Een bescheiden glimlach bij Tijl Vanhaverbeke van UCT Shark na afloop van het Belgisch kampioenschap Veldrijden voor 2e jaars nieuwelingen in Beringen. Hij had net een uur lang afgezien op een slopend parcours en de strijd met de ongenaakbare latere kampioen Lars Peers verloren. Maar zijn zilveren medaille voelde als een overwinning.
Slagveld op de mijnterril
“Ik ben hier heel blij mee”, steekt Vanhaverbeke meteen van wal. “Ik wist vooraf dat de 1e plaats bijna onmogelijk ging zijn. In het begin van het seizoen had ik nog wel de hoop dat ik Lars Peers kon bijbenen, maar het bleek al snel dat hij te sterk was. Vandaag had ik echt een superdag, dus ik ben megablij dat ik die 2e plek heb kunnen binnenhalen.”
De Beringse mijnterril ontpopte zich tot een ware scherprechter. De combinatie van steile klimmen en technische passages zorgde voor een natuurlijke selectie vanaf de openingsronde. “Het was een loodzwaar parcours”, bevestigt de Oost-Vlaming. “De klimmen waren echt héél zwaar. Ik heb de laatste 2 ronden op die ene klim, waar je verplicht naar boven moest lopen, echt afgezien.”
Toch kon de renner uit Doornzeele ook genieten van de omloop. “Technisch was het wel leuk met die schuine kant erin en dat licht ontdooien van de ondergrond. Het begon wat gladder te worden en door de modder werd het nog technischer. Dat speelde wel in mijn voordeel.”
De zwaarte van het parcours zorgde al snel voor grote verschillen. Hoewel Mathiz Tielens in de 1e ronde even een gaatje had, voelde Vanhaverbeke nooit echt druk van achteren. “Gelukkig kon ik dat gaatje snel toerijden. Ik ben dan op kop gekomen en heb het tempo hoog gelegd. Uiteindelijk maakte hij, denk ik, een foutje waardoor ik kon wegrijden. Achter mij viel het wel mee, want we waren al snel met 3 man weg. Die grote verschillen komen echt door dit loodzware parcours.”
Superdag
De gouden medaille was zoals gezegd voor de dominante Lars Peers. Op de vraag wat die zoveel meer heeft, is het antwoord van Vanhaverbeke eerlijk en to the point. “Vooral op de klimmen maakt hij het verschil. Hij heeft nog net iets meer power. Maar daar kan ik mij bij neerleggen.”
Dat realisme kijk maakt de prestatie van de UCT Shark-renner des te mooier. Hij hield de schade beperkt en finishte op een halve minuut. “Daar had ik zeker voor getekend. Ik dacht dat hij met meer dan een minuut voorsprong zou winnen, dus ik ben heel blij dat ik het gat relatief klein heb kunnen houden. Dat bewijst dat ik zelf een superdag had.” Het verschil tussen zilver en brons is voor hem dan ook significant. “Natuurlijk heb ik liever zilver. Het is nu zeker geen teleurstelling. Als je dichter bij de overwinning zit, kan dat wel zo zijn. Maar ik wist dat dit het hoogst haalbare was vandaag.”
Na de cross in Middelkerke begin februari 2026 trekt Vanhaverbeke een streep onder zijn veldritseizoen. Na anderhalve week rust begint de opbouw richting de zomer, waar zijn andere grote liefde wacht. “Veldrijden heeft een belangrijke plaats, maar het mountainbiken blijft mijn hoofddiscipline. Ze vallen wel makkelijk te combineren, aangezien het ene in de zomer is en het andere in de winter. Ik ga zeker elke winter een volledig crossseizoen proberen te rijden.”
Doornzele
Toch is er een duidelijke hiërarchie. “Het zal vooral mountainbiken zijn, met tussendoor een paar wegwedstrijden om het programma op te vullen.” Die wegwedstrijden kiest hij niet zomaar. Er is 1 koers waar hij stiekem van droomt. “De Ronde van Vlaanderen rijden, dat is zeker een optie. Mijn ploeg rijdt die niet, maar dat kan via de provinciale selectie. Daar zou ik heel graag eens bij zijn.”
Zijn planning is weloverwogen. Hij skipt bewust crossen om fris te blijven voor het mountainbikeseizoen. “Met de kerstperiode was het wat drukker, maar bij de nieuwelingen valt dat nog mee. Ik kies vooral de wedstrijden waar de profs ook rijden, dus vooral veel klassementscrossen. Die zijn het mooist en het is leuk om de profs daar ook aan het werk te zien.”
Na een vroege start – “ik ben gisteren al met mijn papa afgekomen” – en een verplicht ontbijt met boterhammen (“ik eet toch liever cornflakes, maar dat mag niet”) kan Tijl Vanhaverbeke, 2e jaars nieuweling uit het schilderachtige Doornzele, deelgemeente van Evergem, terugblikken op een meer dan geslaagd kampioenschap. Een zilveren medaille als bekroning van een sterke dag én de bevestiging van zijn talent.
