Ben Askey (22) is bezig aan zijn 4e en laatste jaar bij de beloften. Na een zware polsblessure in het voorjaar probeert de jongere broer van profrenner Lewis Askey via een intensieve zomer met Team COPPI-BO.Buro alsnog zijn gedroomde profcontract af te dwingen.
Geen Roubaix
De Britse renner kende een fysiek slopende periode tijdens de recente Ronde van Vlaams-Brabant, maar behield de focus op de dagelijkse ritten met zijn ploegmaats. “Ik voel me oké, al ben ik op het einde van deze 5-daagse wel een beetje moe”, grijnst hij. “We hebben met mij en onze Canadees Justin Picoux een paar degelijke resultaten behaald, maar we hopen op meer en proberen vol voor een ritzege te gaan”, vertelde hij in Bertem nog net voor de start van de slotetappe.
Zijn voorjaar 2026, waarin hij normaal gesproken zou moeten pieken, viel echter volledig in het water door een zware polsblessure. “Mijn seizoen is tot nu toe erg gecompliceerd geweest, ja. Mijn pols was zelfs gebroken, waardoor ik Parijs-Roubaix en alle andere grote klassiekers noodgedwongen heb gemist.”
De weg terug richting competitie verliep nadien stroef door de conditionele achterstand na zijn lange revalidatie. “Zelfs toen ik terugkeerde in competitie, was ik absoluut nog niet in vorm omdat ik rechtstreeks terugkwam van een blessure. Er komen echter nog genoeg koersen aan, dus hopelijk kan ik in het najaar nog wat mooie resultaten neerzetten.”
Puncher
De overstap naar zijn Belgische ploeg was een zeer bewuste keuze om zich specifiek te kunnen tonen in de zwaardere eendagskoersen. “Ik zag dat ze een heel goed programma hebben met veel wedstrijden die perfect bij me passen”, bekent de jongste Askey. “Ik zocht een ploeg die Parijs-Roubaix voor beloften zou rijden, want dat was mijn grote doel dit seizoen als laatste jaars. Maar helaas heb ik dus veel van die geplande koersen gemist.”
Hoewel hij eerder 2 jaar uitkwam voor het devo team van WorldTour-formatie Groupama-FDJ, prijst hij de toewijding en het harde werk van zijn huidige omkadering. “Bij FDJ is er natuurlijk veel meer geld in omloop voor materiaal en begeleiding, maar qua ondersteuning geeft de staf hier de volle 100%. Ik mag eerlijk gezegd niet klagen, ze geven echt alles voor de renners. Op dat vlak is het echt een goed team.”
Als rennerstype vergelijkt hij zich sterk met zijn broer Lewis, die nu bij NSN Cycling rijdt. Waarbij hij tevens de prestatiedruk in zijn laatste beloftenjaar relativeert ten opzichte van het reguliere werkleven. “We zijn allebei vrij gelijkaardig qua type renner, we houden van klassiekers, kasseien en zijn echte punchers. Natuurlijk is het fijn als je al getekend hebt en minder stress hebt, maar uiteindelijk fietsen we gewoon en dat is een stuk makkelijker dan veel andere jobs in deze wereld. Hoewel iedereen tegenwoordig denkt dat je op je 18e al prof moet worden, ben ik pas 22 en is er nog tijd.”
Dag per dag
De ambitie om op korte termijn de definitieve stap naar het profniveau te zetten, blijft onverminderd het hoofddoel voor deze Ben Askey. “Ik wil 100% zeker profrenner worden, absoluut. Als je resultaten haalt in grote koersen, word je opgemerkt en kan je doorstromen naar goede teams, opleidingsploegen of continentale teams. We zullen zien of ik binnenkort wat uitslagen aan elkaar kan rijgen.”
Om zijn profdroom te realiseren, heeft hij zich momenteel gevestigd nabij de Franse grens en bouwt hij verder op de Belgische koerservaring die hij als junior al opdeed in het Flanderscolor-Galloo Team van Nico Mattan. “Ik woon nu in België, vlakbij Dour in Wallonië. Net als in mijn juniorentijd is het een goede omgeving om in de grote koersen te geraken. Het is hier momenteel volop koers, dus ik heb geen tijd voor een studie of een andere baan. Maar als ik thuis ben in de UK spendeer ik wel graag tijd met vrienden en familie.”
Een concreet plan B voor het geval een contract aan het einde van het seizoen uitblijft, heeft Askey nog niet uitgewerkt. Zijn focus ligt op de koers van vandaag. Elke dag opnieuw. “Ik bekijk de situatie wel wanneer het zover is en zal aan het einde van het jaar reflecteren wat de opties zijn. Ik probeer niet te veel in de toekomst te leven, het doel is altijd om het hoogste niveau te bereiken. Je mag simpelweg niet klagen als je betaald krijgt om met je fiets te rijden, want dat is absoluut geen slecht leven.”
