Hanne De Zutter beleeft een seizoen waar ze tot vorig jaar alleen maar van kon dromen. De 21-jarige leerkracht uit Stekene rijgt de ereplaatsen aan elkaar en klopte in de kermiskoers van Kortemark nog kleppers als Tess Moerman en Febe Poppe. Een overwinning die haar zelf verbaast en die het resultaat is van een nieuwe balans tussen werk, training en vooral veel plezier. “Tot vorig seizoen reed ik mee in het peloton, nu doe ik mee voor de winst. Dat is echt waanzin.”
Berekende aanval
De koers in Kortemark was er ene uit het boekje. “In het begin van de wedstrijd gebeurde er niet zo heel veel”, vertelt De Zutter. “Er waren wel een paar aanvalletjes, maar ik wist dat meisjes als Tess Moerman sowieso een vlucht wilden opzetten.” Het was wachten op het juiste moment. “Net toen iemand anders had geprobeerd, ging zij eroverheen. Ik kon aanpikken en zo reden we weg met een groepje van 7.”
De samenwerking in de kopgroep was uitstekend. “Iedereen draaide goed mee, er was echt een goede verstandhouding.” De beslissing viel in de slotfase. In de voorlaatste ronde was er een premiesprint. “Ik dacht: ik ga proberen om die mee te nemen. Maar op dat moment ging Tess opnieuw aan, omdat ze wilde wegrijden uit ons groepje.” De Zutter kon de premie op de meet nog meepikken en zag plots een nieuwe kans. “Toen we omkeken, zagen we dat we plots met 3 weg waren. Dan ben je al zeker van je podium.”
De achtervolgers gaven zich echter niet gewonnen. “De meisjes achter ons zijn keihard blijven doorrijden, dus we kwamen samen aan de finish.” Voor De Zutter, die zichzelf geen sprintster noemt, was er maar 1 optie. “Ik weet van mezelf dat ik er een lange inspanning van moet maken. Ik denk dat ik op zo’n 300 meter van de meet ben aangegaan, vanaf de laatste wegversmallingen. En dan ben ik gewoon zo hard als ik kon blijven rijden.”
Gaston Pieters
De zege in Kortemark is geen toevalstreffer. De Zutter rijdt een opvallend sterk seizoen. “Ik sta er zelf een beetje verbaasd van. Zelf vind ik het echt heel goed.” De verklaring is een combinatie van factoren. De voorbije jaren combineerde ze de koers met haar studies voor Leerkracht Lager Onderwijs. “Ik kon wel meerijden in het peloton, maar ik kon nooit echt meedoen in de koers. Ik was gewoon niet sterk genoeg.”
Sinds vorige zomer begon ze te werken met trainer Dirk Onghena en na haar afstuderen vond ze een vaste routine. “Doordat ik nu gewoon werk, heb ik een vast stramien waarin ik op een regelmatige basis kan trainen. Dat had ik de 3 jaar hiervoor niet en ik merk dat dit echt gewerkt heeft.” Ook het plezier is een cruciale factor. “Mijn ploeg Foca-Dynaplus legt geen druk op. Ik kan mijn job combineren en trainen is voor mij een ontspanning. Ik haal er echt plezier uit, het is nooit een verplichting. Ik amuseer mij ook superhard in de koers.”
De overstap van haar vorige ploeg HOZ Beveren was een bewuste keuze. “Ik heb bij Gaston Pieters heel veel geleerd en er veel vriendinnen aan overgehouden, maar ik kreeg de vraag van Stijn Peelman om naar Foca-Dynaplus te komen en zag het als een kans om te groeien. Ze reden een ander programma en de sfeer voelde snel heel fijn aan. Ik heb er nog geen moment spijt van gehad.”
Kroatië en Oostenrijk
De goede prestaties van de laatste weken doen haar dromen. Een stap naar een continentaal team? “Ik denk dat dat voor elke renster van mijn niveau een droom is. Als de kans zich voordoet, zou ik dat heel graag willen.” Toch blijft De Zutter realistisch. “In mijn hoofd is dat niet zo vanzelfsprekend. Tot vorig seizoen reed ik nooit bij de eerste 30. Om dan dit seizoen te kunnen finishen bij de eerste 10 of zelfs te winnen, dat is echt waanzin.”
Voorlopig primeert haar job als leerkracht in het Sint-Jozef Klein-Seminarie in Sint-Niklaas. “Mijn job is natuurlijk ook heel belangrijk”, stelt ze. Gelukkig kan ze rekenen op een flexibele directie. “Voor een rittenwedstrijd in Oostenrijk en eerder een paar koersen in Kroatië hebben ze mij de kans gegeven om daar te starten, ook al kwam het niet altijd even goed uit met de personeelsbezetting. Daar ben ik hen echt heel dankbaar voor.”
Ze heeft geen vaste klas, wat de combinatie iets makkelijker maakt. “Ik doe een beetje van alles: ik heb gewerkt met anderstalige nieuwkomers, een vervanging gedaan in het 6e leerjaar en nu vul ik uren aan in het 3e en 5e leerjaar.” Het zorgt voor een ideale balans. Een balans die haar dit seizoen vleugels geeft op de fiets, met de glimlach van iemand die doet wat ze graag doet, zowel voor de klas als in het peloton.
