Kevin Verwaest neemt afscheid van het interclubcircuit en de profkoersen, maar hangt zijn fiets dus zeker niet aan de haak. De 37-jarige Antwerpenaar van Cibel-Cebon wil na 15 jaar op continentaal niveau vooral bij de Elite 3 gaan koersen. Zijn voltijdse job in de petrochemie blijft belangrijk, net als zijn passie voor de wielersport. “Ik hoop weer wat meer plezier te vinden en opnieuw vaker voor de overwinning te strijden.”
Afscheid van het interclubcircuit
De Sluitingsprijs in Putte-Kapellen vormde voor Kevin Verwaest een symbolisch moment. Toch betekent zijn afscheid van het hogere niveau niet dat hij volledig stopt met wielrennen. “Het was mijn laatste koers op een bepaald niveau”, weerlegt hij de plannen van de organisatie om zijn complete afscheid aan te kondigen. “De profkoersen en interclubs heb ik na al die jaren wel een beetje achter de rug. Maar volledig stoppen zit er voor mij niet in.”
De combinatie met zijn voltijdse job maakt het steeds moeilijker om op het hoogste amateurniveau mee te strijden. Verwaest werkt als werkvoorbereider in de petrochemie en haalt zijn trainingsuren grotendeels uit zijn woon-werkverkeer. “Ik fiets als training zo’n 50 minuten naar het werk en 50 minuten terug. Daarmee kan ik nog altijd een mooi niveau halen, maar vooraan meestrijden voor de prijzen wordt moeilijker. Ook al door de leeftijd.”
Toch wil Verwaest de deur naar wedstrijden bij de Elite 2 niet volledig sluiten. Vooral lokale koersen blijven hem aanspreken. “Ik wil wedstrijden in de buurt, zoals in ’s-Gravenwezel en Maria-ter-Heide, blijven rijden. Daar wil ik mezelf nog tonen. Alleen ga ik volgend jaar liever meer koersen van 70 à 80 km rijden. Dat past beter bij wat ik nu zoek.”
Verwaest bouwde doorheen zijn carrière een stevige ervaring op in het Belgische en internationale wielrennen. Hij reed jarenlang op continentaal niveau en kreeg ook de kans om als stagiair bij profploeg Crelan-Euphony te koersen. “Ik heb toen ook Parijs-Tours gereden. Dat is toch niet verkeerd”, klinkt het. “Daarnaast heb ik heel veel koersen in Frankrijk en alle 1.1-wedstrijden in België gereden. Ik heb eigenlijk alles gedaan wat er op dat niveau te rijden valt.”
De tijd van feesten is voorbij
Een profcontract kwam er uiteindelijk niet, maar daar kijkt Verwaest niet met spijt op terug. Hij kon zijn sportieve ambities combineren met een professionele loopbaan naast de fiets. “We hebben ooit gesprekken gehad over een mogelijke stap van Jong Vlaanderen-Bauknecht naar Topsport Vlaanderen-Mercator, maar dat is niet doorgegaan. Uiteindelijk heb ik daar geen spijt van, nee. Ik heb naast de fiets een mooie carrière kunnen uitbouwen en ben altijd blijven koersen.”
Ook het niveau van het continentale wielrennen veranderde volgens hem sterk. “De concurrentie is groter en de beschikbare plaatsen zijn schaarser geworden. Vroeger waren er wel 4 continentale ploegen in België. Nu rest er nog Tarteletto-Isorex. De plaatsen zijn duur geworden en het niveau ligt hoger. Wat we vandaag bij de Elite 2 zien, was vroeger ongeveer het niveau van het continentale circuit.”
De professionalisering heeft volgens Verwaest ook gevolgen voor de levensstijl van renners. “De mannen die tegenwoordig vooraan meedoen, leven bijna als profs. Vroeger konden we op zaterdag nog tot 2 uur ’s nachts gaan feesten en de dag erna voor de overwinning rijden. Als je dat nu doet, haal je waarschijnlijk de finish niet. De tijd van feesten is voorbij.”
Verwaest wil zijn ervaring ook volgend seizoen blijven gebruiken. Binnen zijn ploegen nam hij geregeld een begeleidende rol op tegenover jongere renners. Hij hielp hen groeien en zag verschillende voormalige ploegmaats doorstromen naar het profpeloton. “Ik vind het leuk om die jonge gasten tips en tricks mee te geven. Ze kunnen allemaal hard fietsen, maar tactisch valt er soms nog veel te leren”, beseft hij.
[ONTDEK ONZE PAGINA FIETSVACATURES]
Kuypers en Stockman
Dat engagement leverde hem waardering op van renners die inmiddels verder staan in hun carrière. Verwaest verwijst onder meer naar Gerben Kuypers en de gebroeders Stockman. “Ik vind het mooi dat die gasten mij nog altijd met respect behandelen. Ze weten dat ik in hun ontwikkeling een rol heb gespeeld. Ik kan misschien niet meer met hen vooraan meestrijden, maar het doet deugd dat ze dat niet vergeten zijn.”
Voor volgend seizoen heeft hij nog geen nieuwe ploeg. Er kwamen al aanbiedingen binnen, maar Verwaest wil eerst bekijken waar hij zich het beste voelt. “Ik heb nog nergens getekend en moet nog met enkele mensen praten. Ik heb altijd in familiale ploegen gereden. Het sportieve is belangrijk, maar de groep samenhouden vind ik minstens even belangrijk. Als dat goed zit, volgen de resultaten vaak vanzelf.”
Bij de Elite 3 hoopt hij opnieuw vaker mee te doen voor de bloemen. Daar treft hij straks verschillende oude bekenden, onder wie Timothy Stevens, Björn De Decker en de broers Porco. “Ik ken Timothy al sinds mijn 12e. Hij stuurde me zelfs een berichtje toen hij dacht dat ik volledig zou stoppen. Ik heb hem meteen gezegd dat ik niet stop. Ik fiets nog veel te graag.”
Daarbij hoopt Verwaest dat jonge renners hun plezier in de sport niet verliezen door de toenemende prestatiedruk. “Het is jammer dat sommige gasten al op hun 23ste stoppen omdat ze geen profcontract krijgen. Ze hebben zoveel opgeofferd en dan houdt het plots op. Ik denk dat we vroeger meer gewoon gingen trainen om plezier te maken. Tegenwoordig ligt de focus al heel jong op vermogensmeters en resultaten. Dat vind ik niet altijd de juiste aanpak.”
