Een crossweekend kan soms meer oproepen dan alleen de wedstrijd zelf. In Contern brachten 20 UCI-punten Joyce Vanderbeken even terug naar Australië.
Van Australië naar Eversel en Soumagne
Joyce Vanderbeken: “Voor ik naar Australië vertrok, had ik al een mooie reeks nationale crossen achter de rug. Ik won in Kessel, Steenhuffel en Baal en werd 2e in Wiekevorst. Na het WK Gravel moest ik opnieuw de knop richting veldrijden omzetten. Dat ging niet meteen vanzelf: in Eversel voelde ik dat de jetlag nog in mijn lichaam zat.”
“Meermaals kreeg ik daar de vraag of ik niet aan rusten toe was. Sommige mensen kennen JVDB blijkbaar nog niet zo goed. Rust staat in mijn woordenboek heel ver achterin. Ik moet echter bekennen dat mijn lichaam die dag nog niet helemaal mee was. Die val deed er ook geen goed aan, maar het was toch meer dan voldoende om als runner-up te finishen.”
“De dag erna stond ik aan de start in Soumagne. Daar voelde ik me weer als mezelf en reed ik op mijn normale niveau. Achteraf denk ik dat ik het afzien in Eversel nodig had om opnieuw in gang te komen. Ik kon in Soumagne meteen weer winnen.”
Regen, wind en 20 UCI-punten
Joyce Vanderbeken: “In Contern stond mijn 1e UCI-cross van het seizoen op het programma. Het was een zwaar parcours met de nodige hoogtemeters. Vooral de technische, gladde afdaling vroeg best om wat voorzichtigheid. Tijdens de verkenning had ik het parcours nog in droge omstandigheden kunnen bekijken. Ik had mijn lijnen dus al een beetje gevonden.”
“Net op het moment dat ik aan mijn wedstrijdvoorbereiding wilde beginnen, begon het te regenen. En niet zomaar een beetje: het kwam met bakken uit de lucht. Tegelijk stak de wind enorm op. Enkele tenten van renners vlogen de lucht in. Ik zag hoe er stevig geworsteld werd om ze onder controle en terug ingeklapt te krijgen. Terwijl ik dat allemaal aanschouwde, dacht ik aan wat mij 3 kwartier later op het parcours te wachten zou staan.”
“Gelukkig werd de regen minder en ging ook de wind weer liggen. Door het water lag het parcours er wel anders bij dan tijdens de verkenning. In de openingsronde was het opnieuw zoeken naar de beste lijnen. Een klimmetje dat ik tijdens de verkenning nog boven had kunnen rijden, moest ik nu al lopend nemen. Ik nam een prima start en kwam als 4e de technische afdaling in. Op de klimmen kon ik opschuiven naar de 3e plaats, die ik daarna wist vast te houden. Het podium delen met de Luxemburgse Marie Schreiber en Sterre Vervloet was mooi. Maar ik hield er vooral 20 UCI-punten aan over. Inderdaad, dezelfde punten die er 2 weken eerder voor zorgden dat ik in Australië niet voor mijn 4e wereldtitel in het gravel mocht strijden.
[ONTDEK ONZE PAGINA FIETSVACATURES]
Orde van de Gravelsnor
Joyce Vanderbeken: “Daarmee is mijn keuze duidelijk. Ik blijf verdergaan op de weg die ik al jaren bewandel. Ik rijd nog te sterk om af te zakken naar het Mastersniveau. Als Elite 2-renster wil ik me blijven meten met de jeugd en koersen in alle disciplines die ik graag doe.”
“Het WK-verhaal kreeg ook nog een onverwacht vervolg. Ik mocht meewerken aan podcast 47 van de Orde van de Gravelsnor, Het WK-rapport. Een podcast stond al een tijdje op mijn wishlist, dus die kan ik nu afvinken. Ik vond het een eer om aan deze aflevering te mogen deelnemen. Dankjewel aan de Gravelsnorren om me die kans te geven. Ik ben ervan overtuigd dat die uitnodiging er niet was gekomen als ik gewoon in mijn agegroup had mogen starten. Wie mijn verhaal wil beluisteren, vindt de aflevering op Spotify en Apple Podcasts.”
“Ook achter de schermen wordt er al aan 2027 gewerkt. Ik ging naar Doltcini om mijn nieuwe wieleroutfit te ontwerpen. De extra aandacht en visibiliteit die mijn deelname aan het WK bij de elite meebracht, hebben ook geholpen bij mijn zoektocht naar sponsoring. Die gesprekken verliepen een stuk vlotter. De kleuren en de andere namen op mijn trui hou ik nog even geheim. 1 tipje van de sluier kan ik wel al oplichten: Concap wordt in 2027 de hoofdsponsor van mijn project. Ze staan al meer dan een jaar achter mij als supergoede sponsor en ik ben blij dat ze mijn verhaal blijven steunen. Ik ga in mijn eentje verder, maar kan gelukkig blijven rekenen op Nick Vandecauter. Sinds 2018 is hij mijn ploegleider en sponsor. Dat hij ook in 2027 aan mijn zijde staat, betekent veel voor mij.”
