WielerVerhaal
  • Disciplines
    • Weg
    • Veld
    • Gravel
    • Mountainbike
    • Baan
    • Para Cycling
    • Vrouwen
    • Mannen
  • Routes en hellingen
    • WielerVerhaal Fietsroutes
    • GPX Fietsroutes
    • Cols en Hellingen
  • Materiaal
    • Materiaal
    • Reviews
  • Nieuwsbrief
  • Leestips
  • Fotospecials
  • Extra
    • Blik onder de motorkap
    • WielerVerhaal Giveaway Winnaars
    • WielerVerhaal team
    • Boekenshop
    • Contact

Beste Fietscontentplatform 2025 – België

WielerVerhaal

Meer resultaten...

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors
WielerVerhaal
  • Disciplines
    • Weg
    • Veld
    • Gravel
    • Mountainbike
    • Baan
    • Para Cycling
    • Vrouwen
    • Mannen
  • Routes en hellingen
    • WielerVerhaal Fietsroutes
    • GPX Fietsroutes
    • Cols en Hellingen
  • Materiaal
    • Materiaal
    • Reviews
  • Nieuwsbrief
  • Leestips
  • Fotospecials
  • Extra
    • Blik onder de motorkap
    • WielerVerhaal Giveaway Winnaars
    • WielerVerhaal team
    • Boekenshop
    • Contact
  • België
  • Cyclocross
  • Elite
  • Mannen
  • RIP
  • Eric Vervaet
  • Johan Ghyllebert
  • Robert Vermeire

Veldritwereld neemt afscheid van Eric Vervaet (65): hij was mogelijk de beste liefhebber die nooit Belgisch kampioen werd

  • Birger Vandael
  • oktober 17, 2024
  • 3 minute read

Het waren droevige weken voor het veldritpeloton. Naast het overlijden van Nico ‘Chico’ Berckmans – waarover je reeds las op WielerVerhaal – en de dood van legende Rolf Wolfshohl rouwt het wereldje ook om Eric Vervaet. In zijn periode behoorde hij tot de beste amateurs in het circuit. Vervaet overleed op eind september 2024 al op 65-jarige leeftijd. Hij werd begraven in Zeveneken.

Foto: Unsplash/ Nick Bolton.

In de schaduw van Roland Liboton

Op het doodsprentje van de voormalige kampioen pronkt een wielrenner die richting de eeuwige jachtvelden rijdt. Zo voelt het ook een beetje aan voor Vervaet, wiens leven in het teken van de koers stond. Zijn eerste resultaten vinden we terug toen hij nog een prille 20’er was. In de Druivencross van Overijse werd hij in 1982, op 22-jarige leeftijd, 21e.

In het B-circuit stapelde de Oost-Vlaming de overwinningen op en jaarlijks was hij een vaste waarde op het BK. Hij kwam dan uit in de categorie ‘liefhebbers’. Zij reden doorgaans samen met de eliterenners, maar kregen een aparte uitslag. Tussen 1985 en 1990 stond hij er 5 keer in 6 jaar op het podium. Vervaet stond vooral bekend als een renner voor de zware moddercrossen waarin veel moest worden gelopen. Vrienden van weleer herinneren zich ook hoe hij altijd goed voor de dag kwam in de periode richting het BK.

Het waren de jaren ’80, dus op dat moment was Roland Liboton bezig aan zijn indrukwekkende zegereeks. Tegenstand kreeg hij aanvankelijk vooral van Robert Vermeire en Johan Ghyllebert, die samen maar liefst 5 keer na elkaar hetzelfde podium vormden. Later waren er Rudy en Danny De Bie, Paul De Brauwer en Ivan Messelis.

Specialist kampioenschappen

Die laatste was zelf 2 keer kampioen geworden bij de liefhebbers, waarvan 1 keer voor Vervaet. In Zillebeke ’85 versloeg hij Rudy Thielemans en Vervaet in de strijd voor de driekleur. Een jaar later was de titel in Koersel voor Ludo De Rey ten nadele van Dirk Pauwels en Vervaet zelf. Ook in Ploegsteert (1988), Bioul (1989) en Overijse (1990) stond die laatste op het podium, met in het midden respectievelijk Rudy Thielemans, Rudy De Bie en Marc Janssens.

Opvallend in die periode was het kleine verschil tussen eliterenners en liefhebbers. In 1986 werd Vervaet immers ook 4e in het algemeen. Dat hij zijn mannetje kon staan op het allerhoogste niveau, bevestigde hij een jaar later in de Superprestige-manche van Zillebeke. Daar werd hij 4e na Hennie Stamsnijder, Danny De Bie en Frank Van Bakel. Met zo’n uitslagen krijg je vandaag altijd een profcontract, maar dat waren andere tijden.

In 1988 reed Vervaet ook het WK bij de amateurs, waar hij als 1e Belg op een 10e plaats eindigde. Hij hield er onder meer Radomir Simunik sr. achter zich. Een jaar later werd die Tsjech wel al 2e in Pontchâteau. Terwijl Vervaet als 18e eindigde, wederom als 1e Belg. Een mooi moment beleefde hij in 1991 door in de veldrit van Sint-Michielsgestel als 3e te finishen en hij zo mee op het podium mocht. Verderop in de uitslag onder meer de local hero Richard Groenendaal, op dat moment amper 20 jaar jong.

Laatste jaren

In de jaren ’90 bleef Vervaet op niveau rijden. Hij maakte zelfs deel uit van de Wereldbekerselectie in Eschenbach in 1993. Beetje bij beetje namen zijn klinkende resultaten af en moest hij het vooral hebben van kleinere lokale crossen. Zo trok hij vaak naar Luxemburg of Spanje om toch voor de winst te kunnen rijden. Eind 1998, toen was hij al 39 jaar, vinden we hem voor het laatst terug in een uitslag te Asper-Gavere. Hij werd er 21e, net als in die 1e cross in Overijse. De cirkel is rond.

In de laatste jaren van zijn leven hield Vervaet contact met zijn rivalen en vrienden van weleer. Zo schonk hij eerder dit jaar 2024 nog een aantal spullen aan de collectie van Freddy de Meester. Op het doodsprentje wordt hij omschreven als een gelukkig en tevreden mens en een levensgenieter. Op de sociale media regende het steunbetuigingen.

In de marge van het overlijden van de 2 Belgen nam de veldritwereld dus ook afscheid van Rolf Wolfshohl, die op 85-jarige leeftijd het tijdelijke inwisselde voor het eeuwige. De Duitser werd 3 keer wereldkampioen veldrijden en zou later ook de Vuelta op zijn naam schrijven.

WIN EEN FOLDING REPAIR STAND VAN VAR TOOLS!


Lees meer artikels

7 persona incognita van wie we in de Giro wel iets verwachten: is dit het moment van hun definitieve doorbraak?
LEES MEER

 

Zuid-Afrikaanse bikefitter geraakte verzeild in Overijse: "Koerste zelf nog met Iljo Keisse en Chris Froome"
LEES MEER

 

Tro Bro Léon 2026: 3 Belgen genoemd bij de outsiders om De Lie op te volgen
LEES MEER

 

Share
Tweet
Share
Birger Vandael

Birger maakte zelf 8 jaar lang deel uit van het peloton. Nu is hij een wielerromanticus die tonnen inspiratie haalt uit de emotie op de fiets. De koers is voor hem de dansende klimmer die tussen een mensenzee naar boven klautert, maar evengoed de bedroefde aanvaller die bij een overwinning naar een overleden vriend in de hemel wijst. De schrijver heeft standaard een miniatuur wielrenner op zak, omdat het hem herinnert aan de schoonheid van de koers, de ultieme strijd van mens versus natuur.



WielerVerhaal

Input your search keywords and press Enter.