoordelijkheden in de Vuelta. Leiderschap is meer aangeleerd dan aangeboren. Je moet het proberen. En het was geweldig. Bovendien ben ik nog steeds blij dat ik goede resultaten heb neergezet. Het deed me een mentale drempel overschrijden om te zien dat ik de besten kon bijhouden op lange beklimmingen, misschien niet tot het einde, maar in ieder geval voor een behoorlijk stuk van de col. Ik kan een grotere impact hebben op de koers dan vroeger. Het vertrouwen van het hele team helpt daar zeker bij.”
Toch ga je de 2e editie van de Tour de France Femmes in met dezelfde rol als in de vorige editie. Als knecht.
“Dat is het plan. Ik krijg mijn kans in de Giro. Dat hebben we aan het begin van het seizoen besloten. Ons doel is om op het juiste moment te pieken op basis van dat plan. Maar ik heb misschien niet zoveel druk. Het valt niet te ontkennen dat het mentaal zwaar is. Ik rijd alle 3 de Grote Rondes dit seizoen. We zullen zien hoe het gaat, maar waarom geen goed resultaat behalen in een etappe? De 2e naar Mauriac moet me alvast goed liggen. Dat is ook een kans om te schitteren. We moeten onze krachten bundelen. Als meerdere rensters van ons team in de aanval gaan, vind ik misschien een opportuniteit.”
Wat vind je van de Tourmalet, de finish van de voorlaatste Tour-etappe?
“Het is een legendarische col, de meest gebruikte klim in de Tour. Aan de andere kant klopt mijn hart meer voor de Alpen, maar ik denk dat we daar ooit nog eens naartoe gaan. Ik heb niet vaak de kans gehad om naar de Pyreneeën te gaan, maar ik ben helemaal klaar voor deze etappe. Het is weer een ander niveau dan vorig jaar. La Planche des Belles Filles heeft een plekje veroverd in de Tour, maar het komt nog steeds niet in de buurt. De andere beklimmingen die we hebben gereden waren minder bekend bij het grote publiek. De Tourmalet daarentegen is de Tourmalet. En samen met de Aspin doet hij bij iedereen een belletje rinkelen.
TESTDAG ABUS-HELMEN OP ZATERDAG 24 JUNI 2023 IN AALST. MELD JE NU AAN!
