De Europese titelstrijd gravel in Houffalize draaide voor Kenneth Mercken uit op een flinke teleurstelling. De renner kampte met een totale offday en verliet vroegtijdig de zware wedstrijd in de Ardennen, een direct gevolg van de mentale nasleep rond het veelbesproken Belgisch kampioenschap in Grobbendonk. Volledig ontredderd droop hij af. “Alles kwam hier samen”, zucht hij.
3 kilo afgevallen
De aanloop naar de continentale titelstrijd werd volledig gedomineerd door sluimerende mentale onrust. “Ik merkte dat ik enorm nerveus was, ook de laatste 2 weken in de voorbereiding op deze wedstrijd”, zucht Mercken. “Ik kreeg niks binnen, at niet genoeg en ben 2 tot 3 kilo afgevallen, wat natuurlijk helemaal niet normaal was. Ik probeerde mezelf steeds weer te overtuigen, want ik had nog wel kracht. Maar ik voelde diep vanbinnen dat er ergens iets scheelde.”
Tijdens de wedstrijd zelf bleek zijn spijsverteringssysteem door de stress volledig te blokkeren. “In het begin ging het nog wel. Zeker bergop voelde ik me sterk, maar ik merkte gewoon dat mijn lichaam helemaal geen suikers opnam. Ik heb tijdens deze wedstrijd meer gedronken en gegeten dan anders, maar ik voelde constant een lage suikerspiegel. Het ging de hele tijd in extreme ups en downs, wat op den duur echt slopend was.”
Een onvermijdelijke opgave halfkoers bracht uiteindelijk vooral mentale rust voor de leeggereden filmregisseur. “In de 2e ronde voelde het precies alsof ik al 200 km had gereden, ik was werkelijk compleet leeg. Ik reed op dat moment nog steeds bij de eerste 10 in de wedstrijd, maar ik ben er gewoon uitgestapt. Ik raakte simpelweg niet meer vooruit en was echt opgelucht dat het voorbij was.”
Onbeantwoorde vragen
De basis van zijn prestatiecrisis ligt bij de diskwalificatie tijdens de nationale titelstrijd van half augustus in Grobbendonk. “Ik was alleen weggereden, had geen pijl gezien en ben op ene bepaald moment gewoon de motor van de organisatie gevolgd. Die had blijkbaar een way-out genomen, waarmee ik een stuk van 500 meter heb afgesneden. Het is niet abnormaal in een koers dat je de motor volgt, zeker op een moment dat je alleen weg bent. De organisatie heeft bovendien zelf toegegeven dat het parcours slecht aangegeven was, plus dat ik echt het officiële voertuig van de wedstrijd heb gevolgd.”
De willekeurige toepassing van het sanctiebeleid door de jury zorgt nog steeds voor veel onbegrip en frustratie. “Net als de winnares bij de vrouwen elite heb ik krek hetzelfde gedaan, maar bij haar hebben ze niks gedaan en bij mij hebben ze de titel afgenomen. Dat is niet juist, want er zijn zoveel mensen fout gereden door toedoen van de organisatie. Ik snap niet dat ze met 2 maten en 2 gewichten werken, zeker omdat ik ontketend naar de finish aan het rijden was en ver voorop lag.”
Mercken heeft nadien een formeel verzoek om verduidelijking neergelegd, maar kreeg geen antwoord. Dat laat een wrange nasmaak achter. “We hebben uitleg gevraagd aan de bond, waarom ze zo inconsistent zijn en waarop ze zich exact gebaseerd hebben voor deze uitsluiting. In hun eigen reglement staat dat er andere straffen mogelijk zijn, zoals een tijdstraf, maar we hebben totaal geen antwoord gekregen op al onze vragen. Zelfs met een minuut tijdstraf voor dat afsnijden, had ik nog steeds 3 minuten voorsprong gehad op de rest (in de categorie 50-54, red). Dus ik voelde me echt gepakt en geviseerd.”
Zware combinatie
De combinatie van zijn sport met een veeleisende carrière buiten de wielersport eiste de afgelopen weken eveneens zijn tol. “Ik ben momenteel volop een filmscenario aan het schrijven als regisseur, wat er allemaal nog eens extra bij komt. Er zit een belangrijke deadline aan te komen voor dat project en daar heb ik toch wel wat stress van. Dat steekt ook in je kop, dus ik denk dat alles de afgelopen tijd is samengekomen en me hier op het EK zwaar parten heeft gespeeld.”
Voor de korte termijn kiest de renner bewust voor een disconnectie. Om daarna te kunnen pieken. “Nu wil ik mijn fiets een week niet meer zien en de knop volledig omdraaien. Daarna ga ik wel weer gericht toeleven naar Leuven Legacy Gravel, dat pas midden oktober op de kalender staat. Daar wil ik toch nog wel even iets laten zien, want de conditie is supergoed. Daar kan het echt niet aan liggen.”
Het huidige gravelseizoen is pas zijn 1e kennismaking met de discipline. “Ik was een 6-daagse rittenkoers op de weg aan het rijden in Sardinië toen iemand me vertelde over een World Series gravelwedstrijd de dag nadien. Ik had geen gravelfiets, dus hebben we cyclocrossbanden in mijn koersfiets gestoken voor die race. Ik ben daar 2 keer lek gereden en heb ginds toch nog gewonnen. Toen dacht ik wel dat deze sport misschien iets voor mij zou kunnen zijn.”
