WielerVerhaal
  • Disciplines
    • Weg
    • Veld
    • Gravel
    • Mountainbike
    • Baan
    • Para Cycling
    • Vrouwen
    • Mannen
  • Routes en hellingen
    • WielerVerhaal Fietsroutes
    • GPX Fietsroutes
    • Cols en Hellingen
  • Materiaal
    • Materiaal
    • Reviews
  • Nieuwsbrief
  • Leestips
  • Fotospecials
  • Extra
    • Blik onder de motorkap
    • WielerVerhaal Giveaway Winnaars
    • WielerVerhaal team
    • Boekenshop
    • Contact

Beste Fietscontentplatform 2025 – België

WielerVerhaal

Meer resultaten...

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors
WielerVerhaal
  • Disciplines
    • Weg
    • Veld
    • Gravel
    • Mountainbike
    • Baan
    • Para Cycling
    • Vrouwen
    • Mannen
  • Routes en hellingen
    • WielerVerhaal Fietsroutes
    • GPX Fietsroutes
    • Cols en Hellingen
  • Materiaal
    • Materiaal
    • Reviews
  • Nieuwsbrief
  • Leestips
  • Fotospecials
  • Extra
    • Blik onder de motorkap
    • WielerVerhaal Giveaway Winnaars
    • WielerVerhaal team
    • Boekenshop
    • Contact
  • GPX Fietsroutes
  • Zelf fietsen!
  • Maredsous Classic
  • WielerVerhaal Fietsroute
  • WielerVerhaal MTB-route Hastière

Offroad van Tervuren langs Maredsous tot Hastière: 141 km gravelen met 1.895 hoogtemeters

  • Alex Polfliet
  • september 28, 2025
  • 4 minute read

Zin in een offroad avontuur en niet bang van een fysieke uitdaging? Dan hebben we wat spek voor uw bek: 130 km gravelen met 1.900 hoogtemeters, van Duisburg (Tervuren) naar Anhée, gelegen in de Molignée-vallei net voorbij de abdij van Maredsous.

Foto’s: Alex Polfliet.

Maredsous Classic

We startten ’s ochtends vroeg aan Pachthof Stroykens, een gemeenschapscentrum in Duisburg, deelgemeente van Tervuren. Waarom daar? Enerzijds omdat je van hieruit meteen het Zoniënwoud induikt en al meteen 20 km grindpad door het bos onder de wielen geschoven krijgt. Maar, vooral, omdat we meefietsen met de ‘Maredsous Classic’. Dat is geen openbaar event, laat staan een commerciële organisatie, maar een privé-initiatief van enkele fietsfreaks uit Tervuren, waaronder Manu Schroeders en Michel De Groot. Zij stippelden een parcours uit dat min of meer de GR-wandelroute 126 volgt. Prima tip voor als je over lange afstand offroad wilt fietsen.

Het is amper 8° als we vertrekken en we hebben dus al winterkledij aangetrokken. Gelukkig is er onderweg voor 2 bevoorradingen gezorgd en kunnen we daar wat overtollige kledij in de camionette achterlaten. Het is ook nog schemerduister – de dagen worden nu snel korter – en dat zorgt even voor een bang momentje als we door een onverlichte tunnel onder de Brusselse Ring moeten. Maar gelukkig zijn de zowat 100 deelnemers voorzichtig en/of technisch onderlegd en blijven we gespaard van valpartijen. In het Zoniënwoud gaat het op en af, waardoor we toch snel opwarmen. We passeren langs het station van Hoeilaart om dan ten westen van het domein van Solvay te blijven en finaal aan het kasteel van Argenteuil, de laatste verblijfplaats van prinses Lilian, dat in 2004 ei zo na aan Poetin werd verkocht.

Ter hoogte van Gaillemarde verlaten we het Zoniënwoud. We krijgen de volgende kilometers heel wat slechte kasseiwegen voorgeschoteld en beklagen ons dat we gekozen hebben voor de gravelbike in plaats van de mountainbike. Een MTB had hier toch wat comfortabeler geweest. Ook verder op het parcours zullen we zonder vering veel meer dan ons lief is klappen van rotsstenen en boomwortels moeten opvangen. Via dorpjes als Ransbeck, Ohain, Couture-Saint-Germain en Bousval. Daar wacht ons een onbekende maar heel zware kasseiklim: de Try-au-Chêne.

Als het woord ‘Try’ in de straatnaam komt, dan weet je dat we dit in het Nederlands ‘Muur’ zouden noemen. Het blijft flink op en af gaan, de hoogtemeters tikken aan. Stukken singletrack door het bos worden afgewisseld met graswegen door de velden boven op het Waals-Brabants plateau en gelukkig voor ons toch ook wel echte gravelwegen. In ons groepje – het peloton is intussen uiteengespat in verschillende groepjes en grupetto’s – zitten 2 fietsers met een e-bike. Da’s handig om op de vlakkere stukken hen het kopwerk te laten doen. Het lijkt wel offroad dernykoers!

Einddoel Hastière

Intussen zijn we in de provincie Namen en duiken naar Onoz, waar de Orneau een diep dal in het plateau heeft gesleten. Als we dat riviertje kruisen, weten we dat het weer omhoog zal lopen. We fietsen langs de grot van Spy, waar in 1886 3 schedels werden gevonden van Neanderthalers, die hier 38.500 jaar geleden leefden. We dalen af naar een oude meander van de Samber en moeten daarna steil omhoog door het bos. We schakelen op onze allerkleinste versnelling en proberen ons gewicht op de fiets dermate te verdelen dat we niet achteroverslaan maar tegelijk toch genoeg grip op het achterwiel houden. Onze hartslag gaat naar het maximumpunt.

Wat dan volgt is een razendsnelle, technische en met de gravelbike best gevaarlijke afdaling. Zonder ongelukken bereiken we de Samber die we nu enkele kilometers stroomopwaarts volgen. Tot we in Ham-sur-Sambre links inslaan en de vallei weer achter ons laten. Dat wil zeggen dat we weer steil bergop moeten. We fietsen langs Fosses-la-Ville en bereiken het Lac de Bambois, 1 van de grootste natuurlijke meren van Wallonië en een trekpleister van heel wat avifauna. Daar belanden we op de RAVeL 150 de la Molignée. Maar niet voor lang, want het traject van de Maredsous Classic (en dus ook de GPX) voert alweer snel het bos in om extra hoogtemeters te nemen.

Maar aangezien wij de weg kennen en na de eindbestemming van deze toertocht nog 20 km te gaan hebben tot ons einddoel Hastière, blijven wij de RAVeL volgen. Net voor Mettet komt het traject van de tocht en deze RAVeL toch weer samen. Vanaf Mettet daalt de RAVeL lichtjes en dat is dus het moment om wat te recupereren voor de zware finale. In Ermeton-sur-Biert verlaten we de fietssnelweg om door de velden weer naar een plateau te klimmen. ‘Na regen komt zonneschijn’ is in wielertermen ‘na klimmen komt dalen’. En jawel, we dalen naar Maredret, waar we een abdij van de Benedictijner zusters zien liggen. Niet veel verder dalen we af naar de abdij van Maredsous, die door de Benedictijner paters werd en wordt bemand. Een vrouwenklooster en een mannenklooster op wandelafstand van elkaar in ‘the middle of nowhere’? We willen niets insinueren….

15 moordende kilometers

We kruisen opnieuw de RAVeL 150 maar beseffen het niet, want het fietspad loopt door een tunnel onder ons. De finale is nu ingezet: nog 15 km tot de finish in Anhée. Maar dat zijn wel 15 moordende kilometers. Na weer een klim en een afdaling bereiken we Sosoye en mogen daar terug het fietspad op. We peddelen langs het spoor waarop toeristen zich uitleven op de ‘draisines’ of ‘spoorfietsen’. Maar voor we in slaap zijn gewiegd, moeten we weer een korte venijnige klim naar Foy overwinnen. Daarna weer dalen om dan via een machtige singletrack langs het riviertje Molignée te blijven.

Tot we opnieuw rechts moeten en uit dat prachtige dal worden gedwongen. Wat nu volgt, is een onmogelijk stuk: de hellingsgraad, de losliggende grote stenen en takken verplichten ons om af te stappen en een halve kilometer naar boven te klauteren. We bereiken Haut-le-Wastia waar bij de inval van de Duitsers in mei 1940 het Belgisch leger een bloedige strijd uitvocht. Maar wij zullen het museum een andere keer bezoeken, want ‘we zijn er niet op gekleed’ vandaag.

Ons rest nu enkel nog de afdaling tot opnieuw diezelfde RAVeL. Afsluiten doen we met – hoe kan het ook anders – een lekker fris Maredsousbier en een stukje gelijknamige kaas. We zijn 1.895 hoogtemeters en 141,65 km rijker en veel zweet en energie armer…

Download GPX Maredsous Classic (officieel).

https://www.routeyou.com/nl-be/route/view/17860623


Lees meer artikels

Kriskras gravelen door Buggenhoutbos, het middelpunt van Vlaanderen
LEES MEER

 

Le Tour des Brabants, een rondje door Waals- en Vlaams-Brabantse velden (5 afstanden, met GPX)
LEES MEER

 

De Groote Heide, offroad fietsparadijs op de Belgisch-Nederlandse grens: wij reden van Hasselt richting Venlo
LEES MEER

 

Share
Tweet
Share
Alex Polfliet

In zijn jeugdjaren (15 -19) was Alex een niet onverdienstelijk coureur. Maar niet goed genoeg om van een profbestaan te dromen. Hij stopte met competitiewielrennen, maar de liefde voor de fiets en de passie voor de koers bleef. Zo probeert hij elk jaar 10.000 km op zijn conto bij te schrijven. Exuberanter is zijn bucketlist: in zijn leven 500 verschillende cols opfietsen. Er resten hem nog 70 bergen om dat ultieme doel te kunnen afvinken. Alex was zowat de 1e die fietsgidsen schreef voor maniakale wielertoeristen die kicken op bergop rijden. Hij is auteur van ‘Fietsen in de Franse Alpen’, ‘Fietsen in de Pyreneeën’, ‘Fietsen in de Vogezen’, ‘Fietsen nabij de Italiaanse Meren’ en ‘Fietsen in het Zwarte Woud’. Ook schreef hij een boek over het veldrijden, ‘Kampioenen van het slijk’.



WielerVerhaal

Input your search keywords and press Enter.