Thibau Verhofstadt (26) zit weer op de fiets. Op zaterdag 12 april 2025, in het begin van het Oost-Vlaams kampioenschap voor Elite 2 in Laarne, kwam hij zwaar ten val. De renner van het Vetrapo B-Close Bal-Enzo Cycling Team ging in een bocht onderuit en sloeg tegen een duiker. Met een klaplong en een ribbreuk als gevolg. Hij beseft dat hij heel veel geluk had.
Meer geluk dan Bjorg
De eliterenner zonder contract, in 2024 goed voor 9 overwinningen, weet nog heel goed hoe hij tijdens de 2e ronde van het PK ten val kwam. Buiten bewustzijn is hij niet geweest. “In de openingsronde had zich een kopgroep gevormd”, herinnert hij zich. “Niemand van de ploeg was mee. Dus probeerden we dat gaatje te dichten. Op een verstandige manier, zonder ons zo vroeg in de koers al op te blazen.”
Met enkele ploegmaats trok Verhofstadt het tempo in het peloton op. “In die achtervolging was ik ook eventjes aan het meewerken”, gaat de Oost-Vlaming verder. “Toen ik in een bocht op kop reed, schoof mijn voorwiel plots weg. Door wat olie op de weg? Een beetje zand? Een steentje? Geen idee. Met mijn hoofd belandde ik gelukkig naast de duiker. Ploegmaats die het zagen gebeuren, zeggen dat ik met mijn fiets en borst op die betonnen duiker viel. Ik besef dat ik veel geluk heb gehad.”
Na dat voorval dacht Verhofstadt aan de betreurde Bjorg Lambrecht. Op 5 augustus 2019 liet de prof van Lotto Soudal het leven bij een gelijkaardige val in de Ronde van Polen. “Daar heb ik vaak aan gedacht, ik had meer geluk dan Bjorg”, geeft hij toe. “Omwille van die klaplong en gebroken rib ben ik 4 dagen op intensieve zorgen moeten blijven. De dag dat ik naar een gewone ziekenhuiskamer verhuisde, mocht ik ook naar huis. De eerste dagen mocht ik helemaal niets doen. Ik heb alleen maar in de zetel gelegen om te rusten.”
Kriebels om te koersen
Na zijn thuiskomst moest hij heel voorzichtig zijn. En vooral niets heffen. “Op dat vlak ben ik heel goed begeleid door Vitori, waar mijn trainer Michiel Stockman werkt”, benadrukt Verhofstadt. “Om de 4 of 5 dagen kon ik daar foto’s laten nemen. Er bleef lucht zitten tussen mijn long en het longvlies. Dat moest helemaal weg zijn voor ik weer mocht fietsen en werken. Pas in de loop van de 4e week na de val ging dat weg. Intussen verloopt alles goed.”
Een datum voor zijn wederoptreden prikte hij nog niet. Vermoedelijk wordt dat eind juni 2025. “Het kriebelt om weer te koersen”, geeft de renner uit Uitbergen toe. “Deze week ging ik op pad met Belgisch kampioen Elias Van Breussegem en Gil D’heygere. En met enkele ploegmaats van Vetrapo B-Close Bal-Enzo. Uiteraard vertellen zij verhalen uit de koers. Zodat ik goesting krijg om opnieuw een rugnummer op te spelden.”
Dat is nog niet aan de orde. Verhofstadt wacht op groen licht van z’n trainer om de competitie te hervatten. “Ik kende een goeie winter, was niet ziek, trok 2 keer naar Spanje om te trainen en begon dus met een brede basisconditie aan het seizoen”, beweert hij. “Ik was na die val niet alles kwijt, maar toch heel veel. Eerst wil ik mijn basis opnieuw uitbreiden. Om een terugval te vermijden. Ik moet opbouwen zoals je doet na een winterstop. Het intensieve deel zal terugkeren door te koersen.”
Gemotiveerd voor comeback
Aan een 1e overwinning durft Thibau Verhofstadt, werkzaam bij BS Bikes in Uitbergen, nog niet denken. “Als die er straks komt, zal dat een hele speciale zijn”, beseft de gewezen continentale renner. “Het is niet niks wat ik heb meegemaakt, ik had heel veel geluk. Daar moet ik aan blijven denken. Ik ben al gaan trainen met mijn papa (Peter Verhofstadt, red). Hij beweert dat ik geen bochten meer kan nemen. De schrik zit er toch wel een beetje in.”
Logisch na zo’n zware smak. “Ik ben blij dat ik weer mag fietsen”, benadrukt Thibau Verhofstadt. “De eerste momenten na die val lag het moeilijk. Ik besef dat ik nog veel te graag koers. Aan die crash kon ik eigenlijk niets doen. Het was gewoon mijn voorwiel dat wegschoof. Val ik naast die betonnen duiker, kom ik er wellicht vanaf met een paar schaafwonden, meer niet. Nu is het een ander verhaal. Dit zal nog wel een jaar blijven hangen. Toch ben ik gemotiveerd om terug te keren. Ik ben ook al naar een paar wedstrijden van de ploegmaats gaan kijken.”
Win tickets voor het Wattage Festival 2025 in Oostende!
