Op 21 januari ging Tour Down Under 2025 van start, de allereerste WorldTour-meerdaagse op de UCI-kalender. Met als opwarmertje een criterium, de ‘Villawood Men’s Classic’. En of dat een opwarmertje is, een kleine omloop met draaien en keren, een zeer licht hellende strook opwaarts. Voor velen de 1e bloedsmaak in de mond. Vol nervositeit wordt er gekoerst. Iedere renner wil zich immers bewijzen voor het aanstaande wielerseizoen.
Welsford
Sam Welsford is de snelle bink – ja, zo mag je hem wel degelijk noemen – die ondertussen al 6 zeges op zak heeft in het nieuwe seizoen. Want na de Villawood Men’s Classic won hij ook al 3 ritten en de groene puntentrui in de TDU en voordien ook al 2 Australische UCI-criteriums. Samen met zijn goeie vriend Jules Hesters van Sport Vlaanderen-Baloise en Head of Scouting Tim Meeusen van Red Bull-BORA-hansgrohe kon ik Sam strikken voor ons Wetterse Dernyfestival, afgelopen september 2024. Dus ik ben zeker fan!
Hopelijk kan hij deze positieve lijn doortrekken tot hier bij ons. Winnen doe je uiteraard nooit alleen, en al zeker niet als sprinter. Je hebt de juiste kapiteins nodig binnen je team, en een goede lead-out waarop je als sprinter moet kunnen rekenen. Bijzonder knap teamwork zag ik van de mannen van Red Bull-BORA-hansgrohe. Dit schept zonder twijfel (zelf)vertrouwen. Het is naar mijn gevoel toch wel eventjes geleden dat we zo een dominante ploeg in de frontline zagen opduiken. Dus BORA heeft momenteel wat mij betreft al een streepje voorsprong ten opzichte van de andere teams.
Intussen gingen de WorldTour-teams ook van start in de Emiraten, waar onze kersverse Europese kampioen Tim Merlier 2 ritzeges meegraaide. Bijzonder knap van hem en het hele team. Een goede start is van uitermate belang voor een team. Het geeft rust, zelfvertrouwen en bovendien trek je je op aan iedere ploeggenoot. Waardoor het niveau van renner tot renner nog eens een klein sprongetje maakt. Merlier is een killer waar je altijd op kunt rekenen. Je kunt er als het ware een huis op bouwen. Ik denk dat we dit jaar een zeer mooie en gemotiveerde Europese kampioen zullen zien.
Michael Valgren
Nog even aftellen en de 1e Belgische WordTour-wedstrijd in de Lage Landen gaat ook van start. Ik kijk er naar uit, met argusogen, ieder jaar opnieuw! De officiële start van de Omloop van Het Nieuwsblad gaat van start op 100m van mijn woning hier bij ons in Merelbeke. Voor mij persoonlijk 1 van de allermooiste klassiekers van het Vlaamse wielervoorjaar. Waarom? Heel simpel, het is 1 van de weinige klassiekers waar er geen Kwaremont en Paterberg wordt voorgeschoteld. En we hebben de legendarische Muur van Geraardsbergen in het parcours.
Op zich heb ik niks tegen de Paterberg of de Kwaremont, maar Vlaanderen heeft zoveel meer te bieden. Dus ik vind het jammer dat bijna iedere andere klassieker hier bij ons steeds over dezelfde hellingen fietst. Vandaar mijn liefde voor de enige echte Omloop. In 2018 loodste ik er zelf mijn kopman Michael Valgren naar de zege. Bijzonder mooie herinneringen als ik eraan terugdenk. Als wegkapitein van mijn team nam ik Oscar Gatto mee, samen met Alexey Lutsenko en Michael Valgren. Ik trok hen vol in de frontline op de Vesten. Waarna mijn werk als knecht erop zat. Als je ploegmaats het dan verder kunnen afwerken en de overwinning kapen, geeft dat zoveel voldoening dat het bijna aanvoelt als een eigen zege.
Adieu, Walter
Afgelopen maand januari werd ook bekend gemaakt dat Walter Planckaert er mee kapt. Hij is mijn sportdirecteur geweest in den beginne van mijn carrière. Misschien durf ik zelfs zeggen dat ik mijn carrière te danken heb aan deze man! Walter Planckaert zit vol ervaring en kent de klappen van de zweep als geen ander. Via deze weg wil ik dan ook mijn woordje van dank uiten naar hem toe. Een man met het hart op de juiste plaats, vol kennis en ervaring, waar jonge renners zeer veel van konden opsteken. Inclusief mezelf.
Gedurende heel mijn carrière heb ik de wielersport steeds meer en meer zien evolueren. Wetenschap, technologie,… Er is zoveel veranderd de afgelopen 10 jaar dat de oudere generatie er wat mij betreft te weinig knowhow voor heeft. Met de simpele redenering dat ze het zelf nooit hebben meegemaakt. De komst van schijfremmen, de opkomst van jongere generaties die hunnen mannetje zetten in de finale. Allemaal veranderingen in het peloton die we de voorbije decennia nooit zagen. Daarom denk ik dat het het juiste moment is voor Walter om adieu te zeggen aan de wielersport.
Walter, bedankt voor alles!
De Meesterknecht
Laurens
