Laat het ons een 1e succesje bij de beloften noemen! Senne Thonnon (20) pakte in de Arden Challenge de eindzege in het bergklassement. Voor de Limburgse 3e jaars belofte een opsteker nadat hij vorig jaar het 2e deel van het seizoen miste door een enkel- en sleutelbeenbreuk. Hij kijkt nu uit naar de beloftenversie van Luik-Bastenaken-Luik van zaterdag 13 april 2024.
Sterke start in Aywaille
Senne Thonnon is 1 van de renners die eind vorig seizoen 2023 EFC-L&R-Van Mossel ruilde voor Urbano-Vulsteke. “De verandering van het totale concept bij het West-Vlaamse team schrikte heel wat renners af”, weet de Hogeschoolstudent Biochemie. “Ik vermoed dat de meeste renners op veilig speelden en voor een ander team kozen. Net als ik gaven enkelen onder hen de voorkeur aan Urbano-Vulsteke.”
Thonnon koerste 2 seizoenen onder de vleugels van Wim Feys. In maart 2022, toen hij net over kwam van de junioren, schonk hij de West-Vlaamse ploeg meteen een 4e plaats in Aywaille, in La Get Up Cup. “Nadien heb ik nog enkele goeie wedstrijden gereden, maar een topresultaat in een grote koers is er nadien niet meer gekomen.”
En al zeker niet in het 2e deel van het seizoen 2023. Bij een valpartij tijdens de Memorial Vanconingslo brak hij zijn enkel. “Ik mocht 4 weken niets doen, maar 6 weken na die val kwam ik opnieuw in competitie”, vertelt Thonnon. “Ik ging nog eens op stage naar de Vogezen, maar daar liep het in een afdaling fout. Mijn voorwiel sloeg weg, ik ging tegen de grond en brak mijn sleutelbeen.”
Gebleven voor de ploeg
Z’n 2e campagne bij de beloften was er dus 1 om snel te vergeten. “In het 1e deel van het seizoen was ik niet slecht, maar ook niet goed”, blikt hij terug naar het voorjaar 2023. “Klagen over vorig voorjaar mag ik niet. Alleen stak er geen uitschieter in mijn resultaten. Ook dit jaar nog niet. Toch gaat het momenteel vrij goed. De eindzege in het bergklassement van de Arden Challenge is interessant.”
Die Arden Challenge is geen echte rittenkoers want geen tijdsklassement. Wel een 5-daagse waarbij een algemeen klassement wordt opgemaakt op basis van behaalde plaatsen. Net als in een rittenwedstrijd zijn er ook nevenklassementen. Senne Thonnon, die eigenlijk van plan was om enkel de etappes in Etalle en Wilz te rijden, mocht als winnaar van het bergklassement op het slotpodium.
“In de openingsetappe raakte ik na 30 km in een vlucht en pakte ik een aantal bergpunten”, verduidelijkt hij. “Zo stond ik na de 1e dag 2e in dat klassement. De Noor die de leiderstrui pakte, haalde de dag nadien het einde van de etappe niet. Een Luxemburger, die in de 2e rit een solo van 60 km met succes afrondde, pakte ook de leiding in het bergklassement. In rit 3 mocht ik als 2e in de tussenstand die bergtrui dragen. Die Luxemburger was vooral geïnteresseerd in het algemeen klassement. Zodat ik de kans kreeg effectief leider te worden in dat nevenklassement. Die trui hield ik vast tot het einde. Op vraag van de ploegleiding bleef ik in de Arden Challenge, want eigenlijk was ik enkel van plan om etappe 1 en 2 af te werken.”
Kermiskoers winnen
Via het Limburgs kampioenschap in Zutendaal trekt Thonnon naar Luik-Bastenaken-Luik voor beloften. Deze internationale UCI-wedstrijd sloot hij vorig jaar als 37e af. Uiteraard hoopt hij op 13 april 2024 beter te doen. “Ik zit in de voorselectie van de ploeg, hopelijk haal ik ook de effectieve selectie”, gaat de renner uit Mal-Tongeren verder. “Die wedstrijd is dit voorjaar 1 van mijn doelen. Het deelnemersveld is altijd heel internationaal. Het zou mooi zijn indien ik de top 20 kan halen.”
Wat hem op het morele front extra deugd zou doen. “Top 10 in Luik-Bastenaken-Luik is naar alle waarschijnlijkheid te hoog gegrepen”, klinkt Thonnon realistisch. “In andere minder internationale wedstrijden de top 10 halen, moet wel kunnen. Dan denk ik aan manches uit de Road Series zoals de Hel van Voerendaal en de Grand Prix Color Code in Bassenge.”
De jonge Limburger, die in 2021 7e werd in de Keizer der Junioren en 10e in La Philippe Gilbert, heeft voor 2024 nog een extra wens. “Aan het einde van een kermiskoers nog eens mijn handen in de lucht kunnen gooien”, klinkt hij heel ernstig. “Want het is van bij de junioren geleden dat ik een wedstrijd kon winnen.”
